![]() |
hier ga ik tog aan kapot?
Ik moet dit even kwijt en ik durf er met niemand over te praten.
Ik word egt gek met het leven dat ik leidt. M'n vader is een alcoholiste die geen werk heeft, dus moet m'n moeder al het geld zien binnen et halen die hij weer zo snel mogelijk verspild aan drank. En hier word ik zoo boos om, want m'n moeder is ziek en moet voor alles zorge....soms it ik hier zoo lang over na te denke dat ik gewn gek word, ik heb vakar aan zelfmoord gedacht, maar het verdriet kan ik m'n moeder niet aandoen.s Avonds huil ik me zelf meestal de slaap in Ik KAN HIER EGT NIET MEER TEGEN wat moet ik doen..zonder m'n moeder verdriet te doen, want ze heeft niemad anders meer |
Zoek iig zelf hulp. Zorg dat je er niet aan onder door gaat. Probeer er ook met je moeder over te praten en bv. eventueel met jullie huisarts, die kan jullie alle twee (/drie) steunen. Sterkte!
|
En waarom gaat je moeder niet van je vader scheiden?
Als hij toch alleen maar een nutteloze alcoholist is... Doet hij er niets aan om z'n drankproblemen op te lossen met hulp? de AA? Misschien moet je professionele hulp inschakelen... Probeer een beetje afstand te nemen van de situatie waar je inzit. en focus je meer op de andere / positieve dingen.... |
:( je schrijft dat je er met niemand over wil praten maar je moet het toch doen! Je hebt al een stap in de goeie richting gezet door er hier over te praten, dat is erg goed. Helaas kunnen wij (als scholieren) er niet veel aan doen behalve je natuurlijk veel sterkte te wensen. Je kan bijv. de kindertelefoon bellen of met de vertrouwenspersoon op school praten of misschien met een familielid of buurvrouw of iemand anders die je vertrouwt! Je moet dit echt doen want ja, je gaat er aan kapot! En zoals je al zei: je wil je moeder geen pijn doen! Heel veel sterkte, je kan het! Dat weet ik zeker. Misschien is het makkelijker om met iemand te praten als er bijvoorbeeld een goeie vriendin bij is? Kijk maar, maar hou dit niet voor jezelf!
*knuffel* |
Citaat:
|
Citaat:
|
Citaat:
@latino-gurl: weet je moeder dat jij er zo onder lijdt? |
ten eerste : bedankt voor jullie reacties dit is al een steun voor mij
maar mijn moeder weet niet dat ik er onder lijd, ik heb moeite om te huilen waar iemand bij is, ik laat nooit egt m'n emoties zien, drm is het voor mij extra moeilijk. |
Citaat:
zeker als je wéét dat diegene problemen ed heeft. @ latino-gurl: kan je goed met je moeder praten...? Het scheelt al dat jullie in dezelfde situatie ed zitten, ze je moeder is ed, en je dan misschien beter kan praten oid.. En zoek hulp idd. Ook al kan je moeilijk emoties ed zien, jij (en je vader...) kunnen alle hulp gebruiken als ik het zo lees.. |
Tja, zoek inderdaad hulp voor jezelf. Maar voor je ouders is het lastiger om hulp te zoeken als 'kind'. Daarom is het misschien makkelijker een familielid in te schakelen die dan hulp kan zoeken voor je ouders. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je als kind voor je ouders moet zoeken en volwassenen hebben ook vaak veel meer overwicht om wat aan problemen te kunnen doen.
Dan hoef jij in ieder geval ook niet de last van je ouders op je te nemen... |
Misschien kun je idd toch proberen met je moeder er over te praten. Desnoods doormiddel van een briefje ofzo. Dan weet ze iig dat je er onder lijdt (al zal ze dat vast ook wel zien). Plus dat jullie er dan samen over kunnen praten, ze zit idd in (ongeveer) dezelfde situatie ed.
|
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 10:36. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.