Anorexia
 

ik wou hier ff mijn verhaal neerzetten want ik moet het gewoon ff kwijt...
ik denk dat ik anorexia heb...
ik tel de calorieen van alles wat ik eet ik voel me schuldig als ik eet... ik kots het dan niet uit ofzo (Dat kan ik niet, heb het 2 keer geprobeert) en ik gebruik geen laxeermiddelen ofzo maar tog benik al aardig wat afgevallen door gewoon niet of weinig te eten (500 calorieen per dag) en gewoon super veel sporten. Ik heb het altijd koud, blauwe handen blauwe voeten en ik ben nou 3 maanden niet meer ongesteld geweest... verder was ik vroeger altijd vrolijk en ik kan nu eiglijk alleen maar aan het niet eten denken... we zijn aan het begin van het jaar op kamp geweest... met mijn vorige mentrix... uit de brugklas.. en die heeft dus wel gemerkt dat ik gewoon heel weinig at... daar heb ik nu een paar gesprekken mee gehad en ze probeert me er ook bi te helpen maar het lukt gewoon niet het eten...
maja ik wou het gewoon even kwijt :)

Zoek hulp, proffesionele hulp. Ga praten met je mentor, met je ouders en geef duidelijk aan dat het echt fout zit...

L&G --> Psy

Doe dan slotje, er is al een 3pagina tellend topic over anorexia en boulimea

gelukkig besef je zelf dat je anorexia hebt en het komt over alsof je ook weet dat het niet goed is.
dat is al ontzettend belangrijk, want nou kan je er aan gaan werken.

het is goed dat er iemand is die doorheeft wat er aan de hand is. blijf in ieder geval met je vorige mentrix praten en probeer ook iemand anders in vertrouwens te nemen (het liefst je ouders, maar anders vrienden ofzo).
zij kunnen je helpen met professionele hulp te zoeken.
wees daar niet bang voor. Tuurlijk, het is eng, maar je zal geholpen worden door mensen die al heel vaak met meisjes met anorexia te maken hebben gehad. Zij kennen jouw angst dus en snappen je.
Ga er in ieder geval hard aan werken, want het feit dat je al een paar maanden niet ongesteld bent geworden geeft al aan dat er iets heel erg fout zit!
Succes meid!

Ik maak idd uit je verhaal op dat er idd iets mis is met je, je hebt duidelijk een eetstoornis. Om anorexia (of een andere eetstoornis) te hebben hoef je echt niet perse over te geven of laxeermiddelen te gebruiken. Het feit dat je heel de dag bezig bent met eten, calorieen telt, dat je je schuldig voelt als je wat hebt gegeten zegt al genoeg.

Wat jij doet is niet gezond dus zoek hulp! Nu ben je nog in de fase dat je realiseert dat je verkeerd bezig bent, je twijfelt of het goed is wat je doet. Zoek nu hulp voor je echt doorslaat de verkeerde kant op. Laat je lichaam niet verzieken, dat is het niet waard. Er is professionele hulp om je hierbij te helpen, je hoeft het niet aleen te doen. Deze post is een prima begin.

Heel veel succes!

Groetjes Dana

-> psych

Hoeft niet. Dit is weer een persoonlijk probleem en dus niet hetzelfde als dat andere topic. Maar de topicstarter kan dat topic wel even doorlezen; het kan helpen.

@ LeeJ-D: kijk eens naar je figuur. Je zult heus niet dik zijn. Sterker nog: je bent ongezond omdat je te mager bent; je bent al heel lang niet meer ongesteld geweest en dat is geen goed teken. Te mager is niet mooi, dus om je uiterlijk hoef je het niet te doen.

Laat mensen je helpen. Stel schema's op van wat je wanneer moet eten. Dat mag je ook hier bijhouden, dan kunnen anderen min of meer beoordelen of het goed is wat je eet. Anders kun je er ook iemand anders bij halen (je mentor?) die jouw eetgewoonten bijhoudt.
Je hoeft niet vet te eten, als je maar genoeg en gezond eet. Drie maaltijden per dag en twee stuks fruit om mee te beginnen. Hou een partoon aan en zorg dat je elke dag op dezelfde tijden eet, dan krijg je na een poosje vanzelf honger rond die tijden.

Veel succes!

bedankt allemaal (y)
ik heb nu en paar gesprekken gehad met een vertrouwenspersoon en zij heeft me ook opgegeven voor het riagg :( :( dat vond ik echt heel erg :eek:

Maar volgens mij weet je zelf ook, als je diep bij jezelf te rade gaat, dat dit wel het beste is...

Zou het niet ontzettend fijn zijn als jij over 2 jaar oid kan zeggen dat alles goed is? Dat je normaal kunt eten, dat je gelukkig bent omdat je weer van alles kunt genieten?

heftig meizzie,
maar je beseft het zelf, dat het niet goed is waarmee je bezig bent.
het gaat met jou niet zover komen als met sommige anderen...
je gaat het redden!! ik weet het zeker....
jij weet tenminste, nu al, dat het fout is, zoals jij met eten omgaat!
en het RIAGG is niet erg...(specially @ leonoor: moet je horen wie het zegt....)
ik denk dat je dat zelf ook wel inziet.
meis, ik heb alle vertrouwen in jou!!!
-xxx- en liefs wen______
____________________|

als je gewoon doet is er nix aan het handje.......
normaal eten, gewoon lekker fanatiek sporten, af en toe een koekie gewoon lekker gewoon....

hoe wil jij trouwens leven op 500 cal/dag leven???? alleen al om te ademhalen, slapen en lichaamshouding heb je al iets van rond de 1000 cal/dag nodig.
heb je geen honger ofzo?? je lijf schreeuwt volgens mij om energie, ik geloof dat je ook niet echt lekker en fit in je vel zit. :bloos:

ik vind het echt super knap dat je erover kan praten met je mentrix!!!!! ik hoop dat ze je kan helpen en het is maar goed dat je niet kan kotsen echt!

Gewoon, lekker gewoon, want het is ook zo makkelijk. (y) Als het zo simpel was, had ze de topic niet geopend. :|

Grappig dat 'iedereen' roept over "normaal eten".
Maar, vertel eens, wanneer is de laatste keer geweest dat 'jullie' op de weegschaal stonden :)

Gisteravond

Het gaat niet om het honger hebben of om het geen-honger hebben. Dat heb je allang weten uit te schakelen. Niet willen luisteren naar je lichaam, je doet het tegenovergestelde van wat je zou moeten doen.
Je hebt geen an, maar an 'wordt' jou. 't zit overal in je.
Je denkt heel dag aan eten, hoe je vanavond je eten zal verorberen zonder al te veel calorieën binnen te krijgen..., je denkt er aan hoe je het helemaal kunt ontwijken, je verzint smoesen dat je al gegeten hebt, gaat naar boven neemt een cracker, bij de helft van de cracker stop je, niet omdat je geen trek hebt, maar omdat je het jezelf niet gunt. Je moet dun zijn, alleen dan vinden mensen je de moeite waard, alleen dan zul je vrienden maken, alleen dan vind je jezelf ok. Maar aangezien je bij ** kg voor de spiegel staat en jezelf nog steeds als dik beschouwd beangstigd het je nóg meer. Je gaat sporten als je dat nog niet deed, elke dag 20 km, heen en terug. Alles dat aan je lijf zit moet eraf, alles.

Een van de makkelijkste manieren om controle te krijgen over jezelf is door je voeding aan te passen, een hoop mensen maken zich (onbewust) druk om hun gewicht.
De kunst is het alleen voor een aantal om het geen obsessie te laten worden.

Waarom heeft 'elk' huishouden een weegschaal?

Ik heb geen weegschaal. En toch heb ik gisteravond nog op de weegschaal gestaan.

"Elk" staat ook tussen aanhalingstekens.
En het ging mij om het feit dat heel veel mensen zich op de één of andere manier zorgen maken over hun gewicht.

Dat snapte ik, maar ik moest gewoon even reageren. ;)

D'r wordt ook wel heel veel aandacht aan besteed tegenwoordig (media, leeftijdsgenoten, enz.), dat zal het er geen zorgen over maken of je er niet mee bezig houden niet bevorderen, denk ik.

Je 'leert' toch zo'n beetje dat je aantrekkelijk, en (dus) dun moet zijn om ge-accepteerd te worden in de maatschappij.
Je wordt vast niet uitgelachen omdat je mooi bent, maar (vaak) wel wanneer je dit niet bent.

ik moest met de ggd gaan praten en ik vond het ook vreselijk, ik kon het niet aan en ben ermee gestopt na 3 x

ik heb er extra geen anders ging ik er echt 10x per dag op.

oooh... :(
ik heb nu pas 1 gesprek gehad en nu moet ik ook met mijn ouders erbij :( :eek: :|
nou daar ga ik dus echt niet heen !!

ik moest met me moeder erbi na de tweede keer en ik zei dat ik dat wou, en hun maar zeuren dus kon ik alleen naar binnen en me moeder ook...... ze waren me aan het dwingen om op de weegschaal te gaan maar dat hbe ik niet laten gebeuren, ik vond het vreselijk daar, kon het niet aan

Wat wil je dan? Je lichaam en jezelf naar de klote helpen? Misschien kun je zeggen dat je nu je ouders er nog even niet bij wilt en/of kunt hebben. Maar 'k zou iig niet niet meer gaan.

het is beter dat je gaat echt wel! je kan toch ook vragen of ze wachten met dat je ouders erbij worden gehaalt in zo'n gesprek? je moet het op je eigen tempo gaan doen! en misschien moet je vaker er heen terwijl je niet wilt maar misschien voel je je achteraf een stuk beter?

ik weet het eerlijk gezegd ook niet en ik zou er ook liever niet heen gaan maar ik heb gewoon geen keuze! misschien moet je ook is gaan informeren naar een groepstherapie. het heeft mijn ogen wel (een beetje) geopent!

en ik zie dat je pas 13 bent :| wow en zo vroeg al druk gaan maken om je uiterlijk?!