Twee blauwe oogjes boven mijn bedrand
 

Twee blauwe oogjes verschijnen net boven mijn bedrand,
Terwijl de warme regendruppels van het raam af glijden,
De morgenzon lijkt te verliezen van de donkere wolken,
Terwijl jouw warme blik mij uit mijn slaap zal bevrijden.

Als poezenoogjes zo lief, staren ze me af en toe aan,
Terwijl ik smelt en er een warme glimlach verschijnt,
Het paradijs opent haar vleugels en neemt ons mee,
Terwijl de donkere wolk achter de warme zon verdwijnt.


Lang geleden dat ik iets gepost heb, maar ik had even inspiratie...

Smeld=smelt, en dat nog wel voor degene die juist altijd andermans spelfoutjes eruit weet te halen ;) .

Wel een leuk gedicht verder, alleen het woordje terwijl komt mij iets te vaak voor, maar dat noemen ze ook wel mierennneuken :) .

Terwijl komt 4x voor... net zoals warme, en dat is beide bewust gedaan.

Ja, dat spelfoutje had ik in mijn eigen versie al aangepast gister, alleen nog niet hier, maar bedankt :)...

Oh, waarom heb je dat gedaan als ik vragen mag?

Het idee van terwijl was een sfeer/gevoel element toe te voegen bij een zin, of als achtergrond van het 'verhaaltje'... (ja, ik ben hier niet al te consequent in geweest, dat lukte niet :o)
Het warm heb ik herhaalt in de hoop dat het een warm gevoel overbracht met lezen, het warme gevoel is het gevoel dat achter het gedicht zat...

straren moet denk ik staren zijn...maar das mierenneukerij.

Aha, op die manier. Bij warme vind ik het wel gelukt, ik vond het gedicht een warme sfeer hebben terwijl het woordje me niet meteen opviel als vaak herhaald. Bij terwijl had ik dat wel. Daar vind ik het dus minder geslaagd, het ligt er voor mij iets te dik bovenop :) .

af glijden>waarom niet aan elkaar?

"Het paradijs opent haar vleugels en neemt ons mee"
>Mooie zin!:)

De laatste zin van de 2e strofe, loopt niet helemaal goed voor mijn gevoel.

Ook al vind ik het expliciete taalgebruik vaak niet zo mooi, ik vind dit toch wel mooi om te lezen; het straalt iets liefs en positiefs uit.

Blijf schrijven....

ja, dit is wel een lief gedichtje. verschijnt - verdwijnt is altijd een leuk paradoxaal rijm :)

Mooi gedaan; die lange zinnen. De titel is heel erg leuk, ik wist niet wat ik moest verwachten ;). Verder vind ik het een goed gedichtje, het leest soms wat stroef, maar over het algemeen erg prettig om te lezen! Mooi verwoord, vooral de twee laatste regels van de eerste strofe zijn erg mooi!