![]() |
Soms moet je even een diep dipje om je weer even leuk te voelen of niet?
Ik had zondag een enorme weg naar beneden (vrij ineens maar niet heel erg plotseling). Ik heb soms het idee dat t helpt om t allemaal nog erger te maken voor jezelf (jezelf in zelfmedelijden wentelen, automutilatie, lange tijd aan de ellende blijven denken) om daarNA alles weer in proportie te kunnen zien zegmaar. Zo heb ik t idee dat als ik me gewoon 'hangerig' en 'downtjes' voel er niks gaat veranderen of gebeuren, net alsof er niks aan te doen valt. Ik blijf warrig. Als je t dan even supernegatief gaat zien voor een dagje (of meer) zie je daarna zeg maar weer dat t allemaal niet zo erg is! Kan dat kloppen of bazel ik maar wat? En wie heeft dat ook gemerkt en op wat voor manier?
Zo heb ik een paar weken lang heel moeilijk zitten doen over mijn verliefdheden en er erg mee gezeten en me alleen gevoeld enz enz. Sinds vanavond (weet niet voor hoe lang) voel ik me weer een beetje rustig (wat DAT betreft dan), niet zo gedwongen trekkerig aan mezelf van: je MOET een relatie of iets. |
Citaat:
|
Je moet je frustraties er soms even uit gooien en ze verwerken om ervan af te zijn. Dat is nodig om weer heppie te kunnen zijn, want met die frustraties nog binnenin kan je niet vrolijk zijn. Of in ieder geval, niet echt.
Dat heb ik inderdaad ook. Het is soms verwarrend. |
Citaat:
Als je hard wilt zijn, moet je dat op A & N doen. Daar krijg je ook nog stevig weerwoord. Dat durf je toch wel aan? |
Citaat:
|
bij mij werkt het inderdaad zo. Ik ga helemaal tot het uiterste negatieve puntje, en dan zie ik in dat dat niet werkt, geef mezelf een schop onder m'n kont en neem de verantwoordelijkheid over mijn eigen leven weer op me. :)
|
Na elk dal komt weer een heuvel of een berg, dus na elke periode van je klote voelen komt weer een tijdje dat je je wat beter voelt, dat denk ik.
|
Ja het helpt wel, mee eens. Maar overdrijf het niet, want dan is de scheidslijn tussen dip, depressie en zelfmedelijden niet meer zo duidelijk, en maak je het voor jezelf misschien te moeilijk.
Maar ja voor mij helpt het idd ook wel om soms de dingen wat al te zwartgallig in te zien |
Een klein beetje heb je natuurlijk wel gelijk. Als je niet weet wat haat is dan weet je ook niet wat liefde is. Maar om nou zo ver te gaan, zelfs automutilatie vind ik toch wel erg ziekelijk. Ik heb me nog nooit echt kut gevoeld bijna altijd happy. En het bevalt me zeker weten, ik ga me echt niet snijden zodat ik er volgende week weer tegen aan kan of omdat het anders niet meer leuk is. Je moet gewoon omringd worden door leuke mensen.
|
jaah.. is me wel bekend. K zou mezelf niet snijden, maar zelfmedelijden hebben is af en toe wel lekker.
Kheb me eigenlijk heel lang rot gevoeld maar t gaat nu met de dag beter.. K voel me ech goed, beter dan heel dit jaar ofzow! Duss.. ikke ben nu happy! En da wordt jij ook.. als je dat ff niet bent.. |
Ik denk dat er wel wat in zit......je moet ook iets ergs meegemaakt hebben om van kleine dingen in het leven echt goed te genieten......dus waarom niet op dees manier?
|
Ik heb vaak het gevoel dat ik op het randje zit. Dan heb ik net een week gehad dat me heel down voelde en dan langzamerhand klim ik weer op en gaat het weer wat beter. En op een gegeven moment zit ik dan in zo'n fase dat als ik dan complimentjes krijg, leuke dingen doe en alles goed gaat dan sla ik door de goede kant op. Als ik op dat moment allemaal commentaar krijg, een baaldag heb (en ook nog ongesteld wordt ;) ) dan sla ik weer terug in mn dipje en dan duurt het ook weer langer voordat ik er weer uit ben.
Ik weet niet of je dit precies bedoelt maar volgens mij lijkt het er aardig op. |
Citaat:
|
| Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 21:30. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.