[STELLING] over vriendschappen tussen mannen en vrouwen
 

Vriendschap tussen mannen en vrouwen (of jongens en meisjes) zonder gedachtes erachter kunnen heel goed,
-> behalve als je elkaar iedere dag ziet of te vaak met alleen elkaar afspreekt, en teveel belt etc.

In dat laatste geval lijkt het namelijk zo op een relatie dat het gewoon niet kan dat je elkaar helemaal niet leuk vind.
Want als je iemand HELEMAAL niet leuk vind, dan ga je niet eens met diegene om denk ik.

ik vind dat dat heel goed kan... ookal spreek je veel met die gene af... waarom zou het niet kunnen? omdat je toevallig verliefd kan zijn op die jongen... dan zou een lesbie alleen maar met jongens vriendschap moeten hebben en een bie helemaal geen vriendschap... want daar komt het dan gewoon op neer... en dat slaat nergens op

ok vriendschappen tussen hetero-geaarden dan
maar denk eens na, waarom ga je veel met zo iemand om?
toch gewoon ergens omdat diegene potentieel leuk is, toch?
als je iemand absoluut onaantrekkelijk, of absoluut oninteressant vind ga je niet met diegene om?

Ik denk dat je ergens wel een goed punt hebt, inderdaad. Als het contact van beide kanten ZO intens is, dan zal er wel meer achter zitten. Ik zit ook niet constant bij mijn vrienden. Als een vriend van mij steeds bij me zou willen zijn en continu zou willen afspreken, zou ik er inderdaad wel iets van denken.
Maar toch geloof ik ook wel dat er vrienden zijn die gewoon veel bij elkaar zitten zonder dat er iets is.

Wat versta je precies onder 'veel met iemand omgaan'?

bijna iedere dag
tja meer op gevoel eigenlijk
je weet wel wanneer je het gevoel hebt van 'ik ga veel met diegene om'

Ik spreek sommige vrienden en vriendinnen ook elke dag, gewoon omdat dat gezellig is. Dan hoef je iemand toch nog niet leuk te vinden?
Met sommige vrienden waarmee ik omga wil ik echt geen relatie, maar heb ik wel een goede vriendschap.
Denk dat je wel van zo'n iemand houdt, maar leuk vinden is dan toch iets anders.

ja, maar sluit je uit dat het ooit iets kan worden met zo iemand?
ik denk dat het veel onbewuster ligt

Dat sluit ik niet uit, nee. Maar denk dat die kans klein is. Ik ga met vrienden gewoon hetzelfde om als vriendinnen en ik ben hetro, dus als ik dezelfde vriendschap heb met een jongen als met een meisje zie ik ze gewoon hetzelfde zeg maar, niet van dat is een jongen, ik heb er een goede vriendschap mee en dat kan nog wel eens wat worden ofzo.
Ik sluit het dus niet uit dat het ooit wel iets kan worden, maar denk dat die kans klein is, dan moet je iemand echt leuk vinden en niet alleen een vriendschap hebben. Je kan ook vriendschappelijk van iemand houden zonder dat je diegene leuk hoeft te (gaan) vinden.

Recapitulerend: vrouwen vinden dat het kan, mannen niet omdat het gewoon horny bastards zijn.
Ook al is het maar een fractie van een seconde, mannen zullen vaak de associatie met lust maken. Niet erg, niets tegen te doen, maar wel de realiteit.

Ja, dat sluit ik uit.

Ik heb een vriendschap met een meisje, en ik wil die vriendschap niet kwijt. Daarom wil ik met haar geen relatie.

Wat ik echter niet uitsluit is dat een van ons beiden ooit verliefd wordt op de ander. Dat zou namelijk vrij naief zijn.

Een vriendschap tussen een jongen en een meisje kan, ook als je elkaar vaak ziet. Toen ik nog op school zat zag ik mijn vrienden bijna dagelijks (weekenden uitgezonderd), dat is toch geen probleem?

Ik heb een hele goede vriend en die zie ik ook best vaak. Maar zou echt nooit een relatie met hem kunnen hebben. Niet omdat hij homo is ofzow. Maar gewoon omdat het zo puur vriendschappelijk is dat het me gewoon super saai lijkt om met hem sex te hebben.
We maken ook altijd grapjes om hoe saai het zou zijn als wij wat zouden hebben. Hoe burgelijk dat zou zijn. Is soms erg lachwekkend

kan heel goed, mijn beste vriend en ik zagen elkaar elke dag, belden elkaar elke dag sliepen in hetzelfde bed, er was niemand waarvan ik zoveel hield als van hem, maar ik was niet verliefd op hem :)

maar ik vind het dan al bestwel op een relatie lijken

je bent bang om haar kwijt te raken,
maar een vriendschap kan net zo goed als een relatie 'uit' gaan

vrouwen vinden dat het kan en zeggen ook dat die vriendschappen geen diepere betekenis voor hun hebben, maar dit is denk ik slechts een soort van laagje vernis der beschaving.
iedereen gelooft ook echt dat het niets voor hen betekent behalve vriendschap.

als vrouw vrienden hebben die graag met je omgaan is toch een soort macht ofzo

zijn, als je alles herleid naar biologische ideeen, de vriendschappen die je buiten je relatie hebt niet een soort 'reserve' kanshebbenden?

begrijp me goed, ik bekijk het niet bewust op deze manier, ik maak het in het dagelijks leven niet zo mee maar zou het niet eigenlijk allemaal berusten een idee wat ik hier probeer te beschrijven?

correctie: ik ben niet bang haar kwijt te raken, ik wil de vriendschap niet kwijt.

Net zo min als dat een vriendschap met een jongen kwijt wil. Overigens kan ik geen vergelijking maken met een relatie, aangezien ik tot nu toe nog steeds single ben geweest. Wat ik wel weet is dat ik niet verliefd ben, iets wat toch een voorwaarde is voor een relatie (voor mij althans).

Ten eerste vind ik niet dat je alle mannen en alle vrouwen over een kam kunt scheren. Want hoewel er natuurlijk overeenkomsten zijn tussen leden van 1 geslacht (en verschillen met het andere geslacht), er zijn ook nog veel verschillen tussen leden van 1 geslacht (en ook overeenkomsten tussen de geslachten). Misschien dat het zo is dat mannen de associatie met lust leggen, dat betekent niet dat dat de vriendschap in de weg hoeft te staan. Mensen hebben behalve 'primitieve' hersenen ook een goed ontwikkelde, 'geavanceerdere' hersenen. Dat stelt ons in staat ons gedrag te regelen, en in zekere mate ook onze gevoelens.

volgens de evolutietheorie (en ook de evolutionair psychologen) is er voor vrouwen geen noodzaak om een grote 'reserve' te hebben. Immers, zij besteden veel energie aan nageslacht en hebben meer baat bij kwaliteit dan kwantiteit. Dit uit zich o.a in het feit dat vrouwen zich niet zo zeer richten op alle mannen, maar op mannen met een ander immuunsysteem dan dat ze zelf hebben.

dit was even een kleine verklaring waarom vrouwen wel, en mannen niet zouden zeggen dat een man/vrouwvriendschap werkt. Dit is niet hoe ik het zie.

verklaar je nader? wat heeft dat met macht te maken?

volgens de evolutietheorie, vanuit mannen gezien wel ja.

het word nog een interessante discussie.

het is zo dat mensen ook die 'geavanceerdere' hersenen hebben die je zojuist beschreef, maar dit is slechts een soort optie om de primitieve gedachtes te modificeren/beperken, 'for the better good'.

maar ik denk niet dat iemand totaal rationeel alleen via zijn 'geavanceerdere' hersenen kan handelen.

ik bedoel probeer verliefdheid maar eens rationeel te benaderen/definieren. het klinkt al gauw zeer banaal.

waarom ga je met iemand van het andere geslacht om, biologisch bekeken? omdat het kanshebbende partners zijn denk ik toch echt.

wat ik al ongeveer zei, veel kanshebbende partners hebben, is toch macht. je hebt iets om op terug te vallen.

interessant trouwens, dat de evolutietheorie zegt dat het voor mannen wel zo is maar vrouwen niet?

Ik ben het wel met je stelling eens.

Ik ben een keer verliefd geworden op m'n beste vriendin, omdat wij heel intensief met elkaar omgingen. Zij had het heel moeilijk, huilde veel (ook op school), sliep slecht, liep bij het RIAGG enz. Ze had ook een vriend (nu nog steeds btw), maar ze kwam ook heel veel naar mij toe. Ik heb haar ik-weet-niet-hoe vaak geknuffeld, in m'n armen genomen, geknuffeld. Zij heeft me vaak gebeld als het moeilijk ging en ze vroeg altoijd aan míj -en niet aan haar vriend- of ik haar na de pauzes naar d'r lokaal wou brengen. Dus werd ik verliefd.

Begin dit jaar werd ik verliefd op m'n nieuwe beste vriendin. Wij hadden echt álles gemeen, dachten over bijna alles hetzelfde. We spraken heel veel af; ik bij haar thuis, zij bij mij thuis, samen met z'n tweetjes naar de bios. Op een gegeven moment ging het slecht tussen haar en haar vriendje. Zij trok toen heel veel naar mij toe. Had ik toen "toegeslagen", had ik haar "gehad". Maar om m'n eerste vriendinnetje nou van m'n beste vriend af te pikken; dat durfde ik toch niet.

In grote lijnen ben ik het wel met je eens. Vriendschappen met meiden kan ik heel goed hebben, als ik er maar niet heel intensief mee omga. Ik heb nog meer vriendinnen, maar daar ga ik lang niet zoveel mee om en daar heb ik ook nog nooit iets voor gevoeld.

Nee, flauwekul.

De tijd die je met elkaar doorbrengt doet absoluut niet ter zake.

mijn beste vriend vind ik dus er echt niet aantrekkelijk uit zien... maar dat kan me echt niks schelen waarom ik dan tog zo veel met hem omga omdat hij aardig is enzo... en leuk vind ik hem niet het is gewoon me beste vriend meer niet... ik vind egt dat dat gewoon moet kunnen

Ik weet niet hoe het bij anderen zit, maar voor mij voelt vriendschap, ook intense diepe vriendschap, toch heel anders dan verliefdheid en liefde. Stel dat ik heel hecht bevriend zou zijn met een jongen, dan zou dat toch niet hoeven betekenen dat ik verliefd op 'm ben? 'tuurlijk, het betekent wel dat ik diegene erg aardig en leuk vind, maar liefde gaat imo wat dieper dan iemand erg aardig en leuk vinden.

mee eens, dat kan ook niet. Wat wel kan, is je eigen emoties en gedrag bekijken en beinvloeden

Ook mee eens, als je kijkt vanuit het evolutionaire perspectief. Maar, het evolutionaire standpunt is niet het enige standpunt wat je in ogenschouw moet nemen. Je zou ook kunnen denken aan de zogenaamde 'humanistic' psychologie (en humanistic vertaal ik niet, omdat humanistisch een andere lading heeft dan humanistic). Vanuit deze theorie wordt namelijk gesteld dat de mens er altijd aan werkt zichzelf te verbeteren. Wij zijn meer dan een bak genen die lukraak reageert op zijn/haar hormonen.

Daarnaast vraag ik me af waarom jij de hoeveelheid tijd die je met elkaar doorbrengt in verband brengt met de aard van de relatie. Ik geloof niet dat de hoeveelheid tijd er iets over zegt. De reden dat ik die vriendin vaak zie, is omdat zij en ik dezelfde studie doen. We zien elkaar dus bij college's ed.

Ik denk dat je meer moet kijken naar je eigen gevoel. Een relatie of een verliefdheid voelt toch heel anders dan een vriendschap?

Je gaat met die persoon om omdat jij je goed voelt bij hem, en omdat je onwijs met hem kan lachen, en ook omdat hij interessant is. Maar je gaat ook om die redenen met je vriendin om dus het hoeft niet persee met verliefdheid te maken te hebben. Je kan best wel op een vriendschappelijke manier ontzettend veel van iemand houden.

Als je een vriendschap hebt met iemand van het andere geslacht dan denk ik dat je maar tot op een bepaalde hoogte denkt van die is van het andere geslacht en voor de rest sta je er niet bij stil lijkt me. Je gaat met die persoon net zo om als met een vriendschap van hetzelfde geslacht.

Ik geloof dat er minstens twee manier van 'leuk vinden' zijn..
Ik bedoel, als je met meerdere heel erg close bevriend bent (van het andere geslacht en je bent hetero), betekent dat dan meteen dat je voor iedereen ook speciale gevoelens hebt.. Lijkt mij niet!
Nou ja ik denk dat het wel degelijk mogelijk is om vriendschap te hebben en dat dat niet meteen inhoudt dat je ook 'liefde-liefde' voelt.
Er is net zo goed bij vriendschap als bij een relatie een bepaald soort 'chemie' nodig, maar er zijn denk (net als 'leuk vinden' ook weer verschillende chemie's...)

Liefs,
Margriet

Mijn beste vriend is dus een jongen, ik bel/sms en spreek met hem alleen af maar daar zit dus ECHT nix achter,
het is gewoon dat we heel goed met elkaar kunnen lachen en goed met elkaar kunnen praten

Het kan prima. Leuke afwisseling trouwens met vriendinnen, want jongens reageren vaak heel anders op dingen dan meiden. maar het moet wel goed lopen. En dus niet wat ik twee keer heb gehad dat een goede vriend jou leuk begint te vinden en jij hem niet. Want dan is je vriendschap dus weg.

daar heb ik juist mn punt, ik heb het idee dat dat gebeurt als je te veel/ te intensief met iemand omgaat

heb een twee vrienden die ik al bijna mijn hele leven ken. Voor de ene heb ikke ooit wel eens wat gevoeld, maar voor de andere totaal niet. Zit sinds groep drie bij ze in de klas (das nu dus ong 12 jaar) en t gaat prima. grootste gedeelte van de tijd (behalve heel even bij die ene jongen dus) zonder gevoelens voor elkaar

dat kan, dat hoeft niet.

Op zich heb je wel gelijk dat als je iemand regelmatig ziet/ontmoet dat je dan die persoon aardiger/leuker gaat vinden (de bron hiervan kan ik je geven als ik weer op mijn kamer in groningen ben). Maar: als je iemand aardiger/leuker gaat vinden, hoeft dat niet te leiden tot verliefdheid. Ook niet als het een persoon van het andere geslacht is.

Kan jij een meisje niet gewoon aardig vinden? In plaats van leuk? Zo ja, waarom zou dat 'aardig vinden' niet uitgerekt kunnen worden tot een vriendschap (en ik bedoel hier een 'close' vriendschap)?

Ik denk eigenlijk niet dat het mogelijk is. Zowel jongen als meisje zal ooit wel gevoelens voor de ander krijgen of zelfs alleen maar over de ander fantaseren denk ik. Ik weet een heleboel voorbeeelden van mensen waartussen het niet zo leek te zijn, maar waar uiteindelijk van allebei de kanten wel 'speciale' gevoelens kwamen.
Maar hoe vaak je elkaar ziet heeft er geen zak mee te maken.

Kun je niet bevriend zijn met iemand over wie je fantaseert dan?

Daar ben ik het levende bewijs van. :D
(Ja, ik ben erg, ik weet het)

naar mijn idee wel. Zolang je fantasie en werkelijkheid maar goed gescheiden houd. Over het algemeen zal een fantasie toch nooit werkelijkheid worden dus je moet ook niet proberen om dat wel te doen.

En daarbij: "wat niet weet, wat niet deert", toch?

Ja, natuurlijk.. Maar dan zitten er alsnog 'gedachtes achter', die niet alleen maar vriendschappelijk zijn, en dat was de stelling toch?

Ik weet het eigenlijk niet...ik heb wel een aantal vriendinnen waar ik het erg goed mee kan vinden...maar veel wonen verspreid over heel Nederland. En met vriendinnen in mijn woonplaats heb ik wel veel contact en neem ik mee uit eten en neem ik mee naar feesten...velen denken al gauw dat we wat met elkaar hebben :D maar gelukkig zal dat nooit gebeuren. Ik wil niet het risico lopen om een vriendschap kapot te maken :)

Nee hoor. Ik heb twee mannelijke vrienden die ik elke dag spreek en drie a vier keer per week zie, en ik voel verder helemaal niks voor ze.

Komt:

• Ik heb een relatie.
• Ik vind ze niet aantrekkelijk.
• Ze hebben bepaalde karaktertrekken (bv. onnadenkend of heel erg slordig) waarom ik nooit een relatie met ze zou willen.

ik ben het met Scatterheart eens

ik heb ook veel mannelijke vrienden, die ik vaak spreek en veel mee omga maar om diezelfde reden als Scatterheart, die overigens ook een deel van hun kant gelden, kan ik nie eens een relatie met ze hebben.

heel simpel eigenlijk wel

ik geloof dat mannen er meer moeite mee hebben om gewone vriendschapsrelatie te hebben met vrouwen dan vrouwen met mannen. :rolleyes:

Waarom staat hier een rolleyes bij?

Anyway, vanuit een evolutionair perspectief zou je idd best gelijk kunnen hebben.

Volgens de evolutionairen zijn mannen genetisch geprogrammeerd om hun genen zo veel mogelijk te verspreiden. In principe is dus iedere vrouw een potentiele partner. Een vrouw daarentegen heeft genoeg aan 1 of enkele partner(s). Zij kan het zich dus veroorloven om met veel mannen geen sex te hebben.

Overigens ben ik van deze theorie niet zo'n aanhanger. Zoals gezegd: ik heb een vriendschap met een meisje, iemand met wie ik geen sex wil. Op zijn minst zijn er dus uitzonderingen op de regel.

Ik denk, dat bij elke vriendschap tussen een man en vrouw, er 1 is van de 2 die toch iets meer gevoel heeft voor de ander. Dit denk ik omdat ik dat nu al een paar keer meegemaakt heb, ook m.b.t. tot mijzelf of tot de ander. (Eigenlijk heb ik dat met alle vriendschappen die ik ooit met een jongen heb gehad).

Volgens mij kan dat gevoel wél weggaan, dat verliefde gevoel, en hoeft het helemaal geen obstakel te zijn. Maar ik denk wel dat er een klein beetje aantrekkingskracht is op díe manier (in ieder geval voor 1 van de 2!).

dat lukt heel goed hoor :) kheb wat goede vrienden op school en we gaan met elkaar om in de pauze, samen uit etc etc.... er zit totaal niks achter, ik geniet gewoon van het mannelijke gezelschap..

" ik geniet gewoon van het mannelijke gezelschap.. "


Helemaal mee eens! 60% van mn vrienden zijn kerels en dat gaat hartstikke goed! Ben wel duidelijk.. dat scheelt n boel verwarring.

Nee, de vraag was of je een close vriendschap zou kunnen hebben zonder eigenlijk een liefdesrelatie te hebben.

Het hoeft niet. Ik heb voldoende andere jongens als vrienden, maar waarvan we van elkaar denken: goede vriend(in). Niets meer en niets minder. Veel van die jongens ken ik al langer (één van die twee jongens ging ik idd intensief mee om, de ander een stuk minder) en het kan natuurlijk altijd, maar op dit moment vind ik ze niet leuk. Misschien ken ik ze daar wel te goed voor :p.

Ik denk eigenlijk dat deze discussie eindigt met: het kan, maar het hoeft niet. Ik geloof niet dat je dat zelf helemaal in de hand hebt namelijk.. *heeft goede vriend als vriendje :o*