Gelukkig zijn
 

Overlaatst vond ik een wimper op m'n trui. Ik dacht meteen "jeej, wens!" (ik geloof daar niet sterk in hoor, ik verwacht niet dat die wens ook uitkomt, maar ik wens wel steeds iets :))
Dus ik dacht even na, maar wist niet wat te wensen...

Daar dacht ik dan ook even over na, en ik kwam tot de conclusie: "hmm, dan moet ik wel gelukkig zijn"

Wat vinden jullie? Ben je gelukkig als je niet weet wat te wensen? Want dat wil toch zeggen dat al je wensen al realiteit zijn...

Ik denk niet dat als je even niet weet te bedenken wat te wensen, dat je dan meteen niets meer zou willen. Je zou bijvoorbeeld best kunnen wensen dat je vrienden en iedereen waar je van houdt een gelukkig leven zal lijden, ik denk dat de meeste mensen dit wel aan hun bekenden toewensen.

Als je echt nergens meer naar streeft ben je volgens mij niet gelukkig. Er zit een bepaalde hebzucht in de mens, als je nergens meer naar streeft zal die hebzucht je opbreken denk ik.

Ik denk dat er een verschil is tussen naar betere leefomstandigheden streven en niks kunnen wensen. Als je gelukkig bent wil je nog steeds wel kleine dingen, maar dat zijn dan ook dingen die je niet deren als je ze krijgt of kwijtraakt. Wensen dat het je het zo goed houdt als je het op dat moment heb kan wel altijd natuurlijk.

Dat is waar, er zijn inderdaad primaire en secundaire behoeften, dat had ik er misschien bij moeten zetten.

Wens dan een mooie dure auto ofzo! Ik denk niet dat je die hebt.... :rolleyes:

Ik ben nog geen 18 :p

Maar het gaat niet over materiële dingen he...

Dat dacht ik al wel.... :)


Jij bent gelukkig!

:D helemaaal mee eens
als je niks weet om te wensen, wens dan maar dat je in vredesnaam snel wat zult weten om te wensen.

Ja dan ben jij gelukkig!
Die anderen hier maken het wel erg moeilijk om ooit gelukkig te zullen worden. Alsof je per se gelukkig moet zijn als je een dure auto hebt..