uit huis gaan...
 

Hallo!!

Over twee weekjes ga ik samnwonen, super leuk!alleen voel ik me een beetje schuldig, of naja, verdrietig eigenlijk, ik woon nu alleen met mn moeder, en als ik weg ga is ze helemaal alleen, en ik vind het zo'n onprettig idee! Ik weet dat ik er niks aan kan doen, maar het zit me niet lekker, en begin nu een beetje tegen de verhuizing op te zien, terwijl ik er wel waanzinnig veel zin in heb.
Hoe kom ik nou van dat rotgevoel af, en moet ik mn moeder loslaten...?

LIefs T.S

Laat iets liefs achter waardoor ze aan je zal blijven denken en jouw schuldgevoel een beetje ingelost wordt, een plant met een kaartje met lieve tekst bijvoorbeeld, of een schilderijtje met iets persoonlijks wat ze centraal op kan hangen.
Verder kun je je voornemen minstens één keer per week bij haar op bezoek te gaan of samen iets te ondernemen.
Woon ze!

Haar iets liefs geven is een leuk idee! Ook haar af en toe bellen en even langs gaan vindt ze vast leuk. Ik weet niet hoe ver je van je moeder vandaan gaat wonen, maar als je in de buurt blijft wonen kan je misschien af en toe even langs wippen. :) Even voor een babbeltje of een kopje thee. ;)

je kunt best wel langs haar gaan haar iets liefs geven en vaak bellen. Het is voor sommigen best normaal dat ze hun mama missen zou ik ook doen.
en ik weet wel van mijn buurmeisje/vrouw die ging samenwonen en die kwam de eerste 2 jaar elke dag langs :D
broodje eten in haar pauze en na het werk ff bijkletsen

lieverd, je gaat uit huis, niet naar de andere kant van de wereld! ze is je moeder, en ze gunt het jou waarschijnlijk ook van harte. ik snap jou gevoel helemaal, het is ook niet makkelijk om iemand alleen achter te laten. maar laat jouw fijne nieuwe plekje niet minder mooi worden hierdoor. je kan altijd langskomen, even bellen, enzenz. en inderdaad, geef haar een leuk persoonlijk frutseltje wat haar aan jou doet denken.

ja. kadootje heb ik al in huis! bedankt voor de reacties!
Veel langs gaan zal ik zeker doen! ik hoop dat het allemaal goed komt, ga gewoon lekker van mn huisje genieten!

dank jullie wel voor de oppepende reacties!!
veel liefs T.S

Ach joh, ook al ga je samenwonen, je kunt nog vaak bij je moeder terecht, toch? Dat is zeker het geval als je kort bij haar woont. Zo lang zij maar weet dat je altijd voor haar klaar staat als ze het moeilijk heeft.

Waarschijnlijk ga ik vanaf september ook het huis uit maar mijn gezinssituatie is anders. Heb een pa, een ma en een zusje. Ik zal hun ook missen (maar in de weekenden kom ik gewoon thuis :) ) maar van de andere kant vind ik het lekker om alleen te wonen zonder dat je rekening met anderen moet houden. Zie dat ik de laatste jaren met dat laatste jaren nogal moeilijk heb, vaak moet ik rekening houden met anderen en dan word ik kwaad...

een vriendin van mij zat in precies dezelfde situatie! Wat ze er tegen deed: vragen of ze wil helpen met het 1 en ander, haar uitnodigen voor het eten, ook bij haar nog langskomen en dat kan beetje bij beetje afgebouwd worden tot ook zij lekker zelfstandig verder kan zeg maar....loslaten is dus niet nodig, en zou ik ook niet doen...zeker niet aan het begin :)