AD(H)D naar de psych??
 

al sinds weetikveel waneer hoor ik van mensen dat ze denken dat ik adhd heb, nja paar (geen officiele) testjes gedaan, kwas bij allemaal een grensgeval

Om het zeker te weten moet ik dus langs de Psych

magoed ik zie het nut van naar de Psych gaan enzo niet in.
want als ik medicijnen moet nemen kan ie die echt in zijn **** steken

kortom medicijnen ga ik echt niet nemen (rotzooi)

maare heeft het dan verder nog zin om een keer met een psych / dokter te praten?

Als je er geen zin in hebt, lijkt me niet.

Misschien zou je dit een beetje kunnen overwegen:
- Heeft je omgeving last van jou?
- Heb je er zelf last van?

Als je omgeving er geen last van heeft en jezelf ook niet, dan is er geen reden om te gaan lijkt mij.

Heeft je omgeving er wel last van, maar jezelf niet, dan zou je het misschien kunnen overwegen(misschien wel sociaal om er iets aan te doen ;))

Hebben én je omgeving én jezelf last ervan, dan weet je vast wel wat je zou moeten doen :)

Ja ok
maar stel dat ik wat dat betreft zou moeten gaan
heeft het dan toch nut voor mij
want 1 ding weet ik zeker, ik ga me echt niet volstopen met die troep (Ritalin etc)

kortom heeft het nut om te gaan als je geen medicijnen wilt

Euhm.....misschien is dit een domme opmerking maareuhm.....Het is toch niet omdat je naar een psych gaat dat die je ook meteen volstopt met "die troep"? Praten kan ook al veel helpen denk ik. :)

Groetjes Magicflower

Kheb er al over gepraat (gewoon vrienden familie etc)

maar het drukkige ongeconcentreerde heeft er altijd al in gezeten
en dat komt niet door een trauma ofzo
meer biologisch, dus dan vraag ik me af wat ik ermee opschiet

maare als iemand een voorbeeld weet ofzo wat wel heeft geholpen (zonder medicijnen).

PS: en de rede dat ik geen medicijnen wil is dat het niet zo super erg is, ik bedoel dan ga ik wel gewoon zonder verder

Jammer genoeg heb ik niet meteen een pasklaar antwoord voor je. Maar ik denk dat er hier opt forum best wel mensen zitten die goede adviezen kunnen geven. :)

Succ6 ermee!

k bedankt ;)

Ik heb er weinig verstand van, maar ik heb er zelf wel een ervaring mee. Een meisje (J.) aan wie ik les geef (paardrijden) heeft misschien ook ADHD. De moeder van J. vertelde mij dat ze het niet nodig vindt om J. te laten onderzoeken. Ze wil niet dat J. er medicijnen tegen krijgt omdat ze die slecht vindt. En dus heeft het vaststellen ook weinig nut.

Als ik jou was zou ik gewoon naar je huisarts gaan en het probleem voorleggen. Hij zal je dan wel vertellen wat je het beste kunt doen. Het vast laten stellen of niet.

:)

Wil je weten of je ADHD hebt of niet? Als het wilt weten, dan heeft het zeker zin om een keer met psych of een dokter te praten.

Wel of geen medicijnen is iets wat pas daarna komt. En als jij geen medicijnen wilt, dan is het nog al simpel: dan neem je geen medicijnen.

Een diagnose kan voor veel helderheid zorgen. Je begrijpt jezelf vaak beter en anderen begrijpen dingen beter. Je kunt dingen makkelijker uitleggen, enz.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik denk dat je er haast wel last van moet hebben en anders je omgeving. Dat onrustige gevoel in je, lijkt me frustrerend. Mijn vriend heeft waarschijnlijk ook ADHD en gaat vandaag naar de Psysch. Hij wil ook geen medicijnen (zegt ie) omdat hij het ook rotzooi vind. Hoezo moet een medicijn gelijk rotzooi zijn dan volgens jou? Omdat het je zelf rustiger maakt en daarom niet jezelf bent?
Maar het veranderd jou toch positief? Ik denk dat je ouders of vriend(in)en wel fijn zullen vinden om een keertje met jou rustig op de bank te kunnen zitten of iets dergelijks.
En als jou die medicijnen niet bevallen, kun je er altijd nog mee stoppen.

Ik heb het zelf ook, en daarom ga ik ook af en toe naar zo iemand toe.
Maar zoals je zegt ben je een grensgeval, en het ligt er gewoon aan hoeveel last je er zelf van hebt.
Als je wat hulp kan gebruiken in je leven zal ik er wel naar toe gaan.

Ik zou zeggen: ga in ieder geval een keer erover praten. Als je zelf vindt dat je geen medicijnen nodig hebt, dan hoef je dat natuurlijk ook niet, je bent baas over je eigen lichaam...
En je zegt zelf dat je een grensgeval bent; als je echt zware ADHD zou hebben dan zou je zelf wel medicatie willen. Het feit dat je dit niet wilt is misschien al een signaal dat je het dan ook niet nodig hebt (maar dat weet ik niet natuurlijk).

Voor een diagnose moet je i.g. naar een psych, via de huisarts.

Medicijnen gaat in overleg, als jij niet wilt, gebeurt het ook niet.

Een psych kan je ook eventuele aanreikingen geven van hoe je er mee om kan gaan..( als blijkt dat je adhd hebt)
Wellicht heeft de psych handige trucjes die je jezelf kan aanleren waardoor je beter met bepaalde dingen om kan gaan.

Er heen gaan en praten kan nooit kwaad, lijkt mij.

Ja ok maar dat onrustige gevoel niet uiten dat truukje heb ik al onder de knie

(Mijn Projectgroep wou da tik wat rustiger deed en dat is gelukt (na 3 kwartalen) )
maar zon trucje zie je aan de buitenkant
van binnen ben je dan nog steeds druk

magoed dat psych ding is meer een advies van mensen die het zelf wel hebben

(magoed zon adhd pilletje heb ik ook gewoon eens op om te kijken), maar dan ben je wel rustig en geconcentreerder maar de hele dag half stoned achtig zitten voor wat concentratie vind ik wat ver gaan

daarom wil ik ook geen medicatie
en eigk wil ik ook kijken of de psych nou echt nut heeft
voor ik mijn zuurverdiende geld erheen moet brengen