![]() |
Zonder ratio
Nooit zal men ons kunnen scheiden, wij horen bij elkaar en niemand zal ons kunnen breken omdat wij gewoon tot in den eeuwigheid voor elkaar bestemd moeten zijn, tenzij-
Stil nu Laat de pure, reine faunen der losse liefde zweven rond ons metaforisch gezwijmel en laat de wijze heren nu maar beleren al bungelend aan dit draadje der gemuteerde illusies |
Leuk gedaan, van (sorry, beetje cru misschien) leken-taal naar wat interessanter taalgebruik. Ja ik vind hem mooi(y)
|
gemuteerde ^^
Maar dit is ook weer iets dat ik erg kan waarderen. Heerlijk. En op dit moment zo ontzettend herkenbaar. Ik wou dat ik kon slapen, helaas... |
Citaat:
|
Ik sluit mij geheel aan bij lovetear. Die eerste drie regels zijn echt heel snel achter elkaar gedacht, als een warhoofd dat echt zit te piekeren. En dan die plotselinge stop, dat vind ik juist wel 'met ratio' :).
Ik ben het niet eens met lovetear wat betreft die ene regel, vind deze juist erg mooi, ook vanwege de binnenrijm. Ik vind dat het gedicht wel érg abrupt stopt, maar daardoor heb ik het stiekem wel nóg een keer gelezen :). En dat lijkt mij positief; het zet de lezer inderdaad aan het denken. |
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 21:58. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.