Band met familie ?
 

Ik was laatst wat aan het nadenken. En bedacht me dat ik mijn familieleden zie als 'aardige mensen', en ik me vaak erger aan hun doen en laten etc. Ik heb het gevoel dat ik verder niks met ze heb. Terwijl ze heel erg hartelijk en oprecht zijn. Misschien heeft het iets te maken met dat we 2 uur rijden van de rest van de familie vandaan wonen? Ik zie mijn meeste familie namelijk maar 3/4 x per jaar.

Hoe is jullie band met jullie familie?
En is het abnormaal dat ik zo over mijn familie denk?

familie, dat zijn die mensen die op verjaardagen langskomen met cadeautjes (Y)

nee ik heb er verder ook niet zoveel mee. als ze geen familie waren zou ik ze ook uiterst oninteressant vinden, dus waarom nu niet.

Ik heb niet zozeer een band met m'n familie hoewel ik sommigen wel vaak zien, met m'n oma heb ik nog wel een band.
Niet dat ik m'n familie onaardig vind ofzo.

je familie kies je niet, je zit gewoon met ze opgescheept. dan vind ik het ook niet zo vreemd dat je er niet altijd even positief over kunt praten.. Dat is dus heel normaal :)
zulke mensen heb ik ook in de familie, sommigen zou ik liever niet willen kennen, maar voor de rest ben ik erg tevreden :)

Binnen het gezin gaat het wel, heb niet het idee dat mijn ouders echt de rol van ouders, maar meer van verzorgers op zich nemen en mijn broertje is iemand die hier logies en ontbijt heeft geloof ik, hij is verder altijd weg.

Aan mijn vaders kant heb ik nog een oma en een oom en een tante (aangetrouwde tante), die 2 zoons en 1 dochter hebben. Met hen kan ik het goed vinden, kan ze altijd bellen als er iets is, ze zullen altijd voor me klaarstaan. Zie ze niet veel, zeker mijn neven en nicht niet, maar als we elkaar zien, is het altijd gezellig
Met mijn oma heb ik niet veel. Ik kan niet tegen oude mensen en ze zeurt vaak op het bezorgde en irritante af. Maar ja, het is en blijft je oma...

Aan mijn moeders kant heb ik nog een oma en 2 ooms met 2 aangetrouwde tantes. Mijn ene oom is geweldig, hij is de jongeste van de drie kinderen en heeft zelf een dochtertje van 7,5 jaar. Echt leuk om daar te zijn, bel ze wel eens, ze komen hier wel eens langs, maar we lopen de deur niet plat bij elkaar.
Dan is er nog mijn andere oom. Die hebben een zoon en een dochter, en ik mag ze echt niet. Ze wonen in Haarlem, en wij allemaal in Roosendaal. Kan er lang en kort over praten, maar die mensen staan me niet aan. Het is zo erg; ik ga niet naar de verjaardag van mijn oma, omdat zij komen. Ik wil niet dat ze op mijn verjaardag komen, en cadeau's hoef ik niet. We vierden Sinterklaas met de hele familie, en het was koopzondag. Ik heb iemand op mijn werk bijna gesmeekt of ik mocht werken. Wel mijn moeder boos, maar in ieder geval niet een hele dag met hen opgescheept..

Nee, ik geloof niet dat ik zo dol ben op camperen mijn familie uit Haarlem (Bert Visscher)

Ik heb ook niet zo een hechte band met mijn familie, wij zijn zo gewoon geen familie. We komen zelfs niet bij verjaardagen samen enzo.. af en toe zien mijn ouders hun broers of zussen wel eens, maar ik zie heb in totaal ook mss maar 3 à 4 keer op een jaar.

Ben ook absoluut geen familiemens, zie ze 2 x per jaar ofzo. Veel te weinig ik weet het, maar ja, ze wonen niet echt om de hoek. Ook al is het best te doen de afstand, maar ja ik weet niet er is toch iets wat me tegen houd om er heen te gaan.

Ik heb op m'n ouders en broer na geen familie (y).

De ene kant van mijn familie is heel raar, ze hebben allemaal wel iets geks. De een is echt zo'n leger-mannetje, die geeft zijn kinderen ook echt orders. De ander kan niet tegen pluisjes op kleding en plukt ze dus ook continu van mensen af. Nog weer een ander is enorm verlegen en doet een beetje eng. En allemaal zijn ze enorm gereformeerd.
Ik zie ze vrijwel nooit, omdat ze niet echt reageren op iets.
De andere kant van mijn familie is asociaal. Eentje noemen we Pools Paultje, omdat hij in Polen autoradios doorverkocht die hij in NL had gejat. Zijn vrouw heeft geld voor enorme televisies, maar niet voor kleding voor haar kinderen. En dan iemand die niet kan praten, of nauwelijks, en twee kinderen opvoedt die dat ook niet kunnen. Ik zie ze zo ongeveer 1 keer per jaar, met Sinterklaas, meer is ook echt niet nodig.

De familie van mijn vriend is veel leuker :)

Hier ook :) Die hebben tenminste een hechte familieband.. veel uitstapjes, veel feestjes, die dingen.

Ik heb nauwelijks familie, met een groot gedeelte absoluut geen contact, en met een paar weinig contact, heel afstandelijk.

Op zich kan ik het wel goed vinden met 2 tantes en ooms en 2 neven. Alleen ik zie ze hooguit 1 keer per jaar :)

De familie aan mijn vaders kant is zo cool! Ookal zitten er veel bejaarden bij, die zijn echt zo gezellig en gek. Helaas zie ik ze veel te weinig, toevallig over een paar weken weer maar anders nooit.

Met de andere kant heb ik niet zo veel, wel een beetje leuke mensen maar ach die andere kant is leuker denk ik. Zie de andere kant ook te vaak, begin me dan ook te ergeren..

ik heb een hele goede band met mijn familie, met sommige heb ik weinig, maar in zijn algemeenheid zijn we hartstikke close

Met mijn opa&oma van mijn moeders kant hebben we wel een redelijke band. Ze wonen ook 2 uur reizen van ons vandaan maar zien ze toch nog regelmatig. Met mijn andere oma heb ik niet echt een band maar andere familieleden wel.
Heb wel het idee dat mijn grootouders de bindende factor zijn van de rest van de familie.
Een groot deel van mijn neefjes en nichtjes vind ik echt leuk, en ik vind het leuk dat ik ze zie opgroeien enzo. Tantes en ooms zijn ook aardig
.Veel van hen zien we ook maar een paar keer per jaar, want wij zijn degenen die ver weg wonen, maar dat maakt op zich niet zoveel uit. Heb veel nichtjes in mijn msn-lijst enzo.
Alleen 1 oom vind ik maar raar. Maar dat vindt de hele familie.

Ik heb:
- familieleden waar ik niet zonder kan, zowel binnen (ouders, broer) als buiten het gezin (2 nichtjes, 1 oom en 1 tante).
- familieleden die ik erg mag, maar niet heel vaak zie.
- familieleden die ik 1x in het jaar zie of zelfs dat niet eens. Ik mag ze wel, maar heb helemaal niks met ze.
- familieleden die ik absoluut niet mag.

Kortom: hoe ik over familie denk is per persoon verschillend.

Ik vind 't in ieder geval niet raar als je zegt dat je niks hebt met familie die je 3 of 4x in het jaar ziet

Ik heb een vrij kleine familie: een opa, een tante en oom met 1 neef (18), een tante en oom met een neef (21) en nicht (26), en een tante en oom met drie neefjes (6, 9, 12 oid).
Misschien juist omdat wij een kleine familie hebben hebben we wel goed contact met ze. Verjaardagen natuurlijk standaard, en feestdagen. En buiten dat om zie/spreek ik ze ook wel regelmatig. Met mijn tante en neef gaan we ook vaak op vakantie omdat mijn oom blind is en geen behoefte heeft om op vakantie te gaan. En mijn vader klust daar ook veel in huis, en heeft zo'n beetje de leiding over alle computers in de hele familie ;). En mijn opa komt sinds mijn oma overleden is (4 jaar geleden) elke zaterdag bij ons eten, en mijn moeder gaat door de weeks ook nog een paar keer langs (y).
Een deel woont alleen in Frankrijk dus die zien we gemiddeld eens in de twee jaar in de zomer een paar weken, maar zo krijg je niet echt een band met iemand.

Maar of ik over twintig jaar nog contact heb met mijn nichten en neven? Neuh, ik denk het niet (de rest van de familie zie ik natuurlijk op verjaardagen).

ik zie ze redelijk vaak, de meeste zijn wel koel, er zijn weinig waar ik echt totaal geen band mee heb

Ik heb bestwel veel familie en zie veel van hen ook maar heel af en toe. Sommige vaker en daar kan ik het ook wel goed mee vinden. Vroeger ging ik altijd bij ooms en tantes en oma's logeren maar nu niet meer. Ik zie ze nu alleen op verjaardag, áls ik al zin heb om mee te gaan.
Met sommige ooms een tantes heb ik meer dan met andere, maar das logisch.
En sinds een tijdje heb ik ruzie met mn nichtjes, of zij eigenlijk met mij maar waarom is me nog steeds een beetje onduidelijk. Ze zijn ook een beetje dom..
edit: de familie van mn vader (waar dus ook die nichtjes van zijn) vind ik een beetje raar, daar kom ik niet zo vaak en heb ik ook totaal geen behoefte aan.

Ik zie een heleboel verschil tussen de familie van mijn vader en die van mn moeder.

De familie van mn vader bestaat uit een tante in Denemarken die met een veel oudere Deen is getrouwd, en een dochter heeft, die de afgelopen jaren junk is geworden, en dus hun gezin uit is gezet. Ik zie ze vrijwel nooit, dus heb niet echt een mening over ze.
Dan nog een tante, die lesbisch is, zij en haar vriendin zijn verder wel aardig, maar vaker dan die 2/3 keer per jaar hoef ik ze echt niet te zien.
Dan nog een oom die homo is, en bij hem en zn (veel jongere) vriend vind ik die 2x per jaar nog te vaak.. Ze zijn allebei vrij dom (mn oom heeft vroeger op sociaal werkplaats gewerkt bv). En wat ik nog erger vind, ze zeggen dat ze niet kunnen werken, hebben dus een uitkering, maar staan wel elk weekend heel erg vroeg op en staan dan de hele dag met hun spulletjes op rommelmarkten, en doordeweeks rijden ze overal heen om spullen bij mensen op te halen..

De familie van mn moeder, dat zijn echt geweldige mensen. Mn oma, ach ja, die wordt oud en kan vreselijk zeuren, maar is toch wel lief zo af en toe.
Dan heb ik nog een oom en tante in Zwitserland, die ik elk jaar of om het jaar zie (soms een week, soms een dag). En dat vind ik véél te weinig, het zijn geweldige mensen.
Dan nog een oom en tante die ik elke week wel een paar keer zie. Ze hebben geen kinderen, en hebben echt bijna alles voor mn broertje en mij over, ze waren vroeger ook echt als een tweede vader en moeder voor mij en mn broertje. We gaan elk jaar een weekendje met hun weg (soms wel twee keer per jaar), en doen veel dingen samen. Ze zijn net zo goed vrienden als familie.

Wat ik wel jammer vind, is dat mn broertje en ik de enige kinderen in de familie zijn. Maar aan de andere kant, ik mis neefjes of nichtjes ook niet echt, mn broertje en ik horen altijd gewoon overal bij enzo, dat is ook wel fijn.

That's about it. Hoewel ik langzaam maar zeker wat aan het bijdraaien ben, sinds m'n vriendin af en toe sad is omdat ze bijna nooit familie ziet, omdat het één grote ruzie is daar. Dan denk je toch wel: 'Ja, maar jij hébt tenminste nog een familie'...

Uitstapjes en veel feestjes hebben ze hier niet, maar ze komen wel gewoon langs op je verjaardag (ik stond echt met open mond toe te kijken; tantes en ooms die op je verjaardag komen, dat had ik nog nooit gezien). En ja, ze zijn echt veel hechter. Mijn vriend belt ook gewoon met ooms en tantes, dat kan ik me ook echt niet voorstellen bij mijn ooms en tantes.
Ze liggen ook veel meer op een lijn; de broers en zussen van mijn ouders zijn echt totaal verschillend.

Behalve een bloedband heb ik niet zo heel veel met het overgrote deel van mijn familie. Mijn oma's zie ik wel een keer of 12 per jaar (even heel globaal genomen, ik heb geen idee hoe vaak ik ze precies zie), de rest van de familie tussen de 0 en de 3 keer per jaar oid.

Op zich denk ik niet dat het heel abnormaal is dat je zo over je familie denkt. Met mensen die je maar een paar keer per jaar ziet heb je ook niet echt de kans om een echte band op te bouwen, denk ik.

Met sommige tantes ooms een nichtjes en neefjes kan ik heel goed opschieten gewoon alsof we vrienden zijn enzo.

Maar de meeste vind ik érg irritant en vervelend. En hangt 't echt van de soort taart die ze hebben af of ik op hun verjaardag kom :bloos:.

De familie van mn moeders kant is heel cool, daar kan ik het heel goed mee vinden (ook veel neefjes en nichtjes van mijn leeftijd waar ik mee shop enzo). Die zie ik dus ook buiten de verjaardagen en feestdagen om.
De familie van mn vader, daar heb ik niet zoveel mee. Die neven en nichten zijn allemaal veel ouder (achterin de 20) maar ook heel anders (andere interesses, wonen samen zijn getrouwd etc), ik heb er gewoon niks mee. Die zie ik dus alleen op verjaardagen, en op de reünie (1x in de 5 jaar met nog allemaal andere familieleden erbij die ik niet ken.. walgelijk (n))

ik kan met ze, ik kan zonder ze...

Mijn band is ook niet echt super met de fam. Met de familie van mijn moeders kant meer dan met die van mijn vaders kant. Maar ze wonen ook ver weg van hier, en zie ze ook niet echt vaak.
Mijn oma van mijn moeders kant vind ik eigenlijk wel erg gezellig, daar ga ik ook wel eens slapen, gewoon voor de gezelligheid. En de jongste broer van mijn moeder, daar kan ik ook altijd erg mee lachen, daar mail ik ook mee (erg grappig). En hij ging vaak mee op vakantie.
Maar een echte hechte band, nee dat is er toch niet echt nee.