Als de Bloem op de kist.
 

HeeHee, dit is mijn eerste berichtje hier! =) Hoop dat jullie een beetje goed kritiek kunnen geven!

Doodse Stilte
waakt in het rond.
Huilende gezichten,
mensenmassa’s verdriet.
Doodse stilte,
als de bloem op de kist,
de traan op je gezicht.
Waant de dood rond,
waar liefde ons pad verlicht.

Als de bloem op de kist,
met de hand aangeraakt,
met liefde neergelegd,
verdriet meegegeven.
Als de bloem op de kist.
Doodse stilte,
jouw hart vergeven door angst.
Bang voor de naderende dood,
maar liefde overleeft het langst

Dag lieve Krissert!

Mooie woordkeus! Vind alleen het slot ietwat cliché maar dat stoort niet heel erg. Vind het niet je beste qua inhoud, maar vind de woordkeus dus wel boeiend :)

waar liefde ons pad verlicht.

Deze zin vind ik niet zo passen in de rest van het gedicht. Hoewel ik een beetje het idee hebt dat de tweede strofe niet écht iets nieuws verteld, vind ik het toch een vrij goed gedicht. De thematiek spreekt me aan en ik vind de verwoording, hoewel soms wat clichématig, toch best goed (y).

ik vind em niet echt lekker lezen, beetje weinig gevoel, maar de woorden zijn wel mooi. (y)