Citaat:
In het eerste geval vind ik het beperken van de bronnen namelijk niet een goed idee. Of beter gezegd, de beperking die ik zou verwachten is dat je enkel kwalitatief hoogstaande bronnen gebruikt, niet dat je enkel bronnen uit een bepaalde taal* of periode gebruikt.
|
Het is een vrij logische manier van beperken. En veel gebruikt bovendien.
Stel je voor je wil je verdiepen in Adolf Hitler, dan is het heel normaal om bijvoorbeeld te zeggen: hoe schreven Trouw en Telegraaf de eerste 10 jaar na de Tweede Wereldoorlog over deze man?
Of: op wat voor verschillende manieren is Hitler in Britse dagbladen beschreven in de jaren dertig?
Zo kan je een volledig antwoord geven. Omdat je dan
alle bronnen kan lezen, of in ieder geval die bronnen die relevant zijn voor jouw vraagstelling. Uiteraard doe je er goed aan om interessante bronnen en periode te kiezen.
Maar je kan ook zeggen: ik lees de belangrijkste overzichtswerken of iets dergelijks. Hoe dan ook zal je je in bronnen moeten beperken op een of andere manier, tenzij je een onderwerp kiest waar vrij weinig over verschenen is ('de praktijk van het kantklossen in historisch-filosofisch perspectief - een literatuuronderzoek').