Je woorden vormen het raam
dat zo langzamerhand niet meer opengaat
voor de rest van de wereld.
Geisoleerd als in een droom
leef ik alleen met jou in mijn gedachten
ik moet wakker worden.
Ik zet mijn beide handen
tegen het glas en duw uit alle macht
het venster aan scherven.
Splinters blijven achter
vervullen het plekje waar jij woonde
ergens in mijn hart.
----------------------------------------------
Tis maar weer eens een probeerseltje...

xxx