Het is mijn stiekeme droom een boek te schrijven. Dit is een stukje uit een van de verhalen. Ik zou graag weten wat jullie er van vinden, okal is het nog maar een heel klein stukje. Vervolg komt.
Enne, ik kan best tegen wat harde woorden !!
Ik opende deur naar de zolder. Ik wist dat het hier ergens moest zijn, mijn paspoort. Ik rommel door de lades, door de kastjes, maar ik zie hem nergens.
“Lola, doe voorzichtig! Het plafond is zo laag…” “Jaja, mam!” gil ik terug. Dan zie ik een klein kastje in de hoek van de kamer staan. Er zit maar één lade in. Ik open hem. Een heleboel enveloppen. Ik kijk eronder, maar ook hier is mijn paspoort niet. Dan kom ik erachter dat het kastje nog meer lades heeft, aan alle 4 de kanten. Ik open ze allemaal. En in allemaal zitten diezelfde soort, vreemd bruin gekleurde, enveloppen. Ik open er eentje. Ik kijk achter mijn schouder om. Niemand hoeft te weten dat ik dit las.
Er staat een grote 1 boven op het blad. Ik grinnik. Lucky me, begonnen bij waar je altijd hoort te beginnen.