Zelf heb ik de afgelopen twee jaar best wel een chaotische zware tijd achter de rug. Ik ben nog wel veel contacten blijven onderhouden en probeer dat ook steeds meer op te pakken, maar merk nu dat veel van die relaties veranderd zijn. Deze vrienden staan nu meer als hulpverlener tegenover mij, waarbij ze vooral luisteren en niet snel hun eigen problemen en zorgen met mij delen. Dit vind ik jammer. Natuurlijk is de hulp en het luisterend oor is fijn en zou ik ook niet kwijt willen, maar toch denk ik dat veel verhoudingen scheef zijn gaan groeien.
Enig idee of en hoe die balans terug te vinden is?
__________________
"Ariel, listen to me. The human world is a mess. Life under the sea is better than anything they got up there."
|