Ts schreef:
Citaat:
hlow, ik vroeg me af...ik ben erg geïnteresseerd in alles wat met spiritualiteit, geesten, paranormaal begaafd zijn enzovoorts te maken heeft
|
heb je al gespeeld met "verboden" speelgoed?
Citaat:
en ik heb al meerdere keren dingen gezien, en gevoeld...een keer werd ik 's nachts wakker, en toen lag ik gewoon rustig in bed...maar opeens werd ik helemaal koud en begon ik te huilen en te hyperventileren, echt heel vaag maar ook best beangstigend, 't was net als of ik de controle over mezelf verloor, en toen dacht ik mijn oma in de deuropening te zien (die is overleden) en werd ik weer helemaal rustig. daarna ben ik in slaap gevallen, maar ik kon het me de volgende dag nog precies herinneren.
|
Eng verhaal , ik kan alleen maar dromen dat zoiets mij niet overkomt. Ik ben bang voor geesten "als" ze bestaan. Maar heb het gelukkig nog niet meegemaakt.
Citaat:
ook pas ik op twee kinderen samen met een vriendin, een peuter van 3 jaar, en een baby van 5 maanden. ik heb het idee dat er in dat huis echt wat is...soms ben ik alleen en dan heb ik het gevoel dat er naar me wordt gekeken, als of ik de aanwezigheid van iets of iemand voel. ik zie ook wel eens dingen voor bij flitsen, alleen als ik in dat huis ben. kan natuurlijk verbeelding zijn, en ik heb dit al eens aan mijn vriendin vertelt, maar zij heeft er geen last van. natuurlijk kan ik niets verzekeren, maar het babytje lijkt ook dingen te zien...het is net als of als ik wat zie of voel, hij dat ook heeft, want dan begint hij heel raar uit z'n ogen te kijken, eng gewoon.
|
Yep weer eng , maar kan van alles betekenen. We kunnen 2 kanten kiezen:
1)Je bent een magneet voor geesten , en "zij" zitten blijkbaar in dat huis. Niemand kan ze zien en "zij" openbaren zich enkel aan jou en de baby door middel van een flitseffect.Het antwoord zou kunnen zijn , je bezit een
"oud menselijke gave" om contact te leggen met
"overleden zielen" .
2)De baby kijkt raar uit zijn ogen omdat jij dat ook doet. Je bent bang , verbeeld je dingen , je gelooft in "bovennatuurlijk" maar herkent de "werkelijkheid" niet meer.
Citaat:
ik heb dit soort situaties gewoon heel vaak meegemaakt, maar mij is wel eens vertelt dat het heel vaak je verbeelding is, dat je dingen "wil" zien maar dat ze er niet zijn. maar wat is het verschil? wanneer weet je dat je ogen en je gevoel je voor de gek houden, of dat er waarlijk iets of iemand aanwezig is? ik begin er behoorlijk gefrustreerd door te raken, want er zit toch iets niet helemaal goed in je hoofd als je je zulke dingen verbeeld
|
Er is geen verschil , wat je voelt is jouw "werkelijkheid" en "waarheid" , er is niets verkeerds aan. De "werkelijkheid" word nogal eens anders voorgeschoteld door onze zintuigen. Dus is het niet "verkeerd" als je "iets" voelt. Wat je "denkt" is een ander verhaal. Het lijkt me verstandig voor jezelf om uit te vinden wat nu "bovennatuurlijk" is , en wat "werkelijkheid" voor je is. Mijn tip zou dan zijn om eerst te kijken of de "werkelijkheid" iets te maken heeft met je fysieke/psychologische "toestand". Als je daar bepaalde zaken kunt uitfilteren , dan blijven er andere zaken over voor het "bovennatuurlijke".
ps:Als het waar is , welke waarheid dan ook.Ik leef met je mee