Vorige week ben ik gestopt met werken en de week er voor hadden we een besloten avond op mijn werk, waarbij ik een groepje van 5 moest begeleiden.
vorige week belde een van de vijf op dat ze met wat vrienden (9 in totaal) wilden komen eten die dag, maar omdat ik alleen woensdag en donderdag werkte, hebben ze het verzet. Want ze wilden wel komen als ik werk

Dat vond ik best een eer.
ik vond het ook leuk (en een beetje desperaat) om te horen dat hij snapt dat ik het nu niet wil en dat het heel moeilijk is nu, maar hij ons over 4 jaar wel weer samen ziet zijn..
Ook al weten we allebei dat het toch niet gebeuren gaat

Is het wel lief dat hij dat zegt.