Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 15-01-2010, 15:24
Emmy91
Emmy91 is offline
Ik weet niet of dit het juiste gedeelte is, maar ik hoop van wel..

Ik ben een meisje van 18 jaar, wonend bij nogal ouderwetse ouders.

Mijn relatie met mijn ouders is nooit diepgaand geweest, maar in mijn belevenis verder wel ''ok''. Bij tijden liep het wat minder, maar dat schoof ik vooral af op de puberteit. Natuurlijk zit ik daar voor een deel nog wel in, maar ik denk dat ik dat grotendeels wel ben ontgroeid. De laatste tijd zijn er weer erg veel spanningen, vooral tussen mij & mijn moeder. Ik kan niet goed zeggen waar het aan ligt, maar er zijn een aantal dingen die mij erg irriteren. Ik stel privacy of prijs, maar ik heb het idee dat zij daar geen rekening mee wil houden.

Mijn moeder vindt het een probleem dat ik veel tijd doorbreng op mijn kamer, maar ik vind rust fijn en wil graag een muziekje (mijn muziek) luisteren en dat kan niet beneden. Als ze ook maar een seconde boven is, komt ze altijd mijn kamer binnen, wat kloppen is weet ze geloof ik niet. Het is niet zo dat ik weetikveel wat voor een spannende dingen doe in mijn kamer, maar het is gewoon irritant. Ik zit er bijvoorbeeld echt niet op te wachten dat zij erbij is als ik me omkleed.. Het is ook niet zo dat ze iedere keer wat heeft te zeggen, in dat geval zou ik het (wellicht) wel ok vinden, maar het enige wat ze doet is me aankijken. Ik reageer dan meestal geïrriteerd van ''ja, wat is er?'' ''niets'' en dan gaat ze weer weg. Toen ik haar er vanmorgen op aansprak kreeg ik zoiets te horen als ''ja ik moet toch kijken of je er nog bent'', terwijl mijn muziek op de overloop echt wel te horen is en dat staat gewoon netjes uit als ik wegga (wat ik meestal ook wel meld).

Verder staat ze nogal negatief tegenover de relatie van mij & mijn vriendje. We hebben nu bijna een jaar en we zijn eigenlijk altijd bij hem thuis (of in de stad ofzo, maar iig niet bij mij thuis). Mijn moeder dringt er wel eens op aan dat we hier ook maar 'ns moeten zitten, maar ze keurt het af dat we naar boven gaan. Ok, ik begrijp dat ze het niet prettig vindt dat we de hele avond boven zitten, maar hij mag er überhaupt niet komen. Ook andere vrienden van mij mogen daar niet komen, maar de behoefte hen bij mij thuis uit te nodigen heb ik sowieso niet. Mijn moeder vindt dat we maar gezellig beneden moeten gaan zitten, wat ik maar niets vind aangezien ik een beetje privacy samen wel op prijs stel. Bovendien zit mijn vader vaak voor de tv en dat ervaar ik wel als een stoorzender (te veel lawaai), we hebben dus ook niet de mogelijkheid om een filmpje te gaan kijken. Het enige wat we zouden kunnen doen is een beetje kletsen (en dan ook echt kletsen, want om ergens echt over te praten vind ik niet fijn; gaat m'n ouders niets aan) en een spelletje spelen ofzo.. Misschien klinkt dat niet als verschrikkelijk, maar zo ervaar ik het wel omdat het me echt zo opgelegd wordt, een spelletje spelen is soms wel leuk, maar alleen als je daar zin in hebt..niet omdat je nou eenmaal vastgekluisterd wordt aan de tafel.

Jeetje, wat een verhaal. Maargoed, nou is mijn vraag dus eigenlijk, wat vinden jullie ervan? Is dit normaal en moet ik bijvoorbeeld inderdaad maar gezellig beneden gaan zitten met mijn vriendje ook al voelt dat voor ons allebei vervelend?

Alvast bedankt!
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 15-01-2010, 16:02
Alicia Silverstone
Avatar van Alicia Silverstone
Alicia Silverstone is offline
Ergens wel herkenbaar, mijn ouders zijn ook nooit zo makkelijk geweest in dat soort dingen. En mijn moeder kwam ook altijd wanneer ze er zin in had mijn kamer binnengelopen. Maar gelukkig mocht ik wel gewoon met mensen (ook jongens) op mijn kamer zitten.
Als ik jou was, was ik allang in hevige opstand gekomen

Je zou kunnen proberen een aantal keer gezellig met hem beneden te gaan zitten, zodat je ouders hem ook beter leren kennen.
En dan vervolgens ga je op een dag een keer met hem naar boven.
Zijn je ouders trouwens altijd thuis?
En hoe reageren ze dan als je eerst hartstikke gezellig met je vrienden/vrienden/vriend beneden hebt gezeten en je loopt vervolgens naar boven?
"Hey, kom terug, dat willen we niet hebben "? Het lijkt me dat ze zich dan toch een beetje zullen schamen voor zo'n reactie?
__________________
Anything is possible, if you believe in the magic of your dreams
Met citaat reageren
Oud 15-01-2010, 17:20
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Klinkt erg alsof je ouders (en dan vooral je moeder) bang zijn je kwijt te raken. Misschien begint het door te dringen dat je al 18 bent en binnenkort weleens op kamers zou kunnen gaan. Niet heel onlogisch, ik had (met verder heel relaxte ouders) toen juist de grootste spanningen in huis, misschien erger dan op het hoogtepunt van mijn puberteit. Mijn ouders waren dan wel wat anders; zij maakten juist opmerkingen in de trant van 'het wordt weleens tijd dat je ergens anders heen gaat', iets waardoor ik juist weer minder zin kreeg om op kamers te gaan terwijl ik dat wel altijd een leuk idee heb gevonden.

Enfin, om terug te komen bij jouw verhaal; probeer in te zien dat het misschien een vicieuze cirkel is van enerzijds jouw moeder die voelt dat ze niet de band met je heeft die ze zou willen én je binnenkort niet meer in huis heeft en anderzijds jij die een bekneld gevoel krijgt van haar acties. Verder inderdaad wat Alicia zegt; wat wil ze doen als je gewoon met een vriend naar boven gaat 'om iets te bespreken'. Desnoods geef je dat als uitleg terwijl je naar boven gaat. Dat laatste zou overbodig moeten zijn, maar dingen letterlijk uitspreken helpt misschien om de logica terug te brengen in huis.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 16-01-2010, 12:16
Sade
Avatar van Sade
Sade is offline
Ik denk dat het wellicht een idee is om er nog een keer goed met ze over te praten, of er tegen in opstand komen zoals Alicia zegt. Daarbij geloof ik ook dat ouders een soort blinde vlek kunnen hebben als het op dit soort dingen aan komt. Als ik een avondje bij m'n ouders op de bank spendeer lijkt het soms ook wel alsof ze denken dat ik nog 13 ben, zo druk wordt er dan gemoederd of gevaderd. Wat dat betreft is het huis uit gaan geloof ik de enige echte manier om van privacy te kunnen spreken.
__________________
I think I have a problem, I think I blink too much
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Drugs & Alcohol Drugs & privacy
deadlock
36 26-05-2008 15:30
Nieuws, Achtergronden & Wetenschap De brief(!?!) van Edwin & Margarita aan (ex-)Premier Wim KOK!
Psychopath
12 16-03-2003 18:37


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 05:00.