Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 22-02-2004, 20:47
Just Johan
Just Johan is offline
De heerlijke lentezon verwarmde het gras, de bloemen bewogen zachtjes op de maat van het briesje dat zich in het gebladerte leek te hebben genesteld en een klein vogeltje zong vrolijk een duet met het mobile aan de schuur. Niets leek zich iets aan te trekken van het drama dat zich hier eerder op de dag had voltrokken, alsof een toneelstuk speelde in het verkeerde decor.

"We hebben F. toch godverdomme niet voor niets naar die kloteschool gestuurd?!"
"Ik weet het niet meer Loek, ik weet het echt niet meer. Ik kan het gewoon niet geloven."
"'Wij zien het als onze plicht de ontwikkeling van uw bijzondere kind te sturen, te ondersteunen en te begeleiden,' was het toch? Wat verstaan ze daar dan onder? Wat hebben die klootzakken dan met haar gedaan?"
"Loek, wíj hebben haar opvoeding uit handen gegeven! We waren er niet toen ze ons blijkbaar nodig had... Het is onze eigen schuld. Dat hadden we nooit mogen doen," snikte Anne.
"Jahoor, het is onze eigen schuld. Ik heb haar altijd gezegd:'Kom, steek de buurman maar voor z'n donder als ie zn bek open trekt! Doe het gerust.'"
Anne huilde.
"Wat doen we nu?"
"Ik bel de politie," zei Loek.
Anne drukte zich tegen hem aan.
"Ik wil niet dat ze naar de gevangenis gaat Loek," fluisterde ze door haar tranen heen, "We kunnen het lichaam verstoppen."
"Nee, dat kunnen we niet."
"Ze heeft hulp nodig Loek, dat begrijp je toch wel? Liefde, aandacht, geen celstraf!"
Hij keek haar aan en schudde zijn hoofd, haar blik werd angstiger en haar greep verslapte. Loek bevrijdde zich voorzichtig uit haar armen en liep naar de buitendeur. Boris had juist zijn kans gegrepen het levenloze lichaam van de buurman, dat in een plas half opgedroogd bloed op het tuinpad lag, te berijden alsof het het teefje van zijn dromen was.
"Opdonderen!" schreeuwde Loek en met zijn voet drukte hij het beest van het lijk af.
Hij pakte de overledene vast onder de oksels alsof het een drenkeling betrof die het strand werd opgesleept en bracht hem zo naar binnen. Anne wendde met een vies gezicht haar blik af.
Loek sloot zijn ogen en dacht een ogenblik na.
"Haal F." zei hij toen.
Anne leek te twijfelen.
"Moet ik er 'alsjeblieft' bij zeggen?"
Anne rende naar boven en toen ze terug kwam, werd ze op een tiental treden afstand gevolgd door F.
"Dit is wat we doen," zei Loek, "we gaan straks op het terras zitten, ik leg een brandende sigaret in de asbak, zet het gas vol open en als het meezit is het dan snel over met de pret. De buurman was toevallig even wat drinken gaan halen binnen, pech voor hem."
"Briljant," zei F.
"Het komt uit een enorm slecht verhaal," zei Loek, "maar het moet werken."
"Maar al onze spullen?" zei Anne.
"Ik denk dat we kunnen kiezen tussen dit en je dochter voor de rest van haar leven de bak in. Wat heb je liever?"
F. grinnikte minachtend.
"Ja mam, wat heb je liever? Dat is wel heel moeilijk kiezen denk ik he? Maarja, mij heb je al een keer weggedaan."
"Dat is niet waar!" riep Anne en ze begon nog harder te huilen.
F. liep naar de keuken en pakte uit de bovenste la het grootste mes dat ze zag.
"F. wat denk je te gaan doen?" schreeuwde Loek.
"Iets heel anders. Laat je briljante plannetje maar zitten pap."
Anne en Loek keken elkaar aan en Loek deinsde terug toen F. naar het lijk liep met het mes stevig in haar hand geklemd.
"Weet je, ik ben eigenlijk blij dat jullie me naar die kutschool hebben gestuurd, want je moet er toch niet aan denken dat je gewoon wordt opgevoed door een stel ouders dat je net zo lief naar zo'n kutschool had gestuurd?"
"Je hebt er nooit iets over gezegd," riep Anne vragend, huilend.
"Je hebt je er verdomme nooit voor geïnteresseerd," riep F. woedend en ze stak het mes demonstratief in de buik van het lijk voor haar om het er vervolgens weer uit te trekken en er even sierlijk mee te zwaaien.
"Laten we erover praten," huilde Anne weer.
Loek stond daar slechts, zijn gedachten waren leeg.
"Ja, laten we erover praten. Laten we erover praten. Laten we tien jaar van m'n leven verneuken en dan doen of er niets gebeurd is en er gewoon even over praten. Heerlijk zo'n gesprekje. Lekker praten. Heerlijk praten. Oh wat geweldig dat praten. Heeeerlijk."
"Leg dat mes alsjeblieft neer F." zei Loek, "straks gebeuren er nog meer ongelukken."
"Nee, we zullen wel zien, ik wil de spanning er in houden."
"Wij houden niet zo van die spanning, dus leg alsjeblieft neer dat mes."
"Kom hier," wenkte F. haar moeder.
Anne bleef staan en keek vragend van Loek naar F. en weer terug naar Loek.
"Kom hier trut!"
Anne kwam dichterbij.
"Dichterbij!"
Anne kwam nog dichterbij.
"We zijn net een verhaal," aldus F.
"Leg dan alsjeblieft dan mes neer, dan komt het allemaal goed. Echt," zei Anne zachtjes.
"Nee," zei F. belerend, "We zijn net een verhaal en één ding staat vast. Dit verhaal gaat heel slecht aflopen, want er is geen beter verhaal dan een verhaal zonder happy end, en ik wil een goed verhaal zijn. Geen sprookje als de prins en de prinses leefden nog lang en gelukkig, dus ga jij naar zo'n kutschool voor de rest van je leven."
"Het spijt ons! Luister dan: Het spijt ons!" schreeuwde Anne.
In een sierlijke beweging prikte F. haar moeder met het mes in haar oog. Anne schreeuwde het uit van de pijn terwijl ze door de kamer tolde en Loek zakte ineen toen hij zag hoe Anne's oog leek leeg te lopen.
"Leg dat mes nou alsjeblieft neer F." smeekte Loek, "of wil je ons soms ook dood hebben?"
"Nou, als dat eens zou kunnen" zei F. en ze knikte instemmend, "maar helaas, dit verhaal heeft geen happy end."
Ze slikte, een traan biggelde over haar wang en toen deed ze het. Het mes sneed door haar keel en ze stortte ter aarde.

De heerlijke lentezon verwarmde het gras, de bloemen bewogen zachtjes op de maat van het briesje dat zich in het gebladerte leek te hebben genesteld en een klein vogeltje zong vrolijk een duet met het mobile aan de schuur. Niets leek zich iets aan te trekken van het drama dat zich hier eerder op de dag had voltrokken, alsof een toneelstuk speelde in het verkeerde decor.

Door Johan.
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 22-02-2004, 21:40
Anne
Avatar van Anne
Anne is offline
Leuk om weer eens iets van je te lezen. Voel me vereerd dat je een personage naar me vernoemd hebt. Alleen heb ik mijn oog nog.

Verhaal is 'leuk', maar het heeft teveel dialoog. Dat vond ik niet zo lekker lezen. Ik denk dat het verhaal, als je het verder uitbreidt en niet zo snel naar een einde toe wil schrijven, heel goed kan worden. Dus: minder dialoog, meer beschrijvingen en gewoon in zijn geheel uitgebreider.

Maar het is niet slecht.
__________________
Hm... Larstig... ;)
Met citaat reageren
Oud 23-02-2004, 14:41
Charlottetje
Avatar van Charlottetje
Charlottetje is offline
Gru-we-lijk!

Maar wel goed geschreven!
Inderdaad iets te veel dialoog, maar toch goed leesbaar hoor!
__________________
ja, maar...
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Lifestyle Populairste Lifestyler verkiezing, 1e ronde, poule G en -H..
Teun
66 07-11-2005 00:02
Levensbeschouwing & Filosofie De Graal-Manuscripten : Inleiding
Valianth
1 19-01-2005 15:16
Verhalen & Gedichten Verhaal
Sean Paul.
1 27-04-2003 19:19
Liefde & Relatie Stelling: 'aardige' jongens zijn inferieur.
Verwijderd
55 10-06-2002 01:34
Huiswerkvragen: Klassieke & Moderne talen kroongetuige
SuSaNnE
4 12-02-2002 15:18


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 05:11.