Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op akkoord te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar instellingen aanpassen om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 06-06-2008, 11:15
Verwijderd
Hoi allemaal,

Ik zit met een heel groot probleem. Ik ben 17 jaar (september word ik 18) en ik heb een vriendin van 17 (januari wordt zij 18). We hebben nu 7 maanden een relatie en houden echt heel erg veel van elkaar. Zveel, dat we nu al weten dat we de rest van ons leven bij elkaar willen zijn. Het enige probleem is, dat we nu heel ver van elkaar vandaan wonen, zij in Limburg en ik in Zuid-Holland.

Ze zegt altijd dat ze niet veel vriendinnen heeft, en ik heb nooit geweten dat het zo erg was als ze nu zegt. Ze denkt dat niemand van haar houdt, haar familie niet, haar ouders niet en dat ze alleen mij heeft. Ik heb gehoord dat haar ouders onze relatie niet zien zitten en daar hebben wij het echt heel moeilijk mee. Hierdoor heeft zij er een heel erg groot "probleem" bij gekregen, wat ik eigenlijk niet zomaar kan vertellen. Laten we het erop houen, dat ze zichzelf iets wil aandoen.

Ik heb lang nagedacht over dit probleem, hoe ik het kan voorkomen. Ik durf er niet mee naar haar ouders te gaan, bang dat mijn vriendin erachter komt en het alsnog doet. Ze zegt het nl. echt een keer te willen gaan doen.

Nu heb ik misschien een oplossing gevonden. Ze zegt ook dat ze zichzelf iets aan wilt doen omdat ze niet gelukkig is zonder mij, en ik er niet ben wanneer ze mij nodig heeft. Ik heb lang met haar gepraat en ze zegt altijd bij mij te willen zijn en dat ik de enige ben om wie ze geeft.
Ik krijg het einde dit jaar een goeie functie bij albert heijn en kan met dat salaris een goedkope grote (studenten)kamer huren. We willen het doen als zij 18 is, begin volgend jaar dus. We zijn alleen heel erg bang voor onze ouders, voor hun reacties. Ze kunnen ons toch niet verbieden weg te gaan...

Graag jullie reacties, en wat jullie ervan vinden.

Alvast bedankt,
Groetjes Ronald
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 06-06-2008, 11:24
ekki
Avatar van ekki
ekki is offline
Euh... iets te krampachtig? Het zou mij behoorlijk benauwen als iemand zegt dat ik de enige in het leven van diegene ben die iets om hem/haar geeft. Laat haar eerst maar alleen wat vrienden maken e.d., dat lijkt me beter voor haar ontwikkeling.

Maar goed, jullie keuze, snap best dat je verliefd bent en samen wilt wonen. Volg je gevoel zou ik zeggen, maar ook je verstand.
__________________
De enige domme vraag is de niet gestelde vraag. ( Caatje) | Ik ben gelukkig, gelukkig (naar Brigitte K.) | Koeien!!!! ( Brigitte Kaandorp) | ergo
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:31
Verwijderd
Ik heb haar vaker gezegd dat haar ouders enzo heus wel van haar houden, maar dat wil ze gewoon niet weten.

Het was in eerste instantie de bedoeling dat we gingen samenwonen als we klaar waren met onze opleiding en een goede baan hadden gevonden. Maar als dit de enige manier is om te voorkomen dat ze zichzelf iets aandoet, dan wil ik best nu al samen gaan wonen, en ik denk dat ik dan juist mijn verstand volg...
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:36
Iduna
Avatar van Iduna
Iduna is offline
Het is niet echt normaal dat iemand 'dreigt' zichzelf iets aan te doen. Jij moet nu steeds heel voorzichtig doen, omdat je bang bent dat ze echt iets gaat doen.
Ik denk dat wanneer jullie gaan samenwonen zij zich helemaal aan jou gaat vastklampen, nog meer dan ze nu doet. Dat lijkt me iig geen gezonde relatie en zoiets houdt ook niet lang stand.
Voor haar zou het idd goed zijn om haar sociale leven uit te breiden, zodat ze niet meer zo afhankelijk van jou is.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:38
Verwijderd
het enige dat ik hier even wil vertellen is dat jullie ouders jullie niks kunnen verbieden als jullie 18 zijn ;x
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:43
Flijn
Avatar van Flijn
Flijn is offline
Ze is dan helemaal afhankelijk van jou, en haar zelfbeeld verandert heus niet als ze met je gaat samenwonen. Het klinkt alsof ze professionele hulp nodig heeft en die kun jij haar niet bieden. Je bent haar vriend, niet haar hulpverlener. Samenwonen moet je doen als je er allebei klaar voor bent, niet uit angst. Ik snap dat je veel van haar houdt, maar ze heeft er meer aan als ze ook als je er net bij bent gelukkig kan zijn.
Het lijkt me trouwens ook niet zo goed voor de relatie tussen haar en haar ouders, zeker als ze de relatie al niet eens zien zitten.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:44
Verwijderd
Ik ben bang dat samenwonen niet de oplossing gaat zijn voor haar; de problemen die ze heeft blijven gewoon bestaan. Daarnaast lijkt het me voor haar ook niet gezond om alleen maar jou te hebben, ze is dan zo afhankelijk van jou. Misschien is het verstandig wanneer ze hulp zoekt, hier hoeven haar ouders niets van te weten. Het kan bijvoorbeeld via school of via de huisarts. Daarnaast helpt 't vaak ook heel erg wanneer je gaat sporten bij een club; daar leer je nieuwe mensen kennen. Misschien vindt ze het ook wel leuk om naar een cursus weerbaarheidstraining te gaan, daar leer je niet alleen nieuwe mensen kennen maar leer je ook nog zekerder van jezelf te worden, en het is ook gewoon leuk

Als je echt bang bent dat ze zichzelf iets aan gaat doen, haal er dan tch hulp bij ook al wil zij dat niet, want alleen los je dat niet op. Grote kans dat ze dan boos op je wordt, maar liever dat dan iets veel ergers, toch?
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:44
Verwijderd
Citaat:
het enige dat ik hier even wil vertellen is dat jullie ouders jullie niks kunnen verbieden als jullie 18 zijn ;x
Dank je, dat is echt iets waar we heel erg mee zaten...



Ik weet dat het niet echt normaal is, maar ik ben gewoon heel erg bang haar te verliezen, en ben er heel erg bang voor dat ze zichzelf een keer echt iets aan doet.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:47
Verwijderd
Ik denk alleen dat je het probleem niet oplost door te gaan samenwonen.. ze heeft dan niemand anders dan jou in de buurt. Hoe moet dat wanneer jij naar school moet of moet werken en even geen tijd voor haar hebt? Als jij van jezelf gaat vragen om alles voor haar goed te maken door maar genoeg van haar te houden, zul je jezelf kwijtraken. Je zult namelijk nooit genoeg zijn, ben ik bang. Wellicht helpt het een tijdje, maar zal ze daarna constante bevestiging nodig hebben of veel te veel aandacht van je.

Ik denk dat ze haar probleem zelf moet willen aanpakken en ervoor in therapie moet gaan, professionele hulp moet zoeken. Wanneer ze dan de boel weer op orde heeft, kun je wellicht gaan samenwonen maar ik denk dat dat nu gedoemd is te mislukken eerlijk gezegd.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 11:49
Verwijderd
Citaat:
Als je echt bang bent dat ze zichzelf iets aan gaat doen, haal er dan tch hulp bij ook al wil zij dat niet, want alleen los je dat niet op. Grote kans dat ze dan boos op je wordt, maar liever dat dan iets veel ergers, toch?
Ja das waar, liever ruzie dan dat ze het echt doet. Ik heb al een keer gezegd dat ik hulp voor haar zou zoeken, maar dan zegt ze: als je dat doet, doe ik mezelf meteen iets aan.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:01
Verwijderd
Citaat:
Ik denk dat ze haar probleem zelf moet willen aanpakken en ervoor in therapie moet gaan, professionele hulp moet zoeken.
Ja dat is het probleem. Ze wil er geen hulp voor, ze ziet het als iets moois. Dat ze dan verlost is van haar problemen hier. En omdat ze heeft gezegd dat als ik toch hulp zou zoeken ze het meteen ging doen, heb ik haar voorgesteld om samen iets op te bouwen. Ze heeft ook gezegd dat ze niet weet of ze daar op kan wachten (met andere woorden: dat ze het in de tussentijd wil gaan doen) maar het dan wel zal proberen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:15
Verwijderd
Het lijkt wel chantage...

Wat Andijvie en Dusjcrib zeggen: samenwonen lost haar problemen niet op. Laat haar hulp zoeken en eerst zichzelf op orde krijgen voordat je gaat samenwonen. Ze kan wel op zichzelf gaan wonen om van haar ouders af te zijn en meer vrijheid te hebben, maar met samenwonen zou ik toch echt wachten. Als ze je nodig heeft dan bestaat er ook telefoon en je kunt ook met haar afspreken als ze op zichzelf woont.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:17
Verwijderd
Citaat:
Ja dat is het probleem. Ze wil er geen hulp voor, ze ziet het als iets moois. Dat ze dan verlost is van haar problemen hier. En omdat ze heeft gezegd dat als ik toch hulp zou zoeken ze het meteen ging doen, heb ik haar voorgesteld om samen iets op te bouwen. Ze heeft ook gezegd dat ze niet weet of ze daar op kan wachten (met andere woorden: dat ze het in de tussentijd wil gaan doen) maar het dan wel zal proberen.
Ze zet jou in een ongelooflijk moeilijke positie en dat is eigenlijk heel gemeen. Ze maakt jou verantwoordelijk voor haar leven en dat kn gewoon niet. Jij kunt haar problemen niet oplossen en jij bnt niet verantwoordelijk voor haar.

Ik zou haar voorstellen dat je samen iets wilt opbouwen maar pas als zij hulp heeft gezocht. Als dat niet werkt zou ik zelf eens een gesprek aangaan met een hulpverlener (via de kindertelefoon o.i.d., anoniem in ieder geval) om te vragen wat je kunt doen/hoe je dit moet aanpakken. Eventueel zou ik haar ouders inlichten van wat ze allemaal zegt. Ik betwijfel of ze zichzelf echt serieus iets aan zou doen, omdat mensen die dat zo vaak zeggen dit vaak meer doen uit een kreet om hulp dan dat ze de stap daadwerkelijk zetten.. maar het risico dat ze dat wel doet kun je natuurlijk niet lopen. Lastig hoor!
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:18
zoef de haas
Avatar van zoef de haas
zoef de haas is offline
Ik krijg een beetje het idee dat ze je probeert te manipuleren?
__________________
It's not lost, it's kept frozen in frost
Omdat t kan!
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:24
Verwijderd
Dreigen maar niet doen is hier niet het geval, ik heb al een keer een wondje op haar pols gevonden en toen ik een keer bij haar was heeft ze het op de badkamer geprobeerd. Ik vermoedde het toen al en heb de deur met een muntje opengedraaid en haar weer meegenomen naar haar slaapkamer...
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:28
Verwijderd
Wat Dusjcrib al zei: "Ze zet jou in een ongelooflijk moeilijke positie en dat is eigenlijk heel gemeen. Ze maakt jou verantwoordelijk voor haar leven en dat kn gewoon niet. Jij kunt haar problemen niet oplossen en jij bnt niet verantwoordelijk voor haar."

Ga met haar naar haar huisarts en leg het aan hem/haar voor, dit is niet iets wat je zelf op kunt lossen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 12:30
Verwijderd
Eh, volgens mij heeft ze een hoop therapie nodig. Het is niet gezond dat je je z afhankelijk voelt van je partner, en ook niet dat je denkt dat niemand van je houdt.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 13:08
Verwijderd
Citaat:
Dreigen maar niet doen is hier niet het geval, ik heb al een keer een wondje op haar pols gevonden en toen ik een keer bij haar was heeft ze het op de badkamer geprobeerd. Ik vermoedde het toen al en heb de deur met een muntje opengedraaid en haar weer meegenomen naar haar slaapkamer...
Een wondje is niet direct een zelfmoordpoging.

Over het algemeen, wanneer iemand echt niet meer wil, zal diegene de omgeving juist niet inlichten omdat dat het risico dat je gevonden/geholpen wordt vergroot. Hij/zij zal het ook niet doen terwijl er mensen dicht in de buurt zijn.

Het klinkt een beetje cru, maar zoals zij zich gedraagt klinkt het echt meer als een groot wanhopig gevoel en grote schreeuw om hulp. Als je haar nu eens voorstelt om als eerste stap anoniem te bellen naar een hulplijn, dat kan nmalig.. als zij echt om jou geeft, doet ze dat voor je.. (als we dan toch aan het "chanteren" zijn)
Met citaat reageren
Ads door Google
Oud 06-06-2008, 13:28
Verwijderd
Wat krampachtig en gemeen van haar. Het is misschien niet wat je wil horen, maar ik vind dat ze gebruik maakt van jouw goedheid en jouw gevoel voor haar. Samenwonen lost (zoals de rest al zei) niets op en waarschijnlijk raak jij dan alles kwijt wat je hebt. De kans zit er natuurlijk in dat ze je ontzettend gaat claimen en evt. ook chanteren. Dan zul jij veel voor haar opgeven en nog meer tijd voor haar vrij (moeten) maken. Dit kan denk ik niet de bedoeling zijn. Haar zelfbeeld verandert niet door samen te gaan wonen, haar houding verandert niet. De enige die daar iets aan kan doen, is zijzelf. Zj is degene die in therapie moet, zj is degene die tegen haar ouders moet op staan, zj is degene die het moet doen.
En je bedoelt het allemaal heel lief en schattig en verliefd, maar het lost niets op. Je kunt niet van jezelf verwachten dat jij alle problemen voor haar oplost, dat mag zij ook niet van je verwachten.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 14:39
Verwijderd
Citaat:
Een wondje is niet direct een zelfmoordpoging.
Ze heeft toen toegegeven dat het daarvan was, toen ik een beetje boos begon te irriteren. Die avond was echt verschrikkelijk, en ik weet gewoon dat ze dit meent.

Naar therapie wil ze niet, heb ik het toch al over gehad. Ze wil alleen nog maar weg van haar problemen. En in haar ogen is dat f dood f verhuizen. En dan kies is natuurlijk voor het 2e. Als ik haar kan laten leven door met haar samen te gaan wonen dan doe ik dat graag. Dat heb ik veel liever dan dat we haar ergens dood vinden.

Ik zie (nu) ook wel in dat het niet de perfecte oplossing is, en door jullie reacties moet ik toegeven dat ik niet degene ben die het op kan lossen. Maar waarschijnlijk ben ik wel degene die iets kan voorkomen. Wie weet, als we samenwonen, dat ik haar wel aan kan zetten om naar therapie te gaan?
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 14:40
Verwijderd
Citaat:
Nu heb ik misschien een oplossing gevonden. Ze zegt ook dat ze zichzelf iets aan wilt doen omdat ze niet gelukkig is zonder mij, en ik er niet ben wanneer ze mij nodig heeft. Ik heb lang met haar gepraat en ze zegt altijd bij mij te willen zijn en dat ik de enige ben om wie ze geeft.
Ik krijg het einde dit jaar een goeie functie bij albert heijn en kan met dat salaris een goedkope grote (studenten)kamer huren. We willen het doen als zij 18 is, begin volgend jaar dus. We zijn alleen heel erg bang voor onze ouders, voor hun reacties. Ze kunnen ons toch niet verbieden weg te gaan...
En wat dan als jij op je werk of school zit en ze heeft je nodig? Of je bent bij vrienden? Als je het op zo'n manier op wil lossen moet je 24/7 bij haar zijn, dat is toch geen goede oplossing?
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 14:47
Verwijderd
Zij gaat hier dan ook een school en een baan zoeken, ze weet dat ze dat moet. Dus we zullen elkaar waarschijnlijk alleen 's middags en/of 's avonds zien...
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 14:50
Verwijderd
Citaat:
Naar therapie wil ze niet, heb ik het toch al over gehad.
Maar wat ze wel wil kan niet. Ze kan niet 24/7 bij jou zijn en ze kan niet weg van haar problemen, want die problemen zitten voor een groot deel in haar, waar zij ook zal gaan, die problemen zullen met haar mee gaan.

En verhuizen kan ook zonder meteen samen te gaan wonen.

Jij bent niet verantwoordelijk voor haar leven, ook al is het moeilijk dat zo te zien als je om iemand geeft. Als ze echt dood wil, dan kun je dat ook niet voorkomen.

Citaat:
Wie weet, als we samenwonen, dat ik haar wel aan kan zetten om naar therapie te gaan?
Ja, of je zit er nog dieper in en ze trekt je nog verder mee in haar problemen en je bent nog verder van huis.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:01
Verwijderd
Citaat:
En verhuizen kan ook zonder meteen samen te gaan wonen.
Dan heeft ze helemaal niemand meer, ze wil juist bij mij zijn.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:03
Verwijderd
Citaat:
Dan heeft ze helemaal niemand meer, ze wil juist bij mij zijn.
Staan er waar jij woont niet meer huizen?

Als je graag samen wilt wonen, dan moet je dat vooral doen, maar als je vraagt naar mijn mening (en dat doe je in je eerste post), dan krijg je die ook.
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 06-06-2008, 15:06
Verwijderd
Citaat:
Staan er waar jij woont niet meer huizen?
Ja dat wel, maar die kan zij nooit betalen...


Citaat:
...maar als je vraagt naar mijn mening (en dat doe je in je eerste post), dan krijg je die ook.
Daar vroeg ik ook, en heb er ook wel wat aan hoor
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:24
Lente
Avatar van Lente
Lente is offline
als je denkt dat ze serieus dood wil zou ik het aan haar ouders vertellen, ook al zal ze daar niet bepaald blij mee zijn. nu zit jij er in je eentje mee, terwijl je bijna niks voor haar kan doen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:26
Verwijderd
Daar zit ik ook heel erg mee, ik wil het wel, maar stel dat als haar ouders erover beginnen tegen haar dat ze het nog echt doet ook... Dan is het nog een beetje mijn schuld ook
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:30
Lente
Avatar van Lente
Lente is offline
het is echt nooit jouw schuld als zij zichzelf iets aandoet. zij zit ontzettend slecht in haar vel, of dat zelfmoorddreigement nou serieus is of niet. jij hebt haar geprobeerd te helpen, aangeraden hulp te zoeken enz, maar het helpt niks. als je het niet meteen aan haar ouders wil vertellen, kun je er misschien met je eigen ouders over praten? best wel heftig om hier helemaal alleen voor te staan namelijk!
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:40
Verwijderd
Citaat:
best wel heftig om hier helemaal alleen voor te staan namelijk!
Ja dat is t ook!!

Maar vinden jullie het niet een beetje een logische stap wat ik wil gaan zetten met haar? Stel dat jullie in mijn positie zouden staan...
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 15:44
Lente
Avatar van Lente
Lente is offline
ik zou nooit op mijn 17e samen gaan wonen en al helemaal niet om deze reden. ik vind het een logische stap als je een langere tijd een goeie relatie hebt. en dus niet omdat de ander zo ongelukkig is als ze alleen is en denkt dat de hele wereld, hehalve jij, tegen haar is. samenwonen lost niks op, zorg ervoor dat ze hulp krijgt. en als het jou niet lukt dat ze die zoekt, moeten haar ouders dat doen. lijkt mij.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 16:25
Myuki
Avatar van Myuki
Myuki is offline
Zeggen er een einde aan te maken is n van de ergste dingen die iemand waarvan je zielsveel houdt kan doen. Dat weet zij zelf ook. Ik kan mij voorstellen hoe lastig je het vindt en ook dat je je verantwoordelijk voor haar voelt.
Maar je bent niet verantwoordelijk voor haar geluk. Je kunt die verantwoordelijkheid helemaal niet op je nemen, al zou je dat willen.

Dreigen met zelfmoord is een middel om heel veel macht te krijgen. En misschien houdt ze wel van je, maar ze is je toch echt flink aan het manipuleren. Waarschijnlijk doordat ze zo met zichzelf in de knoop zit.

Heb je het er al met je eigen ouders over gehad?
__________________
To eu zn
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 16:29
Verwijderd
Nee, ik ben bang dat mijn ouders het haar ouders gaan vertellen (ze hebben wel eens contact). Ik heb mijn ouders of haar ouders ook nog niks verteld over dat samenwonen.

Maar ik weet niet of ze wel macht wilt hebben, ze houdt echt zielsveel van me, dat zie ik aan haar. Zoals ze is als ik er wel ben of als ik er niet ben, dat is zo anders...


We hebben dan een jaar en 2 of 3 maanden als we dat gaan doen... het is inderdaad niet heel erg lang. In ieder geval niet lang genoeg om er helemaal zeker van te zijn. Maar wat moet ik anders? Ik weet dat jullie gaan zeggen dat ik hulp moet gaan zoekenen het haar ouders moet gaan zeggen, maar ben zo bang dat ze het dan alsnog gaat doen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 16:37
Myuki
Avatar van Myuki
Myuki is offline
Hoe is je band met je ouders? Ik denk dat het voor jou heel goed zou zijn het hun te vertellen. Daarbij kan je vragen of ze het niet aan haar ouders willen vertellen. Dit is een probleem dat te groot is om zelf te dragen, en ook als je op jezelf gaat wonen zal je hun steun (op emotioneel en financieel gebied) nodig hebben.

Juist in liefdesrelaties heb je vaak machtspelletjes. Al willen beide mensen misschien niet bewust de macht. Juist vanuit de verliefdheid, de afhankelijkheid en de angst om de ander kwijt te raken ontstaat zoiets.

Als je hulp aan je ouders vraagt, of je hart bij hun lucht doe je dat voor jezelf. Dat mag ze je niet kwalijk nemen.
__________________
To eu zn
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 17:17
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Het is verschrikkelijk moeilijk om op een forum iemands ouders in te schatten, maar als je nog over samenwonen twijfelt, is openheid wel de enige oplossing tegenover beide ouderparen. Uiteindelijk moet je het hen toch ook vertellen als je opeens met haar naar een kamer vertrekt.

Ik zou zelf beginnen met een lieve brief aan hr ouders waarin je begint met het vermoeden dat zij jullie relatie niet zien zitten, waarbij je de mogelijkheid voor hen openhoudt om dat te ontkrachten, en vanaf daar verder vertelt over haar problemen. Natuurlijk kun je dit het best eerst met je vriendin bespreken, waarin je haar duidelijk maakt dat het sowieso de enige oplossing is, tenzij jullie willen breken met de ouders.

Ik vind het, zeker nu ik tijdens het typen van deze post meer van hierboven heb gelezen, moeilijk om hier verder iets zinnigs over te zeggen; ze heeft sowieso hulp nodig, en je moet haar tot die tijd niet eens ook maar het idee geven dat je haar in de steek laat.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 17:52
Verwijderd
Even los van de vraag of je met haar moet gaan samenwonen de volgende opmerking:
In het algemeen kun je stellen dat de mensen die hard roepen dat ze dood willen, dit juist niet doen. Ze willen erkenning, aandacht, stiekem toch hulp, maar omdat ze z met zichzelf in de knoop zitten zullen ze dit nooit toegeven.
Mensen daarentegen die cht dood willen, hebben dit doorgaans maanden-, zoniet jarenlang overwogen en zijn tot een vaststaand besluit gekomen. M.a.w, die mensen maken eens een eind aan hun leven en er is heel weinig/niets dat hen daarvan kan weerhouden. Bij deze groep gaat het niet om het ''of'' maar om het ''wanneer''.

Jou vriendin hoort duidelijk bij de eerste groep. Of zij hulp nodig heeft is niet aan haar om te beslissen, daar kn ze waarschijnlijk niet eens over beslissen. Ergens ver weg wil ze geholpen worden en wt ze dat ze niet ineens gelukkig is als ze met jou samenwoont en een baan heeft. Ergens weet jij ook wel dat je haar ouders moet inschakelen. Ik zou haar ''gedreig'' wel serieus nemen, als in dat het hl slecht met haar gaat, maar ik zou het niet opvatten als een daadwerkelijk voornemen een einde aan haar leven te maken zodra jij haar ouders/hulp inschakeld. Dat is allemaal angst, lijkt me, en daar moet jij en later ook zij, doorheen prikken.

Verder denk ik dat het voor zo'n jongeman als jij veeeeeel te veel verantwoordelijkheid inhoudt om met iemand als je vriendin te gaan samenwonen. Bedenk dat ze jou wel eens in haar neerwaardse spiraal kan meesleuren.

Veel sterkte en succes.
Met citaat reageren
Ads door Google
Oud 06-06-2008, 18:04
Verwijderd
Dat lijkt me onverstandig, bij zo'n prille relatie is de kans dat zij in de toekomst in de soep loopt erg groot, en dan is het zo'n gedoe.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 18:36
Lotte
Avatar van Lotte
Lotte is offline
Ik zou zelf een kamer zoeken en haar dan af en toe op bezoek laten komen en haar eventueel laten overnachten. Uit ervaring weet ik dat je niet te snel moet gaan samenwonen, zeker niet als de ene persoon heel afhankelijk is. Je zal zien dat je dan af en toe tijd voor jezelf gaat willen hebben en dan komen de (relatie)problemen om de hoek kijken.

Sowieso is het heel goed om eerste te leren zelfstandig te wonen zonder een partner. Op die manier weet je dat als het uit gaat je altijd voor jezelf zal kunnen zorgen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 20:33
WolterB
Avatar van WolterB
WolterB is offline
Citaat:
Dat lijkt me onverstandig, bij zo'n prille relatie is de kans dat zij in de toekomst in de soep loopt erg groot, en dan is het zo'n gedoe.
Het komt niet vaak voor dat ik het zeg, maar je vat het (in dit specifieke geval) heel goed samen
__________________
Als je geen doel hebt, kan je ook de weg niet kwijt zijn.
There are many endings. The right one, is the one that you'll choose.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 20:43
Verwijderd
Pino, je vriendin is niet de enige met problemen. Jij hebt m.i. ook een groot probleem. Ik zou er niet over peinzen om me door wie dan ook op die manier voor het blok te laten zetten.

Dat je jezelf op die manier klein laat houden, pleit absoluut tegen je.

Op die manier gaan 2 labiele mensen samenwonen, want jij bent absoluut niet in staat om dit meisje te geven wat ze nodig heeft. Namelijk professionele hulp in een gesloten inrichting.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 21:18
martijn1985
Avatar van martijn1985
martijn1985 is offline
Citaat:
Ja dat is t ook!!

Maar vinden jullie het niet een beetje een logische stap wat ik wil gaan zetten met haar? Stel dat jullie in mijn positie zouden staan...
Ik stond min of meer in jouw positie, dus ik kan me iets bij je standpunt voorstellen. Mijn ex lag ook behoorlijk met zichzelf in de knoop, zij heeft ook gedreigd met sucide en was in het algemeen depressief. Dat was niet alleen voor haar, maar ook voor mij heel zwaar want zij had niet erg veel aan haar familie. Daardoor kwamen veel van het opvangen op mij neer.

Op een gegeven moment zijn wij gaan samenwonen. In mijn geval was dat niet omdat ik haar problemen wilde oplossen, maar het samenwonen was niet geheel mijn idee. Op dat moment was ik er wel voor, maar dat heeft wel wat overtuiging gekost.

Echter, we zijn uit elkaar en zij heeft weer een kamer gezocht. Uiteindelijk gaat het nu met ons beide veel beter.

Wat ik vooral wil zeggen is wordt wakker. Je lost haar problemen niet op door met haar te gaan samenwonen. Blaffende honden bijten niet, dus zolang ze nog dreigt met zelfmoord hoef je je niet zo heel veel zorgen te maken. Krasjes, 10 paracetamols en een fles wijn zijn geen zelfmoordpogingen, maar vragen om aandacht. Haar dwingen in therapie te gaan is niet de meest effectieve manier, in termen van therapiesucces, maar wellicht is het nodig. Dat kan jij waarschijnlijk beter beslissen dan ik. Haar problemen worden echter niet opgelost door met jou te gaan samenwonen. Zie daar vanaf.
__________________
I hope to see my friend, and shake his hand. I hope the Pacific is as blue as it has been in my dreams. I hope.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 21:49
Verwijderd
Pino, ik zou in jouw situatie nooit gaan samenwonen. Ik zou heel erg kwaad worden, hoe dan ook, als iemand mij verantwoordelijk gaat maken voor diegenes leven en mij in een positie zou zetten waar jij nu in zit.. hoeveel ik ook om diegene geef. Ik persoonlijk zou dat absoluut niet pikken, ben je helemaal gek geworden! Ik zou zeggen dat als diegene een toekomst met mij wil, diegene hulp gaat zoeken. Al is het om te beginnen maar anoniem, maar diens leven in mijn handen leggen vind ik zo uiterst gemeen! Natuurlijk zit je in een lastige positie door jouw angst dat zij zichzelf iets aan zou doen.. en natuurlijk zit de kans er in dat ze daadwerkelijk iets probeert..

Maar zoals Quis ook al zei zorgen mensen die echt dood willen ervoor dat niets hen daar nog in kan stoppen, in de andere gevallen is het vaak een noodkreet. Ik heb zelf in een duister verleden ook gezegd dood te willen en ook krasjes op mijn arm gezet, maar ik heb het nooit -daadwerkelijk- overwogen. Het was een kreet om hulp, een manier om te zeggen "ik weet niet wat ik moet!" Ik ben daar uiteindelijk uit gekomen zonder hulp en nu zielsgelukkig, maar ik denk niet dat jouw vriendin hier uit gaat komen zonder hulp.

Wat nou als je inderdaad gaat samenwonen en dit doet om in feite haar leven te redden, maar vervolgens blijkt dat er niets is veranderd. Die kans is namelijk redelijk groot.. Je zult je constant zorgen maken, je zult haar amper alleen durven laten uit angst dat ze iets doet. Bovendien is verhuizen en naar een nieuwe school en nieuw werken zoeken nogal heftig en erg stressvol! Kan zij dat in haar labiele situatie wel aan?

Er is zoveel wat meespeelt en jij draagt nu als 17-jarige een last op je schouders die veel te zwaar is. Als jij hulp inroept van haar ouders of anderen inschakelt, dan doe jij dat uit liefde en als zij zichzelf om die reden iets aandoet is dat NOOIT jouw schuld. Als zij dan ECHT zelfmoord pleegt, had ze dat waarschijnlijk uiteindelijk ook gedaan wanneer jullie wel waren gaan samenwonen.
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 23:19
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Bij nader inzien heeft ze misschien ook wel een enorme schop onder haar kont nodig van jou. Ze lijkt er bijna om te smeken om keihard gecorrigeerd te worden door iemand waar ze respect voor heeft; volgens mij heeft ze het heel erg nodig dat iemand als jij zegt dat ze ongelijk heeft en daarop geen tegenspraak duldt.

't Is maar een gokje.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 06-06-2008, 23:52
Verwijderd
Ik moest vanavond tot half 11 werken, toen ik terug kwam sprak ik haar nog op msn en zag ik dat ze me een mailtje had gestuurd waarin het volgende ongeveer stond:

Ze had weer ruzie met haar ouders en broer gekregen, en het is nu zo heftig geworden dat ze schreef: Ik voel me niet eens thuis in mn eigen huis, hoe erg is dat, ik heb echt zoiets van dat ik me veel fijner, blijer en veiliger bij jou voel., en: als het doorgaat, dan moet je je leven binnenkort verder leven, zonder mij. Want ik trek dit negatieve gedoe echt niet meer.


Ik heb gelijk op msn met haar erover gepraat en gezegd dat ik, met of zonder haar, met haar ouders ging praten maar ze smeekte me om het niet te doen. Ze weet zeker dat als ik het wel zou doen, dat haar ouders de schuld op mij zouden afschuiven en ervoor gaan zorgen dat wij uit elkaar gaan, omdat ze totaal niet weten hoe ze werkelijk in haar vel zit.
Ik kan me daar wel iets bij voorstellen omdat ik wel vaker heb gehoord dat ze het niet zo met mij en met onze relatie hebben. Ik heb nog maar even in het midden gelaten wat ik ermee doe...
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 00:27
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
^ Die ouders zouden ook kunnen oppikken dat je je om haar bekommert... en haar 'oplossingen' zijn nu ook niet je van het.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 09:12
Verwijderd
Citaat:
Die ouders zouden ook kunnen oppikken dat je je om haar bekommert...
Zo hoop ik het wel ja, maar die ouders zien dat niet zo, misschien dat ik wel eens met hun ga mailen ofzo, waarom ze onze relatie niet zien zitten
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 09:36
Verwijderd
Als je daar je eigen ouders nou bij betrekt en met z'n allen eens om de tafel gaat zitten?
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 09:42
Verwijderd
Ik weet niet hoor, ze smeekte me letterlijk om het niet te vertellen.
Ze houdt het soms niet meer uit thuis en heb haar gezegd dat als het heel erg is dat ze een paar dagen naar mij kan komen. Maar dan zegt ze dat ze dat niet kan maken omdat ze dan nog meer ruzie krijgen en haar ouders ervoor gaan zorgen dat het uitgaat.
Ik heb haar beloofd nu even niks te zeggen, maar als het erger wordt toch naar haar ouders te gaan. Dat vond ze wel goed.
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 12:02
Dith
Avatar van Dith
Dith is offline
Misschien smeekt ze je wel zo om niks tegen haar ouders te vertellen omdat ze alles wel verzint?
Hoe vaak ben jij bij haar n haar ouders geweest op een moment dat het ook fout ging oid? Want zo klinkt het gewoon als een vrselijk puberaal meisje dat, zoals al eerder werd gezegd, gewoon een schop onder haar kont moet krijgen.
__________________
wat een heerlijkheid
Met citaat reageren
Oud 07-06-2008, 12:41
Balance
Avatar van Balance
Balance is offline
Ze chanteert je en jij neemt het voor haar op. Ze heeft het in ieder geval goed voor elkaar.
Ik zou het net zo hard terug koppelen: als ze niet gauw hulp gaat zoeken, dan is ze je kwijt.
En haar uiteraard wel steunen en helpen als ze die hulp zoekt.
__________________
Ik ga links want ik moet rechts. En we gaan nog niet naar huis.
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Liefde & Relatie Samenwonen.. maar hoe?
Verwijderd
15 06-01-2014 11:24
Liefde & Relatie Als je het samenwoonvirus nog niet hebt (of kindervirus ^^)
Verwijderd
106 05-11-2009 22:13
Werk, Geld & Recht Kosten samenwonen
timvl1987
18 20-03-2007 17:26
Liefde & Relatie Vriend gelooft me niet
Kintie
35 31-01-2007 15:39
Liefde & Relatie Samenwonen
Verwijderd
46 28-06-2005 20:00
Liefde & Relatie Samenwonen, hoe kijk je er nu tegen aan?
Verwijderd
89 23-08-2004 20:54


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 23:37.