Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 14-11-2006, 03:39
herby
Avatar van herby
herby is offline
D inhoud van het woord zelfkennis in tamelijk "vaag".

De van Dale weet enkel te melden:
Citaat:
zelf·ken·nis (de ~ (v.))
1 kennis van zichzelf, van het eigen ik => zelfinzicht
De meningen lopen uiteen wat het precies inhoudt, heeft het meer te maken met bij welke groep je hoort of is het veel individueler (heeft het betrekking op je ideeen op politiek vlak en hoe jij tegen de wereld aankijkt en waarom e.d.

Nu ben ik sinds kort erg benieuwd naar meningen en "ontdekkingen" met betekking tot zelfkennis van anderen.
In hoeverre ken jij jezelf? en doe je er iets aan om meer te weten te komen over waarom jij doet wat je doet en denkt wat jij denkt? Doe je dit met behulp van vrienden, of je ouders, of professionele instellingen/personen (psychologen e.d.)

Hoe belangrijk is de rol van zelfkennis voor jou? Heeft zelfkennis je door bepaalde situaties heen geholpen? of blokkeert een zekere vorm van zelfkennis bepaalde doelen die jij wilt bereiken?



Ik merk steeds vaker dat mensen niet meer zo geboeid zijn in hun eigen karakter en acties. Recentelijk ben ik gestopt met een zeker zeer verslaven online computerspel, en sindsdien valt het mij op dat mijn vrienden voordat ik dit spel begon te spelen opeens zo verschrikkelijk verslaafd zijn geworden dat ze maar door blijven spelen als ze visite hebben en zelf beweren dat ze niet verslaafd zijn, zo was ik ook, en dat zie ik nu pas in.
Ook valt het mij op dat veel mensen vluchten voor het leven, zo heb je diverse mensen die het leven ontwijken met drugs, werk (workaholics), drank, computerspelletjes en andere computeractiviteiten, televisie en zelfs hun studie. Ik deed zelf exact het zelfde, en ik zie nu pas in wat ik hierdoor allemaal heb gemist.
Ik denk dat ik ga werken aan mijn zelfkennis m.b.v een psycholoog en/of andere groepen vrienden. Gezien deze mij de mogelijkheid geven om naar mijzelf te kijken vanaf een ander perspectief dan wat ik gewend ben.

Als iemand hier iets nuttigs aan heeft toe te voegen of graag zijn/haar ervaringen op dit gebied wil delen zou het erg prettig zijn.
__________________
Too hot to handle, too cold to hold
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 14-11-2006, 03:53
knijtert
knijtert is offline
Kan een interesant topic worden



Zelf weet ik niet of ik zelfkennis heb. Soms denk ik van wel, maar soms stel ik mezelf er ook in teleur en blijk ik toch minder zelkennis te hebben dan ik dacht. Ik ben iig blij dat ik er mee bezig ben, al vind ik dat ik dat nog meer zou moeten doen. Ik heb ook wel eens gedacht dat het ook voor mij heel goed zou zijn om met een psycholoog te praten om mezelf te leren kennen. Maar dat doe ik toch niet want ik heb geen echte problemen, ik kan er iig goed mee omgaan.

Ik hoop dat andere mensen iets meer interesanters te vertellen hebben
__________________
Like sands through the hourglass, so are the days of our lives
http://www.panoramio.com/tags/knijtert/
Met citaat reageren
Oud 14-11-2006, 14:25
Flijn
Avatar van Flijn
Flijn is offline
Ik zie zelfkennis als inzicht hebben in je eigen karakter, en als weten wat je sterke en zwakke punten zijn.
Daar kan je ook nog andere dingen bij betrekken, zoals besef van je ontwikkeling / veranderingen die je ondergaat, maar dit is waar het even kort gezegd voor mij op neerkomt.

Met deze kennis, die ik toch wel denk te bezitten, kun je jezelf motiveren ('ik weet dat ik dit kan') maar ook blokkeren ('dit is niets voor mij'). Ik denk daarom dat je moet oppassen dat je zelfkennis niet gaat gebruiken als excuus ('zo ben ik nu eenmaal').

Maar zelfkennis lijkt me zeker nuttig omdat het je helpt te herkennen waar je door beïnvloed wordt en als je je daarvan bewust bent kun je dat gebruiken.
Met zelfkennis kun je zien wie je bent, en als je daar niet tevreden mee bent, weet je iig wat je zult moeten veranderen.
Zelfkennis kan je dus verder helpen in je ontwikkeling.

Ik verzamel die kennis het liefst zelf, maar je kunt jezelf alleen begrijpen ten opzichte van anderen dus die heb je daar natuurlijk ook bij nodig.
Met citaat reageren
Oud 14-11-2006, 18:30
De #1 Baas
Avatar van De #1 Baas
De #1 Baas is offline
Ik heb als zelfkennis dat ik behoorlijk snel bang ben maar dat ik me over al mijn angsten heel makkelijk overheen kan zetten.
Met citaat reageren
Oud 14-11-2006, 19:16
Faerie
Avatar van Faerie
Faerie is offline
Zelfkennis is zo ontzettend belangrijk. Belangrijk om goed te kunnen functioneren en te handelen.

Maar om jezelf te leren kennen heb je toch niet perse een psycholoog nodig? Je kan toch zelf ook reflecteren op je eigen doen en handelen. Belangrijk hierbij is vooral de vraag "waarom?". Waarom denk je zoals je denkt? Zou je niet beter anders kunnen denken? En denk dan eens na wat je allemaal doet door de manier waarop je denkt, hoe beinvloedt dit jou?

Ik ben zo gaan nadenken bij alles wat ik deed, bij alles wat me niet goed afging, waar ik bang voor was. Ik was bijvoorbeeld erg onzeker 'vroeger', maar toen ik me ging afvragen waarom ik me dan zo onzeker voelde, kon ik gewoon alleen maar 'belachelijke' dingen bedenken. Er was gewoon totaal geen goede reden voor. Door dit besef heb mezelf er gewoon toe gezet dat ik anders moest gaan denken, dat was wel erg moeilijk, maar het is me wel gelukt! Ik heb door dat zelfbesef niet alleen geleerd om meer te relativeren, maar ik heb ook voor mezelf geleerd dat ik, als ik echt iets wil, zeker wel de mogelijkheden heb om dat te bereiken.

Bij mij op school (Fontys, ik doe Sociale Studies) zijn wij nu ook erg veel met Zelfmanagement bezig. Wij moeten eigenlijk bij iedere opdracht een reflectie maken, waarin we zeggen hoe we hebben gehandeld, en of het anders kon. Dat is echt erg fijn. Door de situatie zoals hij was zeg maar terug te lezen kun je weer opschrijven/bedenken hoe het beter had gekund. En de volgende keer moet je dus ook proberen het beter te doen

Laatst gewijzigd op 14-11-2006 om 19:19.
Met citaat reageren
Oud 15-11-2006, 01:17
Verwijderd
Zelfkennis...

Ik zeg zelf altijd: Vertel me eens iets over mezelf wat ik nog niet weet. Kortom: Ik denk dat ik mezelf toch wel goed ken.
Ik weet waarom ik dingen doe of juist niet, weet wat mijn grenzen zijn, wat ik nodig heb of waarom ik teleurgesteld wordt in dingen.
Ik ben überhaupt nogal een denkertje, dus ik heb altijd al ontzettend veel nagedacht over waarom ik iets doe of denk. Tel daarbij op wat 'sociale' opleidingen waarbij je veel moet reflecteren en veel feedback krijgt, dat vormt je ook.

In mijn werk is het fijn om zelfkennis te hebben zodat ik me als een soort 'instrument' kan gebruiken. Ik weet waar mijn sterke en zwakke punten liggen en hoe ik die kan inzetten.

Door bezig te zijn met zelfkennis sta ik ook meer stil bij de dingen die nog verder uitgebreid kunnen worden of juist wat bijgeslepen. Sommige dingen wil ik gewoon ook niet veranderen, omdat ik het juist bij mezelf vind passen.
Toch vind ik feedback altijd heel fijn, soms hebben mensen namelijk een andere visie op een eigenschap dan dat ik heb en als ik het daarmee eens ben kan ik daar aan werken.

Voordeel van zelfkennis vind ik dat ik niet zo snel ga twijfelen aan mezelf: ik weet waarom ik iets doe en waar het vandaan komt en bij foute acties weet ik gewoon waar het door komt.
Met citaat reageren
Oud 15-11-2006, 12:51
madelief21
madelief21 is offline
Mensen vluchten, ja dat doen ze. Het is lastig om jezelf te confronteren met jezelf. Je voelt iets, je bent bang of verdrietig een verdovende drug kan de pijn verzachten. Pas als hiermee gestopt moet worden omdat je jezelf realiseert dat je verslaafd bent dan wordt het leven nog lastiger. Vaak wordt er dan ingezien dat je aan jezelf moet werken. Véél mensen ontwikkelen zich dus automatisch nadat ze één of andere stomme fout zijn begaan. Vaak helpt een heftig dieptepunt depressie voor meer inzicht in jezelf, je merkt dat je vooral dan gaat groeien.

Noem een voorbeeld ik heb sindskort weer contact met mijn eerste vriendje en hij is nog niet verder in zijn ontwikkeling dan toen. Sterker nog voor mij lijkt het alsof hij achteruit gegaan is. Maar volgens mij ben ik zelf gewoon gegroeid. Dit is dus een maatstaaf voor mij. Hij praat altijd over uitgaan, drank, vrouwen versieren, auto's, voetbal. Ho, niet dat deze talk erg is ofzo maar er kan alleen daarover gesproken worden en dat terwijl hij een x aantal jaren ouder is. Dan ga je nadenken zou die persoon gewoon te veel in het zelfde kringetje hebben geleefd. Hoe is het mogelijk?
Het maakt me ook erg verdrietig ergens hoor nu confronteert mijn gevoel me steeds met van alles en heb ik mezelf al aangeleerd er iets mee te doen. Vroeger was ik onwetender en maakte het me veel minder uit. Dus ook hij is een goede confrontatie voor mezelf. Echt wel heel jammer dat we nu niet meer kunnen communiceren het gevoel is nogsteeds goed.
Met citaat reageren
Oud 15-11-2006, 16:49
Lua
Lua is offline
Ik denk dat je het kan trainen door letterlijk te reflecteren op bepaalde situaties.
Bijvoorbeeld als je ruzie hebt gehad (om niks?) of relaties die zijn stukgelopen. Bij mij werkt het tenminste zo dat ik dan beter inzicht krijg in de logica van mijn reacties en door dat inzicht alleen al ben je een stuk verder met het veranderen van jezelf.

Het reflecteren kan best moeilijk zijn als je erg perfectionistisch bent of een beetje down bent, als je doordraaft kan het ervoor zorgen dat je alleen maar minpuntjes van jezelf ziet ipv. de pluspunten en dingen waarin je gegroeid bent.

Citaat:
Ik weet waar mijn sterke en zwakke punten liggen en hoe ik die kan inzetten.
Lijkt me een goed streven voor de zelfkennis.

ps: Ik zie nu net dat ik bijna niks heb toegevoegd aan dit topic; volgende keer alle replys maar even doorlezen
__________________
Musak - Muziek
Met citaat reageren
Oud 15-11-2006, 19:56
Shitonya
Avatar van Shitonya
Shitonya is offline
Ik kan langdradige verhalen nog steeds niet verdragen, maar samengevat kan ik wel zeggen dat zelfkennis een hoop problemen kan voorkomen als je er goed mee omgaat in sommige situaties. Zelfkennis heeft je inzicht en dus mogelijk veiligheid. Je kunt mensen vertellen wat ze aan je hebben en niet hebben, je weet wat je valpunten zijn en eigenschappen die je uit bepaalde situaties kunnen redden.

Bladiebla..zelfkennis geeft je tot op zekere hoogte macht. De kunst is je kennis op een positieve manier invulling te laten geven aan je leven.
Met citaat reageren
Oud 15-11-2006, 20:09
Verwijderd
[Excuus voor de monsterpost, maar je post dan ook vele en moeilijke vragen ]

Citaat:
herby schreef op 14-11-2006 @ 03:39 :
D inhoud van het woord zelfkennis in tamelijk "vaag".
De reden dat deze term vaag is, komt doordat de beide termen waaruit dit begrip bestaat zelf verre van sluitend gedefinieerd zijn. Over zowel 'kennis' als 'zelf' bestaan hevige filosofische en wetenschappelijke discussies. Zo staat niet zonder meer vast wat we precies onder kennis verstaan en hoe we het kunnen vergaren. Evenzo weet niemand precies wat een zelf, een bewustzijn, precies is, of waar het zit. Als je dat niet weet, wat kun je dan over jezelf te weten komen?

Precies
Een terechte vraag. Laat ik eerst zeggen: ik ontken niet dat er geen kennis of zelf in werkelijkheid bestaat. Ik zeg alleen dat als het bestaat, we niet weten wat het is en hoe het precies werkt.

Steken
Nu, waarom deze ietwat abstracte entree? Om aan te geven dat 'jezelf kennen', wat anders is dan 'je zelf kennen'. In de eerste situatie focus je op het leren kennen van je handelen, ofwel in de geest van: 'ik ken mezelf, ik zal dan X doen'. In de tweede situatie focus je op je identiteit, ofwel: in zoiets als: 'ik ben nu eenmaal X'. De meeste mensen blijven steken in de eerste vorm van 'zelfkennis''.

Point
Overigens staan de twee natuurlijk niet los. Handelen staat niet los van identiteit, maar dat is dan ook niet de point. De point is dat observeren van eigen handelen iets anders is, dan observeren van eigen identiteit.

Anderen
Als ik je verhaal zo lees, dan ben je pas geleden naar de tweede situatie gegaan. Je bent op zoek naar je eigen identiteit. Daarbij doe je eerst nog datgene wat je hiervoor altijd hebt gedaan: je observeert gedrag - maar nu dat van anderen. Je bent gestart met een zoektocht naar jezelf en vanzelfsprekend vergelijk je dan als eerste je eigen handelen met dat van anderen.

Ideaalbeeld
Een volgende stap zou moeten zijn dat je onafhankelijk van anderen je 'zelf' observeert. Dat doe je zonder te oordelen. Waarom is dit de volgende stap? Omdat je nu gaat nadenken over je eigen handelen in vergelijking met wat jij denkt dat je 'zelf' moet zijn. Je maakt zeg maar een ideaalbeeld van je 'zelf' en kijkt of dat de persoon is - het 'zelf' - die je zou willen zijn.

Afhaken
Daarbij rijst onherroepelijk de vraag wat dat 'zelf' precies is. Is het iets vormbaars? Kan je het naar je hand zetten of staat het vast? Waar zit dat zelf eigenlijk? Staat het los van mijn lichaam of is het onlosmakelijk ermee verbonden? Dit soort vragen gaat erg ver en de meesten zullen al ver voor dit stadium afhaken.

Weten
Toch is dit de meest interessante fase: je leert bewust je 'zelf' te kiezen. Wat die keuze zal zijn, zal de toekomst leren. Ik kan het je niet vertellen; dat moet je zelf uitvinden. Maar ik beloof je: als je 'het zelf' en je 'zelf' hebt gevonden, dan sta je een stuk sterker in de wereld. Je weet wie je bent, in relatie tot anderen en tot jezelf. Dat geeft zelfrespect en rust.

Psycholoog
Je kunt overigens best naar een psycholoog gaan voor zelfkennis, maar noodzakelijk is dat zeker niet. Hij of zij kan je wel technieken leren om naar dit soort zaken te kijken. Verwacht geen wonderen: ook niet iedere psycholoog zal zichzelf even goed kennen. Zoek er een uit die je aanspreekt, van wie je vermoedt dat die op een verder punt is dan jij.

Om je vragen te beantwoorden:

Citaat:
herby schreef op 14-11-2006 @ 03:39 :
1. In hoeverre ken jij jezelf?
2. En doe je er iets aan om meer te weten te komen over waarom jij doet wat je doet en denkt wat jij denkt?
3. Doe je dit met behulp van vrienden, of je ouders, of professionele instellingen/personen (psychologen e.d.)
4. Hoe belangrijk is de rol van zelfkennis voor jou?
5. Heeft zelfkennis je door bepaalde situaties heen geholpen?
6. Of blokkeert een zekere vorm van zelfkennis bepaalde doelen die jij wilt bereiken?
1. Ik kan niet aangeven 'in hoeverre' ik mezelf ken. Alleen als ik weet wat het eindpunt is, kan ik zeggen of ik mezelf slechts ten dele of juist volledig ken. Ik weet alleen dat ik mijn handelingen vrij precies kan voorspellen - ook in onverwachte situaties. Dat heb ik met de jaren wel geleerd.

Verder maak ik me steeds minder druk om wie ik ben in relatie tot anderen. Daarentegen heb ik de afgelopen jaren bijzonder veel gekeken naar wie ik ben in relatie tot wie ik zou willen zijn. Mijn leven heeft de laatste tijd dus aardig in het teken van zelfontplooiing gestaan. Dat verandert nu.

Ik ben steeds meer op zoek naar wat het 'zelf' precies is. Daarover bestaan interessante theorieën, waarvan een aantal mij erg aanspreken en anderen weer niet. Vanuit die keuze ben ik tot het inzicht gekomen dat mijn 'zelf' niet losstaat van dat van anderen. Nee, ik ben niet dezelfde persoon als jij, maar alles staat met elkaar in verbinding en dus ook jij en ik, en ieder ander (de kenner leest hier een vleugje Oosterse filosofie).

Daar stokt het op dit moment. Ik weet nog niet precies wat dat inzicht voor mijn 'zelf' betekent. Ik weet wel dat ik de neiging verlies om mijzelf te perfectioneren, mijn 'zelf' steeds meer accepteer, en mijn aandacht richt op het helpen van andere mensen. Dat is hartstikke leuk!

2. Heb ik grotendeels hierboven beantwoord.

3. Jezelf definiëren doe je altijd in relatie tot anderen. Ik praat vele mijn mijn vriendin, mijn ouders, zus, vrienden, etc.. Soms helpt het je alles in perspectief stellen.

4. Zelfkennis is zeer belangrijk voor mij. Tot nu toe heeft het mijn hele leven bepaald - in al mijn keuzes. Ik zie mijn leven dan ook als een grote les.

5. Dagelijks. Als je weet wie je bent en wat je doet, dan kun je elke situatie met vertrouwen tegemoet, maar...

6. ... het blokkeert natuurlijk ook, omdat je soms door die zelfbeschouwing juist het vertrouwen in jezelf verliest. Dus ja, het blokkeert ook wel eens. In dat geval vertrouw ik op de situatie - 'het zal vast wel goed uitpakken'.

Succes met je 'zelf' vinden!

Laatst gewijzigd op 15-11-2006 om 20:14.
Met citaat reageren
Oud 16-11-2006, 00:03
Shitonya
Avatar van Shitonya
Shitonya is offline
Langdradigheid...
Met citaat reageren
Oud 16-11-2006, 00:37
knijtert
knijtert is offline
Citaat:
Shitonya schreef op 16-11-2006 @ 00:03 :
Langdradigheid...
Simpelheid...
__________________
Like sands through the hourglass, so are the days of our lives
http://www.panoramio.com/tags/knijtert/
Met citaat reageren
Oud 16-11-2006, 09:24
Verwijderd
Voor mij is zelfkennis je eigen sterke en zwakke punten kennen, weten waar je nog aan moet werken, maar ook niet bang zijn om bij jezelf naar binnen te kijken en je eigen fouten toe te geven.

Ik denk dat ik mezelf redelijk goed ken. Ik heb sowieso een klein jaar bij een psycholoog gesprekken gehad, omdat ik niet goed in mijn vel zat. Daar heb ik veel geleerd over de manier waarop ik denk, en hoe ik dingen zie. En hoe ik dat kan relativeren. Bovendien heeft mijn moeder er een handje van om mensen met zichzelf te confronteren. En dan laat ze je niet gaan voordat je zelf ook echt inziet dat je dat zo doet, of ze laat je in ieder geval heel goed nadenken. Ik ben dan ook niet (meer) bang om naar mezelf te kijken, om eerlijk te zijn. Ik ben sowieso heel goed in het verwoorden van wat ik voel en denk, en ik weet wel bijna zeker dat dat bij mij heeft bijgedragen aan mijn zelfkennis. Omdat ik naar anderen toe heel goed kan aangeven hoe ik me voel, kunnen zij na(ar?) aanleiding daarvan weer vragen stellen waardoor ik nog meer word gedwongen om naar mezelf te kijken. Ook denk ik veel na over waarom ik dingen doe, hoe ik daarbij kom, wanneer dat is begonnen en hoe ik er verbetering in kan brengen.

Op het moment dat mensen mij vertellen dat ze een bepaald gedrag bij mij zien, waar ik mezelf totaal niet in herken, word ik heel emotioneel. Waarom weet ik niet. Ik heb het er niet zo moeilijk mee om met mezelf geconfronteerd te worden, omdat ik heel open en eerlijk over dingen die mensen me vertellen nadenk. Als ik mezelf erin herken, of minstens denk: Oh, dat hebben zij zo of zo opgevat, terwijl ik dit en dit bedoelde, ga ik erover nadenken hoe ik dat kan veranderen, of minstens verbeteren.
Maar er zijn me ook vaak zat dingen naar het hoofd gegooid waar ik mezelf niet in herken. Waar ook mijn ouders of vrienden me niet in herkennen (want daar vraag ik altijd na of het echt zo is). En dan kan ik het goed naast me neerleggen.
Met citaat reageren
Oud 16-11-2006, 11:44
Shitonya
Avatar van Shitonya
Shitonya is offline
Citaat:
knijtert schreef op 16-11-2006 @ 00:37 :
Simpelheid...
Met citaat reageren
Oud 16-11-2006, 14:56
Verwijderd
Citaat:
knijtert schreef op 16-11-2006 @ 00:37 :
Simpelheid...
Met citaat reageren
Oud 17-11-2006, 01:26
Verwijderd
Zelfkennis is een ingewikkeld onderwerp. Veel mensen denken zichzelf goed te kennen, maar ik denk dat dat niet kan als je alle mogelijke situaties heb meegemaakt. Ik denk dat je in je hele leven zelfkennis blijft opdoen. Ik denk wel dat praten met mensen en dingen meemaken helpt. Zo heeft de ene persoon op een bepaalde leeftijd meer zelfkennis dan de ander.
Ik denk dat ik mezelf voor mijn leeftijd redelijk ken, aangezien ik veel heb meegemaakt en ook tijdens gesprekken met een psych veel heb ontdekt over mezelf. Maar ik ken mezelf nog lang niet helemaal.
Ik probeer zelf over dingen na te denken, mezelf te confronteren met wat ik doe en waarom ik dat doe. Maar niet zozeer voor de zelfkennis eigenlijk. Meer omdat ik wil leren het leven het beste, leukste, fijnste, gelukkigste te leven. En dat kan alleen als ik weet hoe ik met bepaalde dingen omga, als ik zelfkennis heb.
Ik zit niet bij een psych om mezelf te leren kennen, wel voor andere problemen en hierbij leer ik mezelf kennen. Ik denk dat als je alles zou doen op basis van het principe dat je jezelf wil leren kennen, je weinig lol meer overhoudt omdat alles zo serieus is.
Zelfkennis is wel belangrijk voor mij, aangezien ik daar mijn grootste doel mee kan bereiken: gelukkig zijn.
Ik denk dat zelfkennis mij nu in staat stelt beter met bepaalde dingen om te gaan.
Ik denk dat mijn zelfkennis juist geen dingen blokkert, maar juist opent en mij in laat zien waar het werkelijk om gaat.
Maar nu nog even over dat vluchten. Iedereen vlucht. Ik zelf vlucht ook, heel erg. Maar dat doe ik uit mijn zelfkennis. Ik weet dat wanneer ik niets doe, als ik mij niet in allemaal dingen stort, ik diep ongelukkig zou worden. Want de werkelijkheid voor mij is niet zo leuk. Dus ik ga op zoek naar een andere werkelijkheid. En dan kunnen mensen wel zeggen dat je dat niet moet doen, maar ik nu stort ik mij op 'goeie' dingen, zoals mijn studie, mijn hobbies, mijn vrienden, etc. en niet op dingen als drugs en drank. En daar wil ik nooit in vervallen. Ik weet dat als ik er mee stop ik mij wel eens zo slecht kan gaan voelen dat ik op zoek ga naar een snelle vlucht zoals drugs en drank en dat wil ik niet riskeren.
Met citaat reageren
Oud 17-11-2006, 09:43
Verwijderd
Citaat:
Shitonya schreef op 16-11-2006 @ 00:03 :
Langdradigheid...
Citaat:
knijtert schreef op 16-11-2006 @ 00:37 :
Simpelheid...
Tja, iets dat niet simpel is, kun je ook niet kort uitleggen
Met citaat reageren
Oud 17-11-2006, 17:30
Mariekje*
Mariekje* is offline
Ook ik zie zelfkennis als het hebben van inzicht in je eigen karakter, en het kennen van zowel je sterke- als je zwakke punten.

Zelfkennis is in mijn optiek iets waar je vele kanten mee uit kunt. Je kunt jezelf ermee beperken, je kunt ervoor kiezen het uit te breiden, je kunt jezelf ermee motiveren en stimuleren, je kunt het zelfs negeren en op de vlucht slaan enz. Door een kritische blik op jezelf te werpen, feedback van je omgeving te gebruiken, mensen uit je omgeving om feedback te vragen, ervaringen op te doen en (nieuwe) dingen ondernemen zijn al wat punten die bij kunnen dragen aan de vergroting van je zelfkennis, denk ik.

Voor mij persoonlijk is zelfkennis erg belangrijk, en het is al menig keer mijn redding geweest. Ik weet wat ik wel en niet kan, en mede dankzij mijn zelfkennis weet ik mijn kritieke of zwakke punten te herkennen en weet ik waar ik dus aan zal moeten werken om bepaalde dingen op den duur wel te kunnen/durven. Blokkeren doet zelfkennis me dus op het eerste gezicht wel, maar het beperkt me zeker niet in de doelen die ik bereiken wil.

Ik ken veel mensen die hun zelfkennis gebruiken als excuus voor de vele dingen die ze doen, maar ik denk dat je daardoor alleen maar (positieve) feedback van anderen blokkeert doordat je in de overtuiging leeft toch 'alles van jezelf te weten'.

Ik ben het met je eens dat veel mensen vluchten in hun werk, studie, hobby of wat dan ook. Zoveel mensen zijn gefoccust op de doelen die ze willen bereiken, en rennen zichzelf nog al eens voorbij. Sommige zijn dan zelfs zo stom om helemaal nergens meer overna te denken, met als gevolg dat ze zich blind in dingen storten om vervolgens keihard tegen een muur aan te lopen.

Ja, zelfkennis en je bewust zijn van je omgeving is wel degelijk heel belangrijk.
__________________
<3 Everyday I love you more....
Met citaat reageren
Ads door Google
Oud 27-11-2006, 15:22
machtigespa
machtigespa is offline
niks mis met tegen een muur aan lopen, zolang je er van leert. Lopen heb je ook geleerd door te vallen.
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Drugs & Alcohol Bloed kotsen van pillen?
HC4L
49 07-09-2007 02:30
Verhalen & Gedichten nog geen passende titel (dagboek van een leraar)
prulleke
4 18-04-2003 23:56
Levensbeschouwing & Filosofie Meer mensen die het thema voortplanting niet vinden boeien?
Rerisen Phoenix
30 16-02-2003 20:08


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 19:56.