Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 05-12-2007, 20:06
Barb4
Barb4 is offline
Sinds afgelopen jaar ben ik verhuisd naar Belgie inverband met mijn studie. Het was voor mij al erg moeilijk vanaf het begin om zomaar van de een op andere dag te verhuizen naar een land die je nauwelijks kent. Ook nu nog is het wennen onderde Belgen. En ik ben daarnaast altijd al stil en verlegen geweest.
Ook de vakken en het onderwijs was heel erg anders en zo ging ik het eerste semester dan ook heel slecht in en uiteindelijk slaagde ik niet voor mijn 6 examens.
Thuis ging het ook al niet goed, mijn ouders hadden constant ruzie en elke keer als ik thuis kwam was de sfeer gespannen reageerden mijn ouders op mij af en kreeg ik telkens te horen dat ze wouden scheiden. Ik voelde me eigenlijk vreselijk alleen. Thuis was het vreselijk , en eigenlijk wou ik zo snel mogelijk weg. Maar ook in Belgie was ik eenzaam, waarbij ik ook nog met een slecht cijferresultaat aankwam.
Ik wist niet meer wat te doen dus toen heb ik maar een prof van mij in vertrouwen genomen. In het begin ging het heel goed we konden goed opschieten en hij luisterde ook wel naar mijn problemen. Maar ik die me natuurlijk alleen voelde werd te afhankelijk van hem ( en ik weet het wel student en prof vriendschap mag dus totaal niet) maar we mailden zo af en toe . Maar op een moment vond die prof het meer dan genoeg want we hadden nu al wekelijk contact via de mail en dat was neit de bedoeling.
Maar nee ik kreeg niet te horen van deze prof zelf dat ik geen email contact meer met hem zou zoeken maar van de ombuds/studiedienst van onze universiteit. En die scheen nu ook opeens al mijn problemen te weten, en verbood mij om nog ooit contact te hebben met die prof.
Ik voelde mij verraden, teneerste de ombuds wist nu alles over mij, tentweede ik dacht dat alles wat ik die prof vertelde niet doorverteld zou worden. En ook vond ik het laf dat ik via iemand anders moest horen dat ik geen contact meer mocht hebben. Ik heb hierom vreselijk gehuild , maar het deed wel echt pijn om zo behandelt te worden.
Ik ben iemand die meestal mijn verhaaltjes opschrijft dus zo had ik ook een weblog op internet. Ik schreef dus van mij af en hiervoor had ik ook al geschreven over onze universiteit en wat fotos eropgezet. Allemaal leuke en vrolijk dingen. Alleen nu was ik wel boos op die prof heb wat botte dingen gezeggd als : ik verdien dit niet, en ik vindt het een rot streek en als iemand zo begaan is met liefde en wijsheid waarom kan iemand dat niet in het echte leven? ( ik heb geen echte namen genoemd uiteraard)
Maar wat ik dus neit wist is dat mijn weblog automatisch naar alle email adressen iets zou sturen als ik een verhaaltje had geschreven ( ik d8t dat ik het alleen naar mij stuurde en naar een goede vriendin maar blijkbaar was er iets misgegaan) Dus iedereen in mijn contactenlijst kregen mijn verhaaltjes tehoren ( waaronder assistenten en zelfs een paar proffen) via een vriendin kreeg ik te horen dat ik ze stuurde , ze had me gezegd ''wat krijg ik van die verhaaltjes van jou?''. wat was dit ERGGGG!!!
Prcies een dag later werd ik aangeklaagd door onze universiteits beleid. nummer 1: ik mocht geen fotos op mijn weblog plaatsen over de universiteit, 2. ik mag noooit iets over een van mijn proffen iets zeggen. 3 nog een keer iets op mijn weblog ( die ik nu gelijk moet wissen ) en ik zou de universiteit uit moeten gaan.4. nog een keer contact met die ene prof en er zouden maatregelen worden genomen.
Ik schrok me werkelijk wild. iemand had mij aangegeven vanwege die weblog ( iemand van de univ en ook die ene prof had klachten ingediend) en ik kreeg zomaar die proffenbeleids persoon op me af plus een juridisch adviseur, en nog een secretaresse die alles opschreef wat ik zou zeggen.
Bij die mensen hield ik het niet meer vol, ik heb me rot staan huilen, alles deed zo vreselijk pijn. Kon het niet nog slechter????
Ik haate het leven zo verschrikkelijk, thuis was het rot, ik haalde alleen maar slechte cijfers, voelde me eenzaam in belgie, mijn vertrouwen was geschaad bij die prof , en nu mocht ik niet eens een weblog houden op internet en werd ik aangeklaagd door mijn eigen universiteit.

Dit was allemaal voor de zomervakantie, en nu sta ik op het moment een keuze te moeten maken. 1. blijf ik nog op deze faculteit en moet ik in eenjaar alles slagen ( mag alleen de examens 2x herover doen) of ga ik toch naar de hogeschool voor maatschappelijk werk? het liefst blijf ik op deze faculteit maar ik weet dat ik dan echt KEIKEI hard moet werken om door te gaan, maar ik wil het maar ik ben bang dat mijn motiviatie te weinig is al wil ik wel ( het klinkt moeilijk en dat is het ook) de hogeschool is ook wel ok, en makkelijker alleen als je klaar bent dan zit je alleen emt dat beroep en heb je minders keuzes dan zoals bij mij faculteit . Ook speelt die prof een grote rol en dat hele univ gedoe. Alleen door dat al wil ik van de universiteit af. Mar heb dus uiteindelijk wel een besluit geomen en wou toch deze studie doen. Dit is echt het werk dat ik wil doen. En naar Nederland teruggaan is voor mij geen optie .

Afgelopen tijd was het met al een tijd van op en neer, hoogtes en laagtses. Heb me wel heel erg onzeker gevoelt, en ook omdat ik het jaar weer over moest doen.
Het moeilijke was vooral dat hele gedoe met die proffen en toch de moed maar weer vinden om toch weer naar die faculetiet te gaan e iedereen onder ogen te komen. Ook gingen mijn medestudenten van mij afgelopen jaar weer door naar het 2de dus mijn nieuwe klas was wennen. En omdat ik nu contractstudente ben volg ik niet alle vakken waarbij ik de afgelopen maanden niet echt contact heb met mijn nieuwe studenten.
Het zou wel goed zijn om misschien contact te zoeken maar volgend jaar zit ik toch weer in een andere group en ik heb geen zin meer om weer afscheid te nemen en weer op nieuw te beginnen volgen jaar.
Ik zweef een beetje tussen de 1e bach en de 2de bach , beetje eenzaam enzo maar jah.
En daarnaast ontwijk ik de bibliotheek ( waar ik vroeger altijd wel te vinden was) omdat mijn proffen daar dus zitten ( hun werkkamers zitten daar) en ik heb ook geen zin omm ijn ombuds tegen te komen.

Ik heb wel al hulp gezocht voor mijn studie problemen en heb nu elke week prive begeleiding van een half uur door een studiepersoon. Het gaat al stukken beter dan vorig jaar en ik kan me nu al veel beter aan mijn studie zetten.
Na een aantal van die testjes genomen te hebben over mijn studie verwees die studieadvies persoon mij ook om een cursus faalangst te nemen bij het psychocentrum.
Ik was hier vorig jaar al heen gegeaan maar had die crusus niet afgemaakt vanwege de drukte en ze hadden mij toen gezegd dat ik het dit jaar wel kon doen.

over dit psychocentrum is echt nog een heeel lang verhaal verbonden. Ik was vorig jaar al naar dit psychocentrum gegan vanwege problemen met mijn ouders. Dar kreeg ik dus een psychiater aangewezen waarmee ik kon praten. Maar ik kon absoluut niet met haar over weg. Mijn ombuds wist ervan af en die belde haar oo regelmatig, en de ombuds had haar ook verteld over mijn proffen. Ik vond dit gewoon niet leuk, want ik wil gewoon dat mijn psycholoog/psychiater dingen prive met mij bespreekt en niet met de ombuds die haar zo elke maand opbelde. Ik heb tegen haar gezegd dat ik iemand anders wou zoeken die ik wel echt kon vertrouwen. Ze stelde me dus een andere spychiater voor maar ik wou geen psychiater maar een psycholoog.

Ik heb toen op de webistes een psycholoog ontdekt die dus een vertrouwenspersoon is van de studenten onze stad. Daar heb ik contact meegehad en mijn verhaal bij har gedaan. Ook over het probleem met die twee proffen. Deze persoon deed heel erg afstandelijk en ook toen ik zei dat ik credit student was zei ze meteen dat ze me niet kon behandelen.
Ik kreeg de indruk van deze psycholoog dat ze me absoluut niet wou helpen of behandelen. Ik weet niet hoe het kwam maar mijn gevoel zei dat er iets niet klopte.
een week later kreeg ik een mailtje van haar dat ze mijn problemen met het hele team had besproken en dat ze mij niet konden helpen. Ik was credit student en die helpen het psychocentrum niet.........dit vertrouwde ik dus echt totaal NIET maar goed wie ben ik?

ik heb verder op internet gezocht en ook op mijn faculteit ontdekt dat deze psycholoog ook het vertrouwenspersoon in voor de Proffen op da faculteit. Ik snap nu dat die proffen van mij al bij HAAR geweest waren om te praten en waarom ze me daarom zo minachtend aankeek maar afijn was dat ook weer duidelijk!

Dat over dat credit studenten geen gbruik kunnne maken over de faciliteiten op onze universiteit daar wou ik toch het fijne van weten. Ik kan er niet tegen dat mijn recht zomaar afgenomen worden! En vooral hier in belgie met al die spelletjes van hun was ik het helemaal beu. Ik heb mijn ombuds toch maar gemaild en andere mensen van de faculteit die hieover verstand van hebben. Ik heb een lijst opgevraagd om de rechten van een credit student te overzien en iedereen vertelde tegen mij dat een credit student WEL gebruik kan maken van het psychocentrum en ook op die rechten lijst stond dat.

ik heb toen ook afspraak gemaakt voor faalangst cursus bij dat psychocentrum en toen ik een advies gesprek moet maken vertelde de meneer dat ik er geen gebruik van kon maakten. Ik was echt stomverbaasd. Jah hij vertelde me meteen wat mijn problemen waren en dat heel het team er al over wist en dat ik dat meisje was. En hij zei dat hij het geld dat ik had gestort van vorig jaar al terug gekregen had! Dit klopte echt voor geen meter en dat ie mij zomaar kwam vertellen dat ie al van al mijn problemen wist enzo...dat vond ik zooo onprofessioneel!!!!daar loop je toch niet zomaar even te koop mee????? wat is dta! en schijnbaar weet heeel het gebouw al wie ik ben en wat ik doe enzo......nou ik viel echt van me stoel.
En over dat geld dat klopte totaal niet want vorig jaar hadden ze al gezegd dat ik het dit jaar kon volgen omdat ze het geld niet terug konden storten en nu opeens dit????? nou ik werd woest!
Ik heb mijn ouders gebeld en gevraagd hoe het zat met dat geld en mijn moeder wist van niks. Later heeft mijn moeder naar dat psychocentrum gebeld hoe het precies zat enzo en uiteindelijk ons geld teruggekregen....en me moeder heeft meteen ook gezegd dat onze ombuds heeft gezegd dat wij wel de faciliteiten van hun mochten gebruiken maar het psychocentrum zei dat ze hun eigen regels opeens hadden dit jaar! nou jaaa!

Ik ben hier echt zo boos overgeweest, teneerst was het echt onprofessioneel, ten twee vindt ik dat ik echt onpersoonlijk ben behandeld. Ik vindt het echt helemaal niks, die problemen met die proffen en al dat geheimzinnige gedoe en nu ZOEK je help willen ze je geen hulp geven! En dan al die spelletjes en schijnheiligheid hier in Belgie!

Echt ik heb het zo gehad!!!!! voor hulp ga ik nu maar gewoon naar nederland hoor.

verder merk ik ook op mijn faculteit dat ik in de gaten wordt gehouden ofzo, want opeens schijnt er uit het niks een wet te zijn die zegt: als je wilt praten met je proffen moet je dat aan de ombuds zeggen je mag ze nooit zelf mailen of mee afspreken. Nou die wet heb ik eerder nog nooit gehoord.
En eergisteren voor mijn werk moet ik dus mensen interviewen en ik zou het graag willen laten nakijken door een assistente die ik goed kende op de faculteit gewoon voor fouten in mijn taal enzo ( das toch neit ZOVEEL gevraagd/) wel ik kreeg meteen berichtje terug dat ze mijn mailtje naar de ombuds had gestuurd en dat ze moesten weten dat ik haar gemaild had over mijn werk........nou jaaaa! toen werd ik echt boos!


ik heb echt het gevoel dat ik op onze faculteit en eigenlijk de hele univeristiet ( zoals die psychocentrum mij behandelde) ik echt oneerlijk en onpersoonlijk behandeld wordt. Op dit ogenblik vertrouw ik niemand meer van mij fculteit, geen studenten meer geen assistnen en zeker geen proffen meer en naar mijn ombuds ga ik al helemaal niet meer!

de laatste tijden zit ik vaak alleen op mijn kot/kamer en ga ik naar een andere faculteit om maar daar naar de bibliotheek te gaan. Ik heb nog wel vrienden van mijn oude klas die zie ik soms nog wel zie maar voor de rest? Ik ontwijk mijn faculteit het liefste en de mensen die er zijn.

Het makkelijkste zou zijn ga van die faculteit af het haalt je naar bendedn. Maar ik WIL gewoon deze studie doen. Naar nederland gaan om daar deze studie te doen vindt ik geen optie want de studies in Belgie zijn beter......en het nadeel is dat in deze stad hier het de enigste opleiding is in HEEL Belgie. ( de studie die ik nu doe)
Als het niet aan mijn studie lag was ik allang weg. Maar ik meot doorbijten, ik wil niet meer bang zijn voor de angst zelf, de manier waarop ik behandelt wordt heir geeft mij juist meer moet om mijn tanden erin te bijten en te zeggen : wacht maar ik red het wel!
Ik doe het nui alleen voor mijn studie!

maar het is zo moeilijk om het licht te zien, om de moed te vinden om door te gaan.
En ook omdat ik geen hulp kan vinden in Belgie zelf omdat het hulp middel die psychocentrum mij juist niet wou aannemen! Maar ik ben van plan om na de kerst in nederland zoeken naar hulp.
Afgelopen avond was ik er echt helemaal doorheen, ik besteed nu wel meer tijd aan mijn studie maar die problemen blijven doorgaan en ik kan het niet met mijn ouders bespreken wnat wat die proffen betreft ik schaam me er eigenlijk wel voor dat die hele situatie is gebeurd en ik heb die coordinator/beleids man ook beloofd om dit probleem aan niemand te zeggen.

het is moeilijk om alles helemaal alleen op te lossen, zonder vrienden zonder mensen die je kan vertrouwen , zonder je ouders.
Maar ik laat mij niet kennen verdorie, zo ben ik niet. En ik ga er ook niet voor weglopen. Ik zal die angst en die pijn en die donkere gat rech tin het gezicht aankijken zoals ik nu al zo'n jaartje doe. Maar het is gewoon moeilijk om de hoop en de moed en het licht te blijven zien.

misschien is het wat raar om mijn verhaal hier zo open en bloot neer te zetten omdat het nogal kwetsbaar is maar op dit moment weet ik gewoon even niet wat ik moet doen en kan ik me verhaal het beste op een anoniem forum kwijt.

wat denken jullie?
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 05-12-2007, 21:23
Nona
Avatar van Nona
Nona is offline
Jeetje, wat een verhaal. Wat er bij dat psychocentrum gebeurt klopt inderdaad niet - cliënten worden meestal wel binnen een team besproken, maar dat gebeurt dan op vertrouwelijke wijze en daar wordt niet op die manier mee omgegaan. Ik weet niet wat er hier gebeurd is, maar het klinkt wel heel vreemd.

Heb je een Nederlandse zorgverzekering? In dat geval zou je in Nederland gewoon psychologische hulp moeten kunnen krijgen. Anders misschien ook wel, maar ik vermoed dat daar meer voor geregeld moet worden. Het klinkt in ieder geval of je best wat hulp kunt gebruiken, om beter om te leren gaan met dit soort situaties (want het klinkt of je er nogal overstuur van bent, al zou het natuurlijk niemand koud laten).

Mijn eerste idee bij het lezen van dit topic was om een klacht in te dienen tegen deze ombuds (ik weet niet zeker wat dat is, maar ik neem aan een soort van tutor) en iedereen die jou hierbij benadeeld heeft. Professioneel handelen is een deel van de taakomschrijving van dat soort medewerkers. Maar doe dat in ieder geval niet tot je er definitief mee kapt of een diploma op zak hebt, want je maakt er geen vrienden mee. Hoe dan ook, er zijn hier fouten gemaakt en aangeven wat er gebeurd is kan voorkomen dat het nog eens gebeurt.
__________________
I like my new bunny suit
Met citaat reageren
Oud 13-12-2007, 19:47
metallica
Avatar van metallica
metallica is offline
Pff, wat een verhaal... Ik kan heel goed begrijpen in wat voor situatie je zit (al was het bij mij geen hulpverlener die dingen door verteld had, maar gewoon iemand die ik vertrouwde) Dusja, het gevoel dat al je shit open en bloot op straat ligt ken ik. En ja, het voelt vreselijk als mensen je aankijken om dingen die ze eigenlijk niet zouden mogen weten.

Wat ik iig zou doen is wat Kruimel ook al zei; een klacht indienen en als je verder wil studeren op deze universiteit idd pas wanneer je klaar bent. Het kan en mag gewoon niet dat hulpverleners/tutoren/proffesoren/wie dan ook die een vertrouwenspositie inneemt je vertrouwen op deze manier schend. En je een beetje in een positie zet alsof je niet goed wijs bent.

Maar wat ik me afvraag... Je zegt dat je deze opleiding heel graag wil doen. Maar breekt het je niet op op deze manier? Bedenk je wel dat je waarschijnlijk nog een hele tijd te gaan hebt op deze faculteit. Dat dit niet een reden moet zijn om een totaal andere opleiding te gaan doen, ben ik met je eens. Vooral als je het echt graag wil. Maar maak je het jezelf niet heel erg moeilijk op deze manier? Want wat het is met verhalen die te ronde gaan, daar kom je niet vanaf. Is het niet de overweging waard om de studie dan toch in Nederland te gaan volgen, want zo slecht zijn de studies hier niet hoor

Het zal niet de beste oplossing zijn, maar wel wat ik persoonlijk zou doen. Enja, ik ben wel een beetje van het vluchtgedrag. Dat is ook niet goed. En ik vind het eigenlijk heel erg knap van je dat je je studie onder deze omstandigheden daar af wil maken. Wat ik me alleen afvraag is hoelang je dit zo nog gaat trekken...
__________________
"Falling feels like flying, until you hit the ground. And everything looks beautiful, until you take a look around"
Met citaat reageren
Oud 14-12-2007, 15:24
metallica
Avatar van metallica
metallica is offline
Citaat:
Jemig wat rot zeg Snap dat je je zo voelt! Vreselijk hoe ze je behandelen.

Wat ik denk bij het lezen van dit verhaal is dat ik vermoed dat het een soort van complot is van die universiteit. Ze zijn bang dat ze in slecht daglicht komen te staan door het contact tussen jou en die professor, daardoor maken ze je zwart bij de ombuds en bij dat centrum waar je naar toe kan... zodat ze je niet geloven en je verhaal dus niet openbaar wordt. Niet dat dit nou echt geholpen heeft, want ze hebben het er alleen maar erger op gemaakt. Of klopt dit niet denk je? Ik snap het verhaal anders niet helemaal....

Ik zou zeggen ga daar weg het is niet goed voor je en maak je studie ergens anders af...
Wat ik wel niet snap is waarom het zo'n probleem is dat ze contact had met die docent. Tenminste ik neem aan dat t alleen was om je verhaal kwijt te kunnen en met hem kon je fijn praten. Ik snap het probleem niet, waarom zou dat in een doofpot gestopt moeten worden? Of zijn de regels in Belgie daar anders over?
__________________
"Falling feels like flying, until you hit the ground. And everything looks beautiful, until you take a look around"
Met citaat reageren
Oud 14-12-2007, 18:11
Sens.
Sens. is offline
Waar zit je precies in België? ( ja ik ben een belg !)

Het is allemaal een hele rare situatie precies. Een ombudsdienst zou tussen de student en de prof moeten staan en je dus eigenlijk moeten helpen, in plaats van boodschappen door te geven van proffen.

Na je verhaal te hebben gelezen, denk ik dat de prof een verkeerde conclusie heeft getrokken of bang is geworden van de reacties van anderen. Want ' eigenlijk' is er een grotere afstand tussen een prof en een docent aan een unif ( bij een hogeschool is dat volledig anders. )
Ombudsdiensten en studiebegeleiding zouden je eigenlijk moeten helpen, zoals die prof je geholpen heeft. (Eigenlijk hebben zij een fout gemaakt door je niet goed te begeleiden... Ik vind het heel raar dat ze een studente uit Nederland zo slecht begeleiden... )

Niet vergeten dat hij er Zelf voor gekozen heeft om te antwoorden en je te helpen. En dan ineens het contact verbreken... Dat is verschrikkeljik voor jou...

Het is fanatastisch dat je zo gemotiveerd bent. Bovendien ben je zeker en vast niet de enige die tussen het 1ste en 2de zweeft. Er zijn er zoveel die nog vakken van een ander jaar moeten doen.
Met citaat reageren
Oud 17-12-2007, 00:18
Go
Avatar van Go
Go is offline
Ga van deze universiteit af. Mocht het ooit nog enigszins goed (of althans, acceptabel) worden, dan kost dat jouw handen vol energie. Of het nu de universiteit is die een complot tegen jou smeet of dat jij dat nu eenmaal zo voelt, vind ik nu niet van belang. Het wederzijds vertrouwen is weg en dat terugkrijgen kost veels te veel moeite. Bovendien zal de universiteit zich moeilijk aanpassen, en zullen mogelijke aanpassingen van jou kant moeten komen. Dat de studie in Nederland minder goed is zou ik maar op de koop toenemen. Er is immers meer in het leven dan studeren. Bovendien heb ik het idee dat als ik dit verhaal zo lees, dat je bij wijze van spreken op het randje van zelfmoord zit. Je gaat er op deze manier in ieder geval aan ten onder. Goede of slechte studie, dit kan niet de bedoeling zijn. Trek je conclusies en ga lekker naar Nederland toe.
Met citaat reageren
Oud 18-12-2007, 22:44
Daboman
Avatar van Daboman
Daboman is offline
Of ga verder met de studie in een andere stad in België. Desnoods dichter bij de nederlandse grens. Volgens mij kun je, iig in Nederland, in overleg met een studieadviseur kijken of je vrijstellingen kunt krijgen, zodat je in ieder geval niet opnieuw from scratch hoeft te beginnen.

Verder snap ik idd ook niet dat er zo moeilijk gedaan wordt over contact tussen een docent en een student. Bij ons zijn er juist maandelijks borrels om contact tussen studenten en docenten te bevorderen.
__________________
Diamanten zijn moeilijk te vinden.
Met citaat reageren
Oud 30-12-2007, 19:34
blurred
Avatar van blurred
blurred is offline
Je kunt wel zeggen dat je jezelf niet uit het veld wilt laten slaan door al deze gebeurtenissen en dat je de studie ondanks alles af wilt maken aan deze universiteit, maar ik weet niet of dat wel zo'n goed idee is. Je hebt nu weinig steun en weinig vrienden, door alles wat er gebeurd is denk ik niet dat dat zal veranderen. Je studie kost je al moeite en tijd genoeg, als je ook nog eens veel energie moet steken in het jezelf op de been houden in de faculteit, moet je wel heel veel kracht en doorzettingsvermogen hebben om het vol te houden.

Het onderwijs in Belgie mag dan wel beter zijn dan dat in Nederland, dat zegt niet dat het Nederlandse onderwijs slecht is. Overweeg de opties die je binnen Nederland hebt voor je studie, in welke steden is dat mogelijk? En in welke stad staat die opleiding het best aangeschreven? Wanneer je daar opnieuw begint kun je er met frisse kracht tegenaan, als een nieuwe start. Ook lijkt me psycologische hulp dan makkelijker te combineren met wonen en je studie.

Uit Belgie weggaan moet je niet zien als opgeven. Je moet het juist zien als een nieuwe, betere kans.
__________________
没有什么不能够面对!
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Psychologie ik weet het niet meer...
Verwijderd
8 08-01-2013 17:12
Psychologie Ik weet het niet meer
Shaneq
1 15-12-2011 14:59
Liefde & Relatie Ik weet het niet meer...
Dzjun
51 03-07-2006 07:38
Psychologie Ik weet het niet meer...
Dark-Wings
2 06-06-2002 20:18
Liefde & Relatie Ik weet het niet meer...
muurbloem
3 03-03-2002 07:39
Liefde & Relatie * Ik heb jullie hulp nodig * Ik weet het niet meer.. :( *
U-NiQ
16 03-02-2002 14:26


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 23:35.