Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 14-01-2005, 18:41
Verleden Tijd
Verleden Tijd is offline
Steden zijn voorspelbaar. Zelfs als je nieuw bent en de weg niet kent, is het niet moeilijk om de weg te vinden, te raden waar de pleinen zijn, waar het centrum ligt. Het is een natuurwet, iets dat vanzelf gebeurt, ook als een stad in vele verschillende eeuwen wordt opgetrokken: de huizen trekken hun eigen plan en brengen orde.

Dat deze stad anders was, bemerkte ik te laat. Ik drentelde door een luxe woonwijk, rijkelijk voorzien van bomen en pompeuze brievenbussen. Vastbesloten om ook van deze stad de logica te ontrafelen, kwam ik tot de conclusie dat de straat met de meest luxueuze huizen nu aan zijn rechterhand moest zijn. Alles wees erop: de ligging vlakbij het park en de golfbaan, de uitgekiende afstand van de papierfabriek, die een heel eind verderop stond te stinken. Maar bovenal de manier waarop de andere huizen en wegen van die ene lijn opzij weken om ruimte te maken.
De meeste mensen beseffen het niet, maar een stad is een soort slagveld. De huizen mogen er dan wel vredig uitzien – ze doen hun best – maar altijd is er een strijd gaande: welk huis gaat worden uitgebreid, welk huis zal worden platgelegd? Het is meester boven meester. Een spel, dat gewonnen wordt door degene met de gunstigste ligging en een vleugje geluk.

Hoe vaak ik ook heb geprobeerd dit aan mensen uit te leggen, nooit heeft iemand het helemaal begrepen. Ik heb ze verteld dat de huizen een eigen leven hebben, een leven dat los staat van de invloed der mensen. Dat wij in feite degenen zijn die gebruikt worden, voor het oplossen van hún conflicten nog wel!
Bijvoorbeeld die keer in dat café, waar ik zat met een paar mensen die zich mijn vrienden pleegden te noemen. Ik noemde hen zelden.
We zaten daar dus met ons vieren aan één van de vele bezette tafeltjes, temidden van een vaag mengsel van blues en stokoude jazz, live-muziek. Omdat ik genoeg begon te krijgen van het gezemel over het komende EK besloot ik mijn kennis maar eens ten toon te spreiden, iets dat ik daarvoor maar zelden gedaan had.
Kun je het je voorstellen? Mijn haast mythologische kennis, in een café, zomaar voor het oprapen voor ieder die de moeite nam om te luisteren! Na een minuut of wat hadden zich dan ook behoorlijk wat mensen om onze tafel verzameld, ieder met een eigen glimlach op het gezicht, een glimlach die ik daar liever niet in die vorm gezien had. Mijn ‘vrienden’ staarden me een beetje glazig aan, dus negeerde ik ze en richtte mijn pleidooi meer op het grotere publiek. Toen ik zo een kwartier onophoudelijk aan het woord geweest was en het wel tijd achtte voor een adempauze, werd ik aangesproken door een grote vent, harig en zelfbewust, met een uitzonderlijk dom ogende vriendin tegen zijn schouder hangend. Al meerdere keren had hij geprobeerd mijn verhaal te onderbreken, iets dat ik natuurlijk niet had laten gebeuren.
Hij sprak me aan met ‘man’, wat ik niet bijzonder wist te waarderen. ‘Man,’ zei hij dus, ‘ik kan me niet voorstellen dat iemand ook maar iets van al die onzin van je begrepen heeft!’
Mijn antwoord kwam vlug en koel, zoals het hoort: ‘Misschien niet… Ik daarentegen kan me best voorstellen dat jij je dat niet voorstellen kunt. Dat is het verschil tussen jou en mij.’
Tot mijn verbazing was hij in staat mijn zin zodanig te ontleden, dat hij de betekenis eruit haalde. Spottend keek hij op me neer en hij plaatste zijn ellebogen monumentaal op het tafeltje, zijn vriendin als een magneet met zich meesleurend.
‘Dat jij een grotere fantasie hebt dan ik, zal ik niet ontkennen, professortje! En ik zal ook niet ontkennen dat je me vermaakt hebt met je onzinnige gebrabbel. Alleen voel ik het als mijn plicht je er op te wijzen dat er speciale instellingen bestaan voor mensen als u.’
‘Werkelijk?’ vroeg ik, quasi-geïnteresseerd, terwijl ik even symbolisch aan mijn koffie nipte.
‘Ja, ik meen het. Er zijn er talloze van. Mooie grote gebouwen, waarin mensen die eenzelfde soort fantasieën als u koesteren, bij elkaar kunnen komen.’
‘Serieus? En waar bevindt zich dan zo’n instelling?’
‘Niet meer dan drie straten verderop. Moeilijk te missen. Het heet Huize Zeezicht.’
‘Zoals vrijwel alles zonder behoorlijk naam,’ antwoordde ik, ‘Maar ik zal er eens een kijkje nemen.’ De man knikte me vriendelijk toe en liep weg, in elke beweging een fractie van een seconde later door de domme blondine gevolgd: af en toe blijkt een stereotype dus toch te kloppen, dacht ik nog.

Toen we het café verlieten was het al vrij laat op de avond. De vage kennissen met wie ik deze stad bezocht, schenen me ineens met heel andere ogen te bekijken, maar geen van hun vragen beantwoordde ik met meer dan één lettergreep.
Zij gingen een hotel zoeken om de nacht in door te brengen, ik zei dat ik gehoord had over een soort vereniging, die me wel interessant leek, en dat ik ze wel zou weten te vinden. Meer dan drie hotels telde het gat toch niet.

Huize Zeezicht bleek een wit gebouw te zijn met een schuin dak dat nog herinnerde aan de goede oude tijd, die ik overigens nooit had meegemaakt. Ondanks het late uur werd ik, na een half uur lichtelijk te hebben aangedrongen, via een zijdeurtje binnen gelaten. De instelling was niet helemaal wat ik me erbij had voorgesteld, maar de mensen waren aardig en geduldig. Ik vertelde nogmaals het hele verhaal uit het café, waarbij ik hen vanwege hun interesse een paar extra details niet wilde onthouden. Toen ik na een uurtje uitgesproken was, zei één van de vrouwen dat het wel erg laat op de avond was om nog te vertrekken. Zo kreeg ik uit het niets een slaapplaats voor de nacht aangeboden, die ik natuurlijk van harte aannam met de woorden: ‘Gratis? Dan wel.’

Mobiele telefoons heb ik altijd al onzinnige voorwerpen gevonden en het onthouden van de nummers van vage kennissen zie ik als ware tijdverspilling. Het was dan ook pas de dag daarop dat ik ze weer te zien kreeg: Daan, David en Marieke. De eerste kende ik zo ongeveer sinds mijn geboorte, de tweede toch al een jaartje of twintig en Marieke inmiddels drie maanden. Ze waren heel bezorgd zeiden ze. Hadden de politie gebeld om informatie te vragen. Daan en David zat ik een beetje uit te lachen – zodanig dat het in de wijde omgeving te horen was – maar ik moet zeggen dat Mariekes ontstelde gezicht me toch wel iets deed.
Ze zijn nog wel eens wat vaker langs geweest, de twee maanden dat ik in Huize Zeezicht vertoefde. Ik vermaakte me ondertussen vrij goed en vertelde van alles over de zaken waar ik me mee bezighield. Al snel was ik er achter dat dit het best werkte bij de mensen met witte kledij, de anderen waren over het algemeen wat minder geduldig.
Ondanks alles had ik na twee maanden toch het gevoel dat zelfs de meest geduldigen hun interesse een beetje begonnen te verliezen. Eigenlijk had ik ook alles al verteld wat ze weten moesten en dus besloot ik wat zwijgzamer te worden. Niet té zwijgzaam natuurlijk, je kunt het ook overdrijven.
Een paar dagen later werd mij, met een flinke dosis overbodige omhaal, verteld dat ik maar weer eens op huis aanmoest en na een hartelijk afscheid ben ik, wederom een ervaring rijker, vertrokken.

Dat het gebouw in de volksmond Gerrits Gekkenhuis wordt genoemd, hoorde ik later pas.

Maar goed… ik had het instituut dus verlaten, de zon stond hoog aan de hemel en ik besloot de stad nog wat verder te verkennen, wat onderzoek te verrichten, zoals ik dat wel vaker doe.
Zo kwam ik daar terecht, in die schitterend ontwikkelde elite-woonwijk, ervan verzekerd dat ik rechtsaf moest slaan om uit te komen bij het toppunt van het toppunt, het neusje van de zalm, de crème à la crème van de wijde omtrek.
Ik wist wat ik zou gaan zien, want ik heb het nooit mis.
De uitzondering bevestigt de regel, zo heb ik gehoord. Wat ik zag toen ik de hoek omsloeg, stond grofweg gelijk aan niets.
__________________
Romantici rouleren de wereld
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 14-01-2005, 18:54
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Ervan uitgaande dat je columns ook gewoon voor amusement mag schrijven, vind ik dat dit ook een column genoemd mag worden!
Wie biedt?

Iig mooi verhaaltje, lekker geschreven, en wel enigszins 'rond'.

Changy
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 14-01-2005, 18:55
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
Citaat:
Toen ik zo een kwartier onophoudelijk aan het woord geweest was en het wel tijd achtte voor een adempauze
Ik kan hieruit opmaken dat het verhaal een kwartiertje heeft geduurd.

Citaat:
Ik vertelde nogmaals het hele verhaal uit het café, waarbij ik hen vanwege hun interesse een paar extra details niet wilde onthouden. Toen ik na een uurtje uitgesproken was,
Waarom staat hier dan na een uurtje??
Of zijn het die "paar extra details" die drie kwartier in beslag namen?
Met citaat reageren
Oud 14-01-2005, 19:10
Verleden Tijd
Verleden Tijd is offline
klopt! paar extra details vanuit zijn perspectief
Moet je eens kijken hoe lang hij die vage kennissen al kent.
__________________
Romantici rouleren de wereld
Met citaat reageren
Oud 14-01-2005, 19:16
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
ik vind het wel een leuk verhaaltje hoor. Maar de mensen met de witte kledij hebben hem geen mooie witte jas met heeele lange mouwen aangedaan. Dat hoort er wel in hoor
Met citaat reageren
Oud 14-01-2005, 22:29
Zut Alors!
Avatar van Zut Alors!
Zut Alors! is offline
Citaat:
Horus schreef op 14-01-2005 @ 19:55 :
Of zijn het die "paar extra details" die drie kwartier in beslag namen?
Je legt de grap zelf al uit..
Er zijn er overigens nog veel meer. Grappige tekst!
Af en toe moeilijk om de draad vast te houden, maar niet zodanig dat er over geklaagd moet worden.

__________________
Recht voor je raapje!
Met citaat reageren
Oud 15-01-2005, 09:20
Vogelvrij
Avatar van Vogelvrij
Vogelvrij is offline
Ik vind hem echt supergaaf Nog een paar hele kleine foutjes die niet helemaal lekker lezen (Maar goed… ik had het instituut dus verlaten staat bijvoorbeeld niet zo mooi, vind ik), maar verder vind ik hem echt mooi, hij leest ook erg fijn en zo
__________________
Het werkelijke leven is een veel oppervlakkiger gedoe dan men zichzelf bekennen wil. (T. Thijssen)
Met citaat reageren
Oud 15-01-2005, 13:41
I C U
Avatar van I C U
I C U is offline
Nice! Leest lekker, is grappig, taalgebruik is !
__________________
Ik ben ook maar een product van mijn opvoeding.
Met citaat reageren
Oud 15-01-2005, 14:11
duivelaartje
Avatar van duivelaartje
duivelaartje is offline
Ik vind 'm echt . Maar dat heb ik je al verteld.
Met citaat reageren
Oud 16-01-2005, 00:23
Zut Alors!
Avatar van Zut Alors!
Zut Alors! is offline
Citaat:
duivelaartje schreef op 15-01-2005 @ 15:11 :
Ik vind 'm echt . Maar dat heb ik je al verteld.
Ik vind het echt super-vervelend dat jullie plaatjes hebben geruild. Nou ben ik de hele tijd in de war!!!
__________________
Recht voor je raapje!
Met citaat reageren
Oud 16-01-2005, 11:05
niam
Avatar van niam
niam is offline
Zo mag ik het zien.

Vlot geschreven. Aardig, doch makkelijk plot en weinig overbodige letters.

__________________
Emoties, grootse Emoties!
Met citaat reageren
Oud 16-01-2005, 12:42
duivelaartje
Avatar van duivelaartje
duivelaartje is offline
Citaat:
Zut Alors! schreef op 16-01-2005 @ 01:23 :
Ik vind het echt super-vervelend dat jullie plaatjes hebben geruild. Nou ben ik de hele tijd in de war!!!
Met citaat reageren
Oud 16-01-2005, 14:08
Roosje
Avatar van Roosje
Roosje is offline
Citaat:
Zut Alors! schreef op 16-01-2005 @ 01:23 :
Ik vind het echt super-vervelend dat jullie plaatjes hebben geruild. Nou ben ik de hele tijd in de war!!!
Citaat:
Zut Alors! schreef op 14-01-2005 @ 23:29 :
Je legt de grap zelf al uit..
Er zijn er overigens nog veel meer. Grappige tekst!
Af en toe moeilijk om de draad vast te houden, maar niet zodanig dat er over geklaagd moet worden.

__________________
Veel lopen, langzaam water drinken.
Met citaat reageren
Oud 16-01-2005, 15:03
Zut Alors!
Avatar van Zut Alors!
Zut Alors! is offline
Citaat:
Roosieh schreef op 16-01-2005 @ 15:08 :
En weer twee quote-punten erbij!!!
__________________
Recht voor je raapje!
Met citaat reageren
Oud 17-01-2005, 19:23
Verleden Tijd
Verleden Tijd is offline
Citaat:
Zut Alors! schreef op 16-01-2005 @ 01:23 :
Ik vind het echt super-vervelend dat jullie plaatjes hebben geruild. Nou ben ik de hele tijd in de war!!!
We doen het om jullie te pesten!

Leuk dat mensen zo enthousiast zijn over dit stukje, terwijl ik het gewoon 'even snel' geschreven heb. Het idee was eigenlijk om nog wat langer verder te gaan dan dit, maar daar heb ik nu bijhoorlijk wat vraagtekens bij geplaatst. ZIjn er mensen die denken dat dit mogelijk is?
__________________
Romantici rouleren de wereld
Met citaat reageren
Oud 17-01-2005, 19:59
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Niet mogelijk, maak er maar een column van, dat vond Simoen ook .
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 17-01-2005, 21:07
Roosje
Avatar van Roosje
Roosje is offline
Citaat:
Changshan schreef op 17-01-2005 @ 20:59 :
Niet mogelijk, maak er maar een column van, dat vond Simoen ook .
En wat Simoen vindt, vind jij ook? Of bedoel je het als in: Simoen is het met me eens?
__________________
Veel lopen, langzaam water drinken.
Met citaat reageren
Oud 17-01-2005, 21:14
niam
Avatar van niam
niam is offline
Citaat:
Niet mogelijk, maak er maar een column van, dat vond Simoen ook .
Het is helemaal geen column: een kort verhaal.
__________________
Emoties, grootse Emoties!
Met citaat reageren
Ads door Google
Oud 17-01-2005, 21:38
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Citaat:
Roosieh schreef op 17-01-2005 @ 22:07 :
En wat Simoen vindt, vind jij ook? Of bedoel je het als in: Simoen is het met me eens?
Beide .

@ Niam: ook korte verhaaltjes kunnen als column dienen, zolang ze maar een bepaald doel hebben. Hier is dat doodeenvoudig amuseren.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 17-01-2005, 22:33
niam
Avatar van niam
niam is offline
Vind je dit verhaal niet iets te godvergeten ( sorry, daar had ik even een Giphartiaanse behoefte naar ) lang om als column door het leven te gaan?
__________________
Emoties, grootse Emoties!
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 06:35
Zut Alors!
Avatar van Zut Alors!
Zut Alors! is offline
Citaat:
Kristoph schreef op 17-01-2005 @ 20:23 :
We doen het om jullie te pesten!

Leuk dat mensen zo enthousiast zijn over dit stukje, terwijl ik het gewoon 'even snel' geschreven heb. Het idee was eigenlijk om nog wat langer verder te gaan dan dit, maar daar heb ik nu bijhoorlijk wat vraagtekens bij geplaatst. ZIjn er mensen die denken dat dit mogelijk is?
Je zou verder kunnen gaan met de 'persoon', maar niet met het 'verhaal'. Je zou die 'man' kunnen hergebruiken in een nieuwe situatie.
__________________
Recht voor je raapje!
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 11:26
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
Citaat:
Changshan schreef op 17-01-2005 @ 22:38 :
Beide .

@ Niam: ook korte verhaaltjes kunnen als column dienen, zolang ze maar een bepaald doel hebben. Hier is dat doodeenvoudig amuseren.
Als je het zo gaat stellen kun je alles wel benoemen tot column
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 12:09
Vogelvrij
Avatar van Vogelvrij
Vogelvrij is offline
Citaat:
Zut Alors! schreef op 18-01-2005 @ 07:35 :
Je zou verder kunnen gaan met de 'persoon', maar niet met het 'verhaal'. Je zou die 'man' kunnen hergebruiken in een nieuwe situatie.
Ja, daar ben ik het mee eens

En ik vind het toch niet echt een column, hoor...
__________________
Het werkelijke leven is een veel oppervlakkiger gedoe dan men zichzelf bekennen wil. (T. Thijssen)
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 12:16
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
Citaat:
Vogelvrij schreef op 18-01-2005 @ 13:09 :
Ja, daar ben ik het mee eens

En ik vind het toch niet echt een column, hoor...
Volgens mij was het ook niet als column bedoeld maar als verhaal...en ik kan het weten de schrijver zit naast me
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 12:41
Vogelvrij
Avatar van Vogelvrij
Vogelvrij is offline
Citaat:
Horus schreef op 18-01-2005 @ 13:16 :
Volgens mij was het ook niet als column bedoeld maar als verhaal...en ik kan het weten de schrijver zit naast me
Nee, dat snap ik ook wel (zie ook de titel), maar werd in de war gebracht door de andere reacties
__________________
Het werkelijke leven is een veel oppervlakkiger gedoe dan men zichzelf bekennen wil. (T. Thijssen)
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 18-01-2005, 12:46
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
Citaat:
Vogelvrij schreef op 18-01-2005 @ 13:41 :
Nee, dat snap ik ook wel (zie ook de titel), maar werd in de war gebracht door de andere reacties
Ja Changshan is dom
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 13:01
Changshan
Avatar van Changshan
Changshan is offline
Gaan we persoonlijk worden?
Als 'ie korter was geweest, had het een column kunnen zijn, da's gewoon mijn mening.
__________________
"DAS WAR EIN BEFEHL!"
Met citaat reageren
Oud 18-01-2005, 15:18
Horus
Avatar van Horus
Horus is offline
Citaat:
Changshan schreef op 18-01-2005 @ 14:01 :
Gaan we persoonlijk worden?
Als 'ie korter was geweest, had het een column kunnen zijn, da's gewoon mijn mening.
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 01:47.