Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 01-01-2003, 15:52
Snippie
Snippie is offline
Hallo allemaal!!

Ik ben op zoek naar onderwerpen om over te schrijven omdat ik een boek wil schrijven. Ik heb al eens een boek geschreven en die naar de uitgever gestuurd. Als ik een paar punten had verbeterd was ik nu schrijfster geweest (stom van me) maar ik kon er niet op door en begon steeds overnieuw. Het probleem is nu dat ik te kritisch ben en alles van mezelf afkraak. Ik heb nu wel iets maar vind het niet mooi en spannend genoeg. Willen jullie het lezen? Komt ie:

De fiets


‘Hé slome’ hoort Martijn opeens zeggen. Geschrokken staat hij stil en kijkt angstig om zich heen. Behalve een oude man op een fiets en een vrouw die de hond uitlaat is er niemand te zien. Ik heb het me vast verbeeld denkt hij. Deze gedachte stelt hem enigszins gerust. Toch is hij niet helemaal gerustgesteld. Nog voordat hij verder fietst werpt hij een vlugge blik op zijn omgeving. Weer is er niets bijzonders te zien. Als hij verder wil fietsen komt er een jongen uit de bosjes te voorschijn. Met zijn rechterhand houd hij de fiets stevig vast. Martijn kan geen kant op. Als hij opkijkt ziet hij dat het Erik is. Al vanaf het begin van groep vijf, heeft hij het op hem gemunt. Angstig kijkt hij hem aan. Erik lacht flauwtjes. Hij geniet ervan als hij de touwtjes in handen heeft. ‘Mooie fiets. Heeft vast veel geld gekost, of niet?’ Martijn haalt zijn schouders op. ‘Ik weet het niet. Heb hem voor mijn verjaardag gekregen.’ ‘Zo, horen jullie dat? Lange krijgt een fiets voor zijn verjaardag. Die willen wij ook wel, of niet jongens?’ Martijn ziet nog twee jongens uit zijn klas de bosjes uitkomen. Met een brede glimlach komen Jasper en Ruben op hem af. Jasper grijpt hem bij zijn kraag en trekt hem van de fiets af. Met een smak valt Martijn op de grond. Hij voelt het bloed sijpelen over zijn wang. Met zijn hand gaat hij voorzichtig naar zijn wang. ‘Klootzak!’ scheldt hij. Erik gooit zijn fiets op de grond en geeft hem een flinke schop in zijn maag. Martijn krimpt ineen en schreeuwt het uit. Tranen rollen over zijn wangen. Hij hoort de jongens weg rennen en hem na schreeuwen. Als hij opkijkt ziet hij dat ze zijn fiets hebben meegenomen. Voorzichtig krabbelt hij overeind. Een forse vrouw komt haar huis uit. Ze woont tegenover de straat. Als de vrouw wat dichter bij komt ziet Martijn dat de vrouw een litteken heeft recht onder haar linker oog. Zorgelijk kijkt ze hem aan. ‘Dat is een lelijke wond, jongen.’ zegt de vrouw als ze de schaafwond op zijn wang ziet. ‘Zal ik even wat water halen?’ Even aarzelt Martijn. Wie is die vrouw? Kan ik haar vertrouwen. Zenuwachtig pulkt hij aan zijn jas. ‘Bedankt mevrouw maar ik moet gaan. Ik ben al te laat voor school.’ De vrouw knikt. ‘Wacht nog heel even’ ze loopt weer naar haar huis en komt terug met een koud washandje. ‘Hier houd deze er maar goed tegenaan.’ ‘Bedankt mevrouw.’ Als Martijn zich om draait loopt hij gauw weg.

De les is al een kwartier aan de gang als er op de deur wordt geklopt. ‘Binnen’ zegt de leraar Engels terwijl hij verder gaat met nakijken. Als de deur opengaat en Martijn binnenkomt leggen alle leerlingen hun pennen neer. Er wordt gefluisterd en zachtjes gelachen. Meneer de Wit kijkt nu ook op. ‘Zo’ zegt hij dan. ‘Jij vindt de toets zo makkelijk dat je het niet nodig vindt om hem te maken?’ ‘Nee meneer, dat is het niet.’ De leraar gaat staan en loopt op hem af. ‘Waarom ben je dan te laat?’ Hij kijkt hem streng aan. Martijn werpt een blik richting de klas. Helemaal achteraan ziet hij Erik en zijn kameraden zitten. Erik maakt een gebaar dat hij maar beter niet de waarheid kan vertellen. ‘Ik heb me verslapen’ zegt hij dan. Meneer de Wit kijkt ernstig. ‘Dit is al de tweede keer in zeer korte tijd. Nog een keer te laat en je komt na, afgesproken?’ Martijn knikt en gaat dan zitten. Als ook hij een toets blaadje heeft gekregen kan hij zich helemaal niet concentreren. Hij kijkt op van zijn blaadje en ziet dat zijn klasgenoten iets doorgeven aan elkaar. Als het verfrommelde papiertje op zijn tafel komt begint hij te lezen.

Je kan je fiets komen ophalen achter de fietsenstallen, na schooltijd. Zorg dat je er bent.

Erik

Het zweet breekt hem uit. Snel kijkt hij weer op zijn blaadje. Nu kan hij zich al helemaal niet meer concentreren. In gedachten leest hij steeds opnieuw het zinnetje. Het maakt hem bang. Wat zijn ze nu weer van plan? Ze geven zijn fiets heus niet zomaar terug. ‘Martijn.’ Geschrokken kijkt hij op. De meester kijkt naar hem. ‘Ben je klaar?’ Hij schudt zijn hoofd en gaat gauw verder. Hoewel hij geleerd heeft komt er bijna geen zinnig antwoordt uit. Als hij klaar is levert hij het blaadje in. ‘Niet geleerd’ zegt de meneer de Wit als hij het nakijkt. Martijn zegt niks maar voelt de tranen in zijn ogen branden. Die rotjongens ook denkt hij.
Als de schooldag bijna ten einde is kijkt hij zenuwachtig op de klok die vooraan naast het schoolbord hangt. Snel steekt hij zijn vinger op. ‘Meneer, ik moet nodig. Mag ik even naar de wc?’ De leraar zucht. ‘Kun je het echt niet langer ophouden?’ Martijn schudt zijn hoofd. ‘Vooruit dan maar. Als je maar opschiet.’ Zo snel hij kan loopt hij de klas uit. In de gang pakt hij zijn jas en zijn tas en loopt via de achteringang naar buiten. Zodra hij buiten is rent hij naar de fietsenstallen. Als hij achter de fietsenstallen kijkt ziet hij inderdaad zijn fiets liggen. Het stuur is verbogen en de wielen zijn krom. Hij pakt de fiets op en loopt zo hard als hij kan naast zijn fiets weg. Als hij bijna aan het eind van de straat is hoort hij de schoolbel. Hij wordt bang. Stel dat ze hem hier zien lopen, wat dan? Daar wil hij liever niet aan denken en hij besluit om een omweg te nemen. Normaal zou hij hier rechtsaf gaan nu gaat hij linksaf. Als hij een trappetje ziet dat naar beneden gaat loopt hij er op af. Met de fiets aan de hand gaat hij de trap af. Hij loopt het paadje af en besluit aan het eind van het pad te wachten. Als hij gaat zitten barst hij in snikken uit. Vorige week zaterdag op zijn verjaardag had hij zijn fiets gekregen. Een mooie blauwe fiets met groene strepen erop en wel achttien versnellingen. Hij had lang gezeurd om die fiets maar mama zei dat hij maar moest afwachten. Wat was hij trots geweest toen hij hem vorige week toch kreeg. Nu zit zijn hele fiets in de prak. Wat moet ik tegen mama zeggen? Terwijl hij zo aan het nadenken is hoort hij kinderen voorbij fietsen. Zouden dat zijn klasgenoten zijn? Hij laat zijn fiets liggen en komt dichterbij. Als hij net onder aan het trappetje staat ziet hij inderdaad kinderen uit zijn klas voorbij fietsen maar geen Erik. Zal hij al voorbij gefietst zijn? Hij loopt terug naar zijn fiets en blijft nog even wachten. Er komt een man voorbij joggen. ‘Meneer’ zegt Martijn. De man stopt en kijkt de jongen vragend aan. ‘Weet u ook hoe laat het is?’ ‘Jazeker jongeman’ zegt de man nog na hijgend. ‘Het is tien over drie.’ ‘Dank u wel meneer’ zegt Martijn en hij krabbelt overeind. De tijd schiet niet echt op maar hij probeert de gok te wagen. Als hij het trappetje op loopt ziet hij dat de kust veilig is. Via een omweg loopt hij terug naar huis.

Thuis aangekomen smijt hij van woede zijn fiets op de grond. Die rotjongens ook, ik krijg ze nog wel! Boos sjort hij aan de achterdeur maar deze gaat niet open. Door al zijn woede was hij bijna vergeten dat zijn moeder niet thuis is. Martijn´s moeder werkt fulltime op kantoor. Alleen zondag is haar vrije dag. Soms moet ze overwerken en dan is ze vaak pas om acht uur thuis. Behendig haalt Martijn de sleutel onder een losse baksteen vandaan en gaat naar binnen. Hij schenkt een glas koude ranja in en loopt naar de kamer. Vlak voor de televisie gaat hij op de grond zitten en zapt van de ene naar de andere zender totdat hij iets leuks gevonden heeft. Hij zit zo in de film dat hij niet eens hoort dat zijn moeder de kamer in komt. ‘Hoe kun je zoiets doen! Wekenlang zat je te zeuren om die fiets en nu…?’ Martijn’s moeder Eline kijkt haar zoon met ontzet aan. Martijn draait zich om en kijkt zijn moeder nu ook aan. ‘Ik heb hem niet stukgemaakt’ zegt hij terwijl er een traantje over zijn wang naar beneden rolt. Hij bijt op z´n lip om de andere tranen in bedwang te houden. Als Eline de schaafwond op zijn wang ziet kijkt ze bezorgd. ‘Hoe kom je daar nu aan?’ vraagt ze met boosheid in haar stem. Martijn wendt zijn blik af en kijkt afwezig naar buiten. ‘Gevallen’ zegt hij zo nonchalant mogelijk. ‘Je bent van je fiets gevallen?’ Hij knikt. Eline schudt met haar hoofd en gaat op de bank zitten. ‘Dan heb je een lelijke smak gemaakt!’ Hij staat op en komt naast haar zitten. Eline kijkt bezorgd naar haar zoon. ‘Het spijt me dat ik net zo lelijk deed. Had ik niet moeten doen. Ik had eerst moeten vragen hoe het kwam.’ Martijn haalt zijn schouders op. ‘Kon jij toch niet weten?’ Eline schudt haar hoofd en zegt; ‘ik vraag me af hoe jij gevallen bent. Je hele fiets is krom.’ Martijn zegt niks en doet moeite om niet in tranen uit te barsten.


‘Martijn opstaan’ roept zijn moeder de volgende morgen. Ze staat onderaan de trap ongeduldig te wachten. Waarom geeft hij nou toch geen antwoordt denkt ze verontrustend. Als ze de trap op loopt en zijn slaapkamer in komt ziet ze dat hij nog slaapt. ‘Martijn je moet er echt uitkomen.’ In een ruk trekt ze het dekbed van hem af. Martijn krijgt het koud en draait zich slaperig om. Met half dichtgeknepen ogen kijkt hij zijn moeder aan. ‘Ik ga vandaag niet naar school’ zegt hij dan. Eline kijkt hem indringend aan. ‘Dan wil ik wel eens weten waarom niet.’ Martijn gaat rechtop in bed zitten en kijkt zijn moeder nu recht in de ogen aan. ‘Ik voel me niet lekker, mama. Ik heb vast griep.’ Zijn moeder zucht. ‘Laat me je hoofd eens voelen.’ Ze legt haar hand op zijn hoofd om te voelen of hij warm is. ‘Je hebt geen koorts.’ ‘Mam, ik ben echt ziek!’ Eline gaat bij hem op bed zitten en kijkt even opzij. ‘Je bent de laatste tijd veel te vaak ziek. Dit is de derde keer al in twee maanden! Ik wil gewoon niet dat je achter raakt.’ Martijn zucht. ‘Toch voel ik me niet lekker!’ Hij draait zich boos om. Eline kijkt op haar horloge. ‘Ik moet nu weg. Je gaat vandaag gewoon naar school.’ Als zijn moeder bij zijn slaapkamerdeur is zegt ze; ‘wel naar school gaan, hè?’ Martijn staat mokkend naast zijn bed. De vorige keer dat hij spijbelde heeft directeur Jansen Eline opgebeld. Wat was zijn moeder kwaad geworden. Hij mocht twee weken voor straf niet naar Basketbal. Wat had hij dat erg gevonden. Elke dinsdag moet hij trainen en zaterdag heeft hij meestal een wedstrijd. Met zijn lengte gooit hij gemakkelijk een bal in het net. Gelukkig zijn de meeste in zijn team wel aardig, behalve Jelle dan. Hij kan het niet hebben dat Martijn nu beter is dan hij. Een half jaar geleden was Jelle nog de beste totdat hij bij hem in het team kwam. Jelle had meteen na de eerste twee weken de pest in hem. Martijn zucht eens diep. Nee, Basketbal wil hij absoluut niet missen.

Als hij zijn tas in wil pakken voelt hij iets zachts. Hij haalt het zachte eruit en ziet een wit washandje met gedroogd bloed. Even schudt hij zijn hoofd. Door al dat gedoe met die fiets was hij helemaal vergeten het washandje terug te brengen. In de badkamer naast zijn eigen kamer maakt hij het washandje schoon onder de warme kraan.


Nadine

Hij kijkt omhoog naar het straatbordje. De Zwaan, dit is het denkt hij. Hier was hij een paar dagen geleden nog geslagen. Hij kijkt naar de overkant en ziet het huis van de vrouw. Zou er iemand thuis zijn? Ze moet vast werken. Met een bonzend hart loopt hij het paadje op richting het huis. Als hij bij de deur komt ziet hij een naamplaatje. Er staat maar een naam op. Nadine vermeer leest hij. Even twijfelt hij of hij terug zou gaan. Als hij bedenkt dat hij het washandje ook door de brievenbus kan gooien gaat de deur langzaam open. Van schrik doet Martijn een stap achteruit. ‘Heb ik je laten schrikken?’ vraagt de vrouw. Martijn schudt zijn hoofd en kijkt dan onwennig op. ‘Ik zag je staan dus ik dacht laat ik maar open doen.’ Hij ziet het lieve gezicht van de vrouw. ‘Ik ben Nadine’ zegt ze dan. ‘Mijn naam is Martijn. Ik kom uw washandje terug brengen.’ Hij geeft het washandje aan haar. ‘Dat is heel aardig van je. Kom je even binnen of moet je nu direct naar school?’ Hij gaat er verder niet op in en loopt achter haar aan naar binnen. Hij komt in een kleine gang. Aan de rechterkant ziet hij een kapstok. Als hij zijn jas heeft opgehangen loopt hij achter de vrouw aan naar binnen. ‘Mooi huis heeft u’ zegt Martijn om de stilte te verbreken. Nadine lacht. ‘Je mag wel je zeggen. Ik ben nog niet zo oud.’ Martijn gaat zitten op een van de zwarte leren banken. ‘Wil je wat fris.’ ‘Ja, graag.’ Als Nadine met twee glazen fris de kamer weer in komt gaat ze tegen over hem zitten. Als ze even tegenover elkaar zitten verbreekt Nadine de stilte.
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Advertentie
Oud 01-01-2003, 16:46
Veenbes
Avatar van Veenbes
Veenbes is offline
Leuk verhaal, beetje Carry Slee-stijl vind ik. De zinsbouw is in het begin eentonig, korte zinnen, maar dat wordt beter. Verder is het gedeelte waar Martijn van zijn fiets wordt getrokken tamelijk voorspelbaar, zoiets komt vaker voor, dat kan origineler. Succes!
Met citaat reageren
Oud 01-01-2003, 16:53
Snippie
Snippie is offline
Hoi Veenbes,

Ik ben erg fan van Carry slee en hou zelf ook wel van dramatische verhalen. Dat het vaker voorkomt en erg voorspelbaar is, is expres gedaan want het moet ook lijken alsof dit echt gebeurd is.

Groetjes karina
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 01-01-2003, 18:52
Verwijderd
Idd, beetje Carry Slee stijl...ik houd wel van Carry Slee-boeken/verhalen. Ik vond het een lang stuk (werkt bij mij tegen om 'even te lezen' ) en begon pas ergens halverwege 'toch maar' te lezen, beviel toen eigenlijk toch wel en ben daarna het begin pas gaan lezen.

Ik vind de titels van je hoofdstukken een beetje...euh...hoe zeg je dat...? Simpel oid...dat vind ik jammer. Maar goed, een beter idee heb ik er ook niet voor.

In het eerste stuk zegt die Nadine dat het een lelijke wond is, maar die meester zegt er niets over? Dat vond ik een beetje vaag. Verder was er niet echt iets dat me heel erg op viel...hoogstens dat Martijn over zijn moeder 'denkt' als 'Eline'...kan...maar 't viel mij erg op. Maar ook hier weer, heb ik geen idee hoe het anders zou moeten en/of kunnen.
Met citaat reageren
Oud 01-01-2003, 20:34
skatergirl15
skatergirl15 is offline
[QUOTE]Leonoor schreef:
[B] Ik vond het een lang stuk (werkt bij mij tegen om 'even te lezen' ) en begon pas ergens halverwege 'toch maar' te lezen, beviel toen eigenlijk toch wel en ben daarna het begin pas gaan lezen.


Had ik ook ja. toevallig

Leonoor:
Ik vind de titels van je hoofdstukken een beetje...euh...hoe zeg je dat...?

oohww. waren dat hoofdstukken? ik zat al te denken wat die namen ertussen waren. (niet lukkig bedoeld hoor )
Verder vind ik het een leuk verhaal! ik hou wel van drama en ik vind ut goed gescheven ook. ga je echt een boek schrijven??? wow!
Met citaat reageren
Oud 01-01-2003, 22:41
Snippie
Snippie is offline
Hoi Leonoor,

Helemaal mee eens. Ben ook niet zo gek op die tussenstukjes. Waarom ik die er dan wel ingedaan heb? Omdat dit een boek is vanaf negen jaar. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het anders moet doen, tja hoofdstuk 1 enz, misschien?
Tja dat is wel raar he dat de meester er niks over zegd, dat moet anders. Je brengt mij zojuist op een idee waardoor ik dit verhaal spannender kan maken! Die meester denkt dat er wat anders aan de hand is (mishandeling), dit kan nog leuk worden ook.

Bedankt, ga morgen meteen aan de slag! Was de hoop al helemaal kwijt. Is het boek wel spannend genoeg?

Groetjes karina,
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 01-01-2003, 22:44
Snippie
Snippie is offline
Hoi skatergirl,

Haha, ja idd dat waren hoofdstukken. Ik wil een boek schrijven voor de jonge lezertjes. Vind je het ook spannend genoeg? De uitgever vond dat het vorige boek dat ik wou uitbrengen (niet gelukt) niet spannend genoeg was.

Tjonge weer een hoop werk voor morgen....

Groetjes karina
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 02-01-2003, 13:25
ekki
Avatar van ekki
ekki is offline
Ik ben wel benieuwd hoe het verder gaat, dus in dat opzicht is het wel 'spannend'. Maar ik vind het verhaal tot nu toe een beetje cliché. Er zijn al zo veel verhalen over pesten geschreven enzo.
__________________
De enige domme vraag is de niet gestelde vraag. (© Caatje) | Ik ben gelukkig, gelukkig (naar Brigitte K.) | Koeien!!!! (© Brigitte Kaandorp) | ergo
Met citaat reageren
Oud 02-01-2003, 15:10
Snippie
Snippie is offline
Hoi Ekki,

Tja daarin moet ik je helaas gelijk geven. Eerder had ik ook wat anders bedacht een ander onderwerp maar dat sloeg niet op mij dus ik kon me niet echt verplaatsen in die persoon. Ik ben zelf vroeger ook gepest geweest dus vandaar. Ach ja, ik zeg het maar zo je kunt beter maar eerst makkelijk beginnen, toch? Ik ben vandaag al weer een beetje ermee bezig geweest. Zo is de meester nu een juf en zijn die tussenstukjes weg en heb ik sommige tekst veranderd.

Groetjes karina
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 03-01-2003, 17:32
Verwijderd
Waarom is de meester nu een juf...?
Met citaat reageren
Oud 06-01-2003, 17:02
Snippie
Snippie is offline
Hoi Leonoor,

Ik vind een meester wat streng klinken en ik wou dus ook eerst een strenge meester doen maar toen kwam die tip en toen had ik maar een lieve juf ervan gemaakt

groetjes karina
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 06-01-2003, 20:50
Ieke
Avatar van Ieke
Ieke is offline
Je moet jezelf niet zo afkraken hoor, ik vind het een mooi verhaal. Het is heel herkenbaar, alleen is het misschien wel mooier als je de wanhoop van Erik een beetje sterker benadrukt. Wat dat betreft vind ik het iets aan de oppervlakkige kand. Ik ben zelf vreselijk gepest en ik was best wel wanhopig en treurig. Verder kan ik niet veel vinden om nog commentaar p te geven. Het is jammer dat het niet af is en ik zou het graag willen lezen als het af is. Het leest lekker en dat is belangrijk. 1 ding wat je moet veranderen:
Nadine vermeer leest hij.
Vermeer moet met een hoofdletter.
Verder kan ik eigenlijk niets vinden.
__________________
Al is de reiziger nog zo snel, de ns vertraagt hem wel.
Met citaat reageren
Oud 06-01-2003, 21:52
Snippie
Snippie is offline
Hoi Ieke,

Het spijt me dat je gepest bent. Dat is niet leuk, ik weet het. Ik zelf ben 9 jaar gepest geweest maar niet in erge mate. Ze hebben me gekwetst met mijn uiterlijk. Ik voelde me daar erg verdrietig over. Ik schrijf nu over een jongen en vind het moeilijk om de gevoelens erbij te doen. (je bedoelt Martijn, nietwaar?) Ik heb het wel wat bijgewerkt en verbeterd. Ik wou later een uitbarsting doen omdat hij het nu geheim houd. Later in het boek word duidelijk wat zijn gevoelens zijn. Nadine is eruit, ik vond het te snel dat zij erin kwam misschien komt ze later nog eens maar dat weet ik niet zeker.
Wil je een schrijversgeheim weten? Meestal is het bij een boek dat schrijvers ook nog niet weten hoe het afloopt en wat er verder gaat gebeuren, dat gaat beetje bij beetje.

Ik ben blij dat je het lekker vind lezen dat is een positief punt. Ik kan natuurlijk heel het verhaal hier niet op gaan zetten omdat wat al eerder werd gezegd het een vrij lang stuk is en ik ook niet wil dat er eventuele fraude word gepleegt. Gezien deze positieve reacties waag ik nog een gokje om hem weer uit te geven. Misschien dat hij eind van dit jaar af is (hoop ik althans)

Groetjes karina
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Oud 07-01-2003, 08:24
Ieke
Avatar van Ieke
Ieke is offline
Citaat:
Snippie schreef:
Hoi Ieke,

Het spijt me dat je gepest bent. Dat is niet leuk, ik weet het. Ik zelf ben 9 jaar gepest geweest maar niet in erge mate. Ze hebben me gekwetst met mijn uiterlijk. Ik voelde me daar erg verdrietig over. Ik schrijf nu over een jongen en vind het moeilijk om de gevoelens erbij te doen. (je bedoelt Martijn, nietwaar?) Ik heb het wel wat bijgewerkt en verbeterd. Ik wou later een uitbarsting doen omdat hij het nu geheim houd. Later in het boek word duidelijk wat zijn gevoelens zijn. Nadine is eruit, ik vond het te snel dat zij erin kwam misschien komt ze later nog eens maar dat weet ik niet zeker.
Wil je een schrijversgeheim weten? Meestal is het bij een boek dat schrijvers ook nog niet weten hoe het afloopt en wat er verder gaat gebeuren, dat gaat beetje bij beetje.

Ik ben blij dat je het lekker vind lezen dat is een positief punt. Ik kan natuurlijk heel het verhaal hier niet op gaan zetten omdat wat al eerder werd gezegd het een vrij lang stuk is en ik ook niet wil dat er eventuele fraude word gepleegt. Gezien deze positieve reacties waag ik nog een gokje om hem weer uit te geven. Misschien dat hij eind van dit jaar af is (hoop ik althans)

Groetjes karina
Ja ik bedoelde Martijn. Ik was niet helemaal helder gisteravond. Ik kan het me voorstellen dat het moeilijk is om over die gevoelens van Martijn te schrijven. Ik heb ook wel eens zo'n verhaal geschreven, maar die is niet geschikt om gepubliceerd te worden. Als je het prettig vind wil ik het hele verhaal wel lezen, je kan het me wel mailen.
__________________
Al is de reiziger nog zo snel, de ns vertraagt hem wel.
Met citaat reageren
Oud 08-01-2003, 18:07
Snippie
Snippie is offline
Citaat:
ieke schreef:
Ja ik bedoelde Martijn. Ik was niet helemaal helder gisteravond. Ik kan het me voorstellen dat het moeilijk is om over die gevoelens van Martijn te schrijven. Ik heb ook wel eens zo'n verhaal geschreven, maar die is niet geschikt om gepubliceerd te worden. Als je het prettig vind wil ik het hele verhaal wel lezen, je kan het me wel mailen.
Ach geeft niet ik snap immers wat je bedoelt, toch? Het schrijven gaat steeds beter en ik krijg mijn plezier in schrijven ook weer terug, eindelijk! Mijn eerste was ook niet geschrikt om gepubliseerd te worden maar als ik die twee nu vergelijk vind ik dit verhaal beter en dat is een goed teken! Ik zou zeggen blijf proberen, wanneer je iets echt wilt en volledig achter staat lukt het je wel, probeer het maar! Misschien laat ik je het nog wel lezen.

Succes met alles!
__________________
www.cu2.nl/gedichtenpage
Met citaat reageren
Advertentie
Reageren

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar

Soortgelijke topics
Forum Topic Reacties Laatste bericht
Liefde & Relatie Al meer dan 2 jaar op zoek naar ECHTE liefde.
Nederlander1999
12 09-10-2013 11:24
Huiswerkvragen: Cultuur, Maatschappij & Economie Onderwerp nodig?
Missy
4 19-06-2013 23:22
Huiswerkvragen: Cultuur, Maatschappij & Economie Op zoek naar docu's geschiedenis
Matthias92
2 07-01-2013 14:47
Drugs & Alcohol Dringend op zoek/Hulp nodig!
StudentNHTV
2 09-11-2008 01:53
Verhalen & Gedichten verhaaltje:liefde op het tweede gezicht!? ( let op perspectiefwisseling!)
Ronella
2 08-05-2004 16:03
Algemene schoolzaken Onderwerp Referaat
Carlijntjuh
0 31-08-2003 11:23


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 08:53.