Door gebruik te maken van Scholieren.com of door hiernaast op ‘akkoord’ te klikken, ga je akkoord met onze gebruiksvoorwaarden en geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Als je niet alle cookies wilt toestaan, ga dan naar ‘instellingen aanpassen’ om dit in te stellen. Ben je jonger dan 16 jaar? Zorg dan dat je toestemming hebt van je ouders om onze site te bezoeken. Hier lees je alles over hoe wij omgaan met je privacy.

Oud 09-09-2006, 09:28
Verwijderd
Om de beroemde watervallen van Coo te bezichtigen trokken wij, ik met mijn geliefde familieleden richting, hoe kan het ook anders, Coo.
‘Waar zijn die watervallen nou?’, was het eerste wat ik teleurgesteld opmerkte. ‘Of is dít het?’ Ik keek neer op twee lullig gecultiveerde watervalletjes, die qua omvang echt niets voorstelden.
We liepen langs de watervallen naar beneden en tijdens het afdalen keek ik plots recht in het gezicht van kabouter Plop. Zijn rood aangelopen prethoofd keek me lachend aan. Ik fronste mijn wenkbrauwen en vervolgde mijn weg naar beneden. Van onderaf zagen de watervallen er iets indrukwekkender uit, naar ik moet toegeven, maar het haalde het niet bij de Niagara watervallen die ik verwacht had.

Met de zon fel in ons gezicht schijnend liepen we door. Het was erg toeristisch. Overal waren gillende kleine kinderen. Beurtelings werden ze ontdaan van hun kleding en meegeloodst het stromende water in of aangezet tot het eten van ongezond voedsel. Temidden van deze mierenhoop, liep een levensgrote kabouter Plop. Een exacte kopie van die op het billboard, een bevroren glimlach sierde zijn gezicht.
De watervallen vielen behoorlijk in het niet bij de draaimolens, attracties en eettenten die her en der verspreid waren over het terrein.

Want de watervallen schenen tegenwoordig deel uit te maken van het toeristische ‘Plopsaland’, waarbij kabouter Plop in eigen persoon de rol van hoofdpersoon bekleedde. Hij hobbelde door het park heen om het jonge volk een hand te schudden of naar het oog van de camera te zwaaien, die dit gelukzalige tafereeltje vastlegde. Maar Plop was niet de enige, al je Belgische tv-vriendjes kon je bezoeken in dit nieuwe park.

Op weg naar dit park hadden er overal op de weg borden en pijlen gestaan die de richting aangaven naar de ‘Cascade’, alsof het daar om te doen was. Er was weinig van over, enkel consumeren en commercie. En niemand leek het erg te vinden. In de verzengende hitte trok iedereen zijn kleding uit en ging waden in de stroming, de bordjes verboden te zwemmen negerend. Niemand had respect voor deze regel en kon de vroegere eenvoud, toen enkel de watervallen aanwezig waren geweest, niet meer waarderen. Het ging louter om eten, plezier maken en geld verdienen. Zelfs plassen kostte een kapitaal.

Het geheel pretendeerde een adembenemend natuurpark te zijn, maar de draaimolens en eetkraampjes konden voor mij niet verbloemen dat het hen alleen om geld te doen was.
Dus maakten we zo snel mogelijk rechtsomkeer.
Ik bedacht me later dat het voor die man in de kabouter Plop het ook niet zo’n pretje geweest moest zijn in die hitte. Maar ach, het volk heeft zich vermaakt. Misschien moet ik ze het niet zo kwalijk nemen.
Advertentie
Topic gesloten

Topictools Zoek in deze topic
Zoek in deze topic:

Geavanceerd zoeken

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe topics starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

BB code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Spring naar


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 12:29.