wat voor soort hond?
 

mijn vriend en ik willen graag een hondje nemen :)

hij werkt in ploegendienst en ik studeer (weinig college) en heb daarnaast een weekend baantje, we zijn dus niet vaak beide lang van huis, lossen elkaar zeg maar veel af:)
tijd om een hond uit te laten is er dus, en we houden ook allebei van wandelingen maken, dus dat zit wel goed.

we willen graag een hondje dat niet te klein en niet te groot is, we hebben een border collie overwogen, het enige wat ons bij dit ras tegenhoudt is dat ze mentaal heel erg geprikkeld moeten worden. alleen wandelen is niet genoeg, het is een hond die een taak nodig heeft, we vrezen dat we hierin te kort zullen schieten, en dat dit niet goed voor het beestje kan zijn.
verder denken we nu aan een golden retriever of een labrodor oid, een lieve hond die goed kan luisteren, die je veel kan leren, zodat hij ook het alleen zijn aan kan, en eventueel ook lief is bij kinderen in de buurt, het moet dus een niet te dominant karakter zijn.

mijn vraag aan jullie is dus, of iemand nog goede suggesties heeft voor een leuk hondje

alvast bedankt:)

Willen jullie persé een pup of is een herplaatser ook goed?

Als jullie namelijk een pup willen, moet je er zowiezo rekening mee houden dat je genoeg vrij kan nemen om het alleen zijn op te bouwen. Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je 3 weken verlof kan nemen en dat pup in die tijd maar moet leren alleen zijn, want daarna zijn de vrije dagen op. Er zijn genoeg pups die op een leeftijd van 12 weken al heel goed een uur of 2/3 alleen kunnen zijn. Ik ken echter ook genoeg honden die met hun 6 maanden nog steeds problemen hebben om langer dan een uur alleen te zijn.

Qua rassen kan het ook alle kanten op:
Ik heb zelf een kruising tussen een Border Collie en een Whippet (herplaatser) en hij wordt in januari 5. Shibje is echt 1 bonk spieren, enthousiasme en adhd, brengt na 3 uur ballen gooien nog steeds met hetzelfde enthousiasme de bal terug en zal doorgaan tot hij er letterlijk bij neervalt.
Mijn ouders hebben echter ook een Border Collie en dat is de luiheid zelve, ze is ook wel een showtype Border Collie. Maar dat is met recht een hond die veel liever lui dan moe is. :P

Labradors staan bekend als leuke gezinshonden, maar hebben toch ook echt wel veel beweging nodig. Zeker bij de bruine labradors zul je ook rekening moeten houden met jachtdrift die er vaak nog best goed in zit.

Een Golden Retriever is, in mijn ogen, een ideale gezins/huishond in een ietswat sportiever huishouden. Weinig problemen in omgang met soortgenoten en met mensen, vrij makkelijk in opvoeding, kan makkelijk mee op een wandeling van een paar uur, maar neemt ook genoegen met wat minder als dat soms zo uitkomt. Het enige nadeel is het doorgefokte.....Als je voor een Golden Retriever kiest, raad ik je echt met klem aan om heel goed te informeren bij verschillende fokkers en op verschillende fora, want ik weet ook dat niet alle fokkers even eerlijk zijn. Epileptie is bij Golden Retrievers bijvoorbeeld een steeds vaker voorkomend iets, maar daar zul je nog maar weinig fokkers eerlijk over horen helaas.

Hehe...ik kan nog wel 3 uur doorlullen, maar hou het hier eerst maar even bij :)

Als je niet al te veel ruimte hebt thuis, zou ik sowieso niet een te grote hond nemen. Voor je eigen gemak en voor zijn bewegingsvrijheid. Vind zelf labradors en retrievers al behoorlijk groot. Het kan wel in een rijtjeshuis met kleine tuin, maar dan moet je wel echt langer naar buiten dan vier keer per dag een rondje van vijf minuten.

beide alvast hartelijk dan

ik vind een labrador of golden retriever persoonlijk ook iets te groot, we wonen weliswaar in een rijtjeshuis, met tuin, maar toch... vandaar dat mijn voorkeur dus ook uitgaat naar een wat kleinere hond zoals de border collie dus haha

het liefst hebben we denk ik toch een pup, omdat die geen verleden heeft met andere gewoontes of zelfs rare trekjes oid ( misschien denk ik in rampscenario's) je kan hem alles zelf aanleren, en dat geeft denk ik toch een stukje zekerheid.
we houden er ook rekening mee dat een pup tijd nodig heeft om alles te leren, we zullen hem op een puppy training doen, en we houden er ook rekening mee dat hij/zij niet meteen lang alleen kan zijn.
@ fractal-illusio, die hond die jij zelf hebt lijkt mij voor ons te intensief, dagelijks een lange wandeling maken, zou geen probleem zijn, maar uren spelen en dan nog energie over gaat niet lukken in ons drukke leven.

denk jij zelf dat een border collie wel zou lukken bij ons, of is die hond van je ouders echt een uitzondering?

Ik denk dat de gemiddelde Border Collie aanzienlijk minder lui is dan die van de ouders van fractal. Border Collies zijn honden die ontzettend leergierig zijn.

Op internet vond ik een stukje over het karakter van de Border Collie waarin stond dat ze graag doorwerken tot ze er letterlijk bij neervallen. Door die enorme hoeveelheid energie zijn ze daarom niet altijd geschikt als ideale huishond.

Nou is dat natuurlijk maar één bron, maar persoonlijk ken ik Border Collies niet anders dan erg energiek. Ik denk dan ook dat zo'n hond niet geschikt is voor jullie situatie.

een witteherder !

ik denk idd ook dat een border te druk is voor ons, zown beestje wordt dan ook ongelukkig vrees ik....

en een witte herder, is die niet ook heel sterk van karakter zoals een Duitse herder?
ik begreep dat je die helemaal sterk onder de duim moet houden...

Ik vind witte herders in principe ook best lastige honden om op te voeden, je zult er wel sterk voor in je schoenen moeten staan. Zowiezo zijn die op z'n minst 60-65 cm schoft. ;)

wbt border collies: ja, de hond van mijn ouders is echt een uitzondering, al ken ik meer border collies die niet zo veeleisend zijn als de meesten. Border Collies kun je verdelen in werk- en in showtypes. Het werktype wordt ieder normaal mensen compleet tureluurs van, terwijl het showtype met wat minder ook wel genoegen neemt. Maar in jullie situatie zou ik die Border Collie toch idd maar gewoon aan de kant zetten.:)

Dat grote honden niet in kleine ruimten kunnen is, vind ik, onzin. Bij 7/8 van de 10 honden zul je bij de rasbeschrijving zien staan dat als de hond buitenshuis genoeg beweging en afleiding krijgt, ze in huis gewoon rustig zijn. En die ervaring heb ik ook, zowel met mijn hyperhond als met honden van vrienden en kennisen. ;)

Ik denk dat jullie het beste eens een hondenencyclopedie door kunnen bladeren en van de rassen die jullie aanspreken meer informatie op internet opzoeken. Er zijn zoveel rassen, zoveel keuzes. Let ook op dingen als vachtverzorging, omgang met andere honden en waaksheid. :)

In de zelfde richting als een bordercollie: een friese stabij. Dat zijn hele leuke hondjes, ze lijken wel een beetje op border collies. Ook een uitdagend karakter, maar volgens mij niet zo obsessief als bordercollie's kunnen zijn.

poedel

Een boerenfox!
Niet hele makkelijke honden om op te voeden, maar wel goed te doen.
Met kinderen zijn ze niet altijd even makkelijk :o
Voordeel is wel dat het erg zelfstandige honden zijn, je kan ze makkelijk leren langere tijd alleen te zitten. En zelf vind ik het wel een leuke middenmaat, net iets meer klein dan groot maar ook niet chiwawa-achtig :P

Ik heb nu twee honden uit het asiel gehaald (uit Apeldoorn en Spanje) en dat bevalt erg goed. Het zijn lieve, dankbare honden en binnen zijn ze ontzettend rustig en blaffen niet. En er zitten er zoveel in het asiel...

Een boerenfox is niet eens een echt ras, het is een soort standaard mix van verschillende rassen. Naar mijn mening kan je dus ook moeilijk iets over het karakter van een boerenfox zeggen, je weet nooit precies wie de ouders zijn en wat de achtergrond van de hond is. ;)

Stabijs zijn inderdaad ook echt wel leuke honden. Inderdaad lang niet zo obsessief als border collies. Stabijs hebben over het algemeen wel wat meer jachtdrift, iets om rekening mee te houden. :)

(y)

Poedels zijn echt coole honden. Makkelijk te trainen, willen graag dingen voor jou als baas doen, best makkelijk in omgang met andere honden en geen losse haren overal. Je zal alleen wel eens in de zoveel tijd naar een trimsalon moeten.

ik heb ook ff zitten googelen, een poedel is helemaal geen gek idee:) thnx!

wel trouw en lief en zo, en ikzelf vind ze er heel gaaf uitzien, nu me vriend nog overhalen haha

aardig eigenwijs alleen geloof ik he? maar wel slim en leergierig, das wel erg leuk:)

allemaal so far hartelijk dank voor het meedenken, en meer reacties zijn welkom.

vanaf maandag passen we overigens ook nog op de twee shih stzu's van mijn schoonmama, gelijk een test voor ons zelf ;)

Een stabij... Met zo'n beest ben ik opgegroeid. :D Was een leuke hond. En wat dacht je van een Beagle? Heb voor de rest geen verstand van honden, dus hier een stukje encyclopedie :P:

De beagle is een vriendelijke, enthousiaste hond. Die in veel boeken over beagles als "vrolijk" omschreven honden zijn over het algemeen vriendelijk en niet agressief of verlegen. Ze houden van menselijk gezelschap en hoewel ze vreemdelingen soms in eerste instantie terughoudend of met geblaf tegemoet treden, zijn ze snel gewonnen. Dit maakt beagles enerzijds geen goede waakhonden, maar vanwege hun typische beaglegeblaf kunnen ze kwaadwillenden wel afschrikken.

Beagles kunnen zeer goed met kinderen overweg en dat is wellicht de belangrijkste reden dat ze de laatste decennia in steeds meer huishoudens gehouden worden. Beagles hechten zich zeer aan hun baasjes en kunnen separatieangst krijgen als ze te lang alleen gelaten worden.

Veel succes, en vooral plezier, met de oppas-hondjes!

Beagles zijn intelligente honden, maar zeer doelbewust en eigenwijs. Dit maakt het opvoeden vaak lastig, maar het eigenwijze karakter bezorgt de opvoeders doorgaans veel plezier. Beagles luisteren over het algemeen goed, maar er hoeft weinig te gebeuren om hun aandacht af te leiden.

Het is inderdaad geen 'vast' ras, en ook geen erkend ras inderdaad :p
Maar over het karakter kan je wel wat zeggen.
Net als dat kan bij terriers, of het nu een jack russel is of een border terrier, ze hebben wel dezelfde karaktertrekken.

Mijn vriend heeft thuis een zwarte labrador met kleine ouders, de hond zelf is van de grond tot bovenkant kop zo'n 90 cm hoog schat ik. Ze is heel rustig en lief, je moet wel af en toe flinke wandelingen maken idd, en thuis komt ze constant aandacht vragen. Maar kan ook gemakkelijk een paar uur alleen zijn, soms is ze een hele middag alleen en dat gaat goed. Maar als je dan thuiskomt moet je wel ff de tijd nemen voor dr :D

Wij hebben thuis een Duitse Herdershond en die is echt heel gehoorzaam, met onze vorige won mijn vader zelfs behoorlijke prijzen in die discipline. Overdag zit hij vaak buiten, waar hij naar hartelust kan rondrennen, zodat hij 's avonds heel rustig is binnen.

Een border collie vind ik zelf ontzettend leuk, maar dat zijn super energieke beestjes, dus ik beschouw ze eerder als 'boerderijhonden' :)

Tot twee jaar geleden hadden we ook een Vlaamse koehond(bouvier), en dat was een echte gezinshond! Helaas mogen hun oren en staart nu niet meer geknipt worden, zodat ze er best bizar uitzien. Vroeger had ik ook een maltezertje, een echt knuffelbeest!

Andere rassen die ik wel leuk vind:
King Charles Cavalier Spaniel, die zijn zo schattig, maar je moet zo ook wel goed opvoeden
Beagles, idem

De rillingen lopen me werkelijk waar over de rug van wat je hier zegt.

Je kan toch niet puur omdat je het zelf mooier vindt of omdat het zo "hoort" in een levend wezen gaan knippen????:confused::confused::confused:

Ik vind het bij sommige honden ook niet staan.
Een niet gecoupeerde Dobermann verliest ook een beetje z'n geloofwaardigheid als waakhond, is eerder schattig met die flaporen :p

Ter illustratie:

http://www.5rsm.ch/images/PortraitDobermann.jpg

vs.

http://www.geocities.com/kishorbm/dobermann.jpg

Maar ondanks dat ben ik het wel met je eens, ik heb puppy's gezien die net gecoupeerd waren en dat was nou niet bepaald prettig om te zien. Zou het zelf ook nooit laten doen bij een hond... Of naja, misschien wel als ik die puppy's nooit gezien had. Ik had toen serieus geen idee dat zo'n beest daar zóveel last van zou hebben :o

Dat is puur gewenning.
Als niemand ooit op het idee was gekomen om die oren en/of staart eraf te hakken, had je niet beter geweten. ;)
Daarbij zit het volgens mij wel goed met die geloofwaardigheid op het moment dat er een Dobermann met ontblote tanden, grommend, kwijlend voor je staat. Zowiezo hebben Dobermanns het stempel van 'valse waakhond' al lang, bij menig inbreker zullen die flappers niet zoveel veranderen aan dat beeld.

Los daarvan snap ik gewoonweg niet waar iemand het recht vandaan denkt te halen om een ander levend wezen te verminken naar eigen inzicht en smaak.

Ook vergeten veel mensen dat de oren en de staart voor een hond een grote rol spelen in de communicatie richting andere honden (en mensen). Een gecoupeerde hond kan minder makkelijk kalmerende signalen afgeven: staart laag of tussen de benen, oren in de nek, vrolijk kwispelen, etc. Dat alleen al zorgt veel sneller voor conflicten met andere honden.....wat dus inderdaad in het begin ook weer in 90% van de gevallen de reden van de baas is geweest om de hond te couperen. Later is dat door de mens door kuddegedrag en gewoonte als 'normaal' beschouwd.

Jij hebt zelf toch een Rottweiler als ik me niet vergis? Met staart toch? Hak in je gedachten die staart er eens even af en beeld je in dat je thuiskomt, die staart ga je toch missen denk ik? (en dan niet van die flauwe geintjes als "jah, maar dan blijven de kopjes tenminste op tafel staan" :D)
Of...vooruit nog ééntje en dan stop ik :)
Stel je loopt naar de keuken en als je terug komt heeft je hond iets te vreten van tafel gepikt. Je stuurt hem naar z'n mand en spreekt 'm even streng toe. En zoals hij je dan met die zielige, type 'geslagen hond', ogen aankijkt en snel weer wegkijkt en z'n oren plat naar achteren in z'n nek liggen....maar wat nou als hij geen oren meer heeft om in z'n nek te kunnen leggen?

Dit.

Ik raad je aan een kijkje te nemen in het asiel in de buurt. De medewerkers kunnen je situatie aanhoren en een inschatting maken welke hond het best bij jullie past. Je kunt een beetje rondkijken, zien wat je aanspreekt. Ik zou me verder niet teveel vastpinnen op een ras. Elke hond is anders.

asiel sluiten we ook niet uit hoor, zo is t ook niet, je kan er inderdaad een lief hondje heel goed mee helpen.

hoe ik het meer zie ( en mijn vriend ook, die er een stuk meer verstand van heeft als ik) is dat je met een hond uit het asiel een aardige gok waagt, die een stuk minder groot is, wanneer je een hond uit een goed kennel haalt, waarvan je de achtergrond goed kan uitzoeken. daar tegenover staat natuurlijk wel dat je met een hond uit het asiel wel heel veel geluk kàn hebben, en er dus weer een hondje mee hebt geholpen, t plan om binnenkort toch 's te gaan kijken staat dus ook wel.

Ik heb geen Rottweiler, ik heb zo'n beest als in m'n afbeelding (dat is em ook).
En volgens mij heb je het onderste stukje van m'n post niet gelezen :p

Dan verwisselde ik je ff met iemand anders kennelijk ;)
Maar...ik had je onderste stukje zeker wel gelezen hoor, zocht meer een excuus voor de rest van m'n argumenten :p :D

De belangrijke redenen waarom men is beginnen 'knippen' aan de oren en staart van honden zijn van praktische aard, niet omwille van 'mooier' of 'omdat het zo hoort'. Het was vroeger net in het belang van de hond dat dit gebeurde, namelijk om te verhinderen dat bij het jagen de staart en de oren dan veel minder kwetsbaarder waren.

Daarenboven is het niet zo dat die hond er last van heeft hoor, integendeel. Geen haan die kraait naar al die honden die gecastreerd worden, maar oren en staart knippen, dat kan niet door de beugel... 'k Vind het een beetje hypocriet, castratie gebeurt ook t.v.v. van de mens, niet van de hond.

Hoeveel van de honden van de rassen die gecoupeerd werden, worden nu nog voor het oorspronkelijke doel gebruikt?

Hoewel ik het met je eens ben wat betreft het castreren, is en blijft dat geen excuus om het couperen dan maar goed te praten. ;)

En ik wil verder niet opscheppen hoor, maar zijn (mijn) asielhondjes niet lief:o

http://img.photobucket.com/albums/v2...urphy001-1.jpg

http://img.photobucket.com/albums/v2...l/Heidi003.jpg

Misschien begon men wel om die reden, maar dat is al tijden niet meer zo. Tegenwoordig heeft het geen nut meer. Dierenartsen doen het ook niet, tenzij onder verdoving en als het echt een nút dient, wat praktisch nooit zo is. Dan krijg je dus dat mensen het zelf gaan doen..

De hond heeft er achteraf misschien geen last van, maar tijdens? Een hond heeft ook geen last van het wél hebben van zijn oren dan wel staart.

Castratie is omdat een hond anders eventueel ongewenst gedrag kan vertonen en omdat men niet wil dat een mannetje overal bovenop duikt, wat ik wel kan begrijpen. Dan zijn er natuurlijk altijd mensen die zeggen 'dan moet je geen mannetje nemen', maar om die nu allemaal af te schrijven is ook te zot voor woorden.

Inderdaad castratie is voor ongewenst gedrag, niet in het belang van de hond. Wij hebben een mannetje en die is niet gecastreerd. Natuurlijk is hij wat wilder, maar daar moet je als baasje dan maar mee omgaan en je hond goed trainen. Niet alles oplossen met snel eens een operatietje.

En waarom is het te zot voor woorden dat moest men castratie verbieden er inderdaad minder mannetjes gekocht zouden worden? Wees maar gerust dat er veel hondenliefhebbers zijn die bepaalde rassen nu niet meer gaan kopen omwille van het verbod op couperen. Ik blijf er bij, een niet gecoupeerde bouvier ziet er niet uit.

Dan zijn het geen echte hondenliefhebbers. ;)

Ik ben ook voor een asiel. Als je een asiel in de buurt hebt, zou je daar eens gaan kunnen kijken. Wel vantevoren even checken of het zuivere koffie is (hebben asiels een keurmerk oid nodig?). Er zitten ontzettend veel honden in een asiel, en het is bijna zonde. Meestal kennen de medewerkers de honden die daar zitten best goed, en kunnen ze ook goed advies geven. Onze hond komt ook uit een asiel, en is echt een schat van een hond. Het enige waar hij moeite mee heeft, zijn kinderen in de leeftijd nul tot vijf. Dan grommelt hij wat, maar echt happen/bijten/kwaad grommen heeft hij nog niet gedaan, en ik zie hem er ook niet voor aan dattie dat ooit doet.

drentsche patrijshond, fuck yea!

Dan geldt hetzelfde voor alle baasjes die hun hond laten castreren.

Dat heeft er toch geen zier mee te maken? :confused:

Alsof al die hondenbazen die hun hond castreren dan maar een excuus zijn om het couperen goed te gaan praten. :confused:

Ze hebben er wel last van, dat is toch net uitgelegd? Probeer jij nog maar es wat te zeggen met je staart als er nog maar een stompje van over is. Dat ding heeft een functie, dat moet je er niet zomaar afhakken.

Ben het met je eens dat castreren stom is, trouwens (helemaal als het gaat om gedragsproblemen t.o.v. mensen, want daarbij helpt het zelden). Als je niet wilt dat je hond zich gedraagt als een hond, moet je een knuffelbeest nemen.

Een engelse stafford.

Mbt couperen is het grappig dat het bij varkens wel nog mag.

nog even ontopic;), we houden t nu op een schotse herder, oftewel een collie, een langharige

hele lieve en mooie dieren, intelligent en normale lichaamsbeweging vereist :)

http://www.kennels.nl/fci_foto_nummer/156B.jpg

allemaal nogmaals bedankt voor het meedenken,

nog even offtopic, couperen zou ik ook nooit doen, de staart en oren zijn zoals al gezegd de middelen voor een hond om zich te uiten, communicatie met andere honden of zijn baas, worden dan ernstig bemoeilijkt

wat dacht je van een siberische husky? wij hebbe er zelf ook een,, echt een schatje!! je kunt/moet er heel lang mee wandelen en het is echt een goede vriend,, maar je moet 'm wel nooit van de lijn af laten lopen want een husky heeft zo'n instinct om dan weg te lopen

Castreren is in sommige gevallen wel beter voor de gezondheid van de hond. Zo kunnen teefjes suikerziekte krijgen door de hormonen die bij loopsheid vrij komen en ze hebben een grotere kans op tumoren van de melkklieren.
Dus castreren is niet altijd stom ;)

En ik maar denken dat teefjes niet gecastreerd konden worden...

Bij castratie worden de eierstokken verwijderd (of bij een reu het verwijderen van de testikels).
Bij sterilisatie worden de eileiders afgebonden. Een reu kan ook gesteriliseerd worden (afbinden van de zaadleiders).

In de praktijk worden de meeste teefjes gecastreerd en niet gesteriliseerd, ook al wordt het wel vaak sterilisatie genoemd. Het nadeel van sterilisatie bij de teef is dat ze nog wel loops wordt doordat de eierstokken nog wel hormonen produceren. Een gesteriliseerd teefje heeft dus alsnog een grotere kans op melkkliertumoren en alle andere aandoeningen die kunnen ontstaan door de hormonen die bij loopsheid vrijkomen.

een witte herder is eigenlijk een duitse herder alleen met een witte kleur.
ik heb er zelf ook 1 gehad, het was een hele lieve, trouwe en slimme hond die nooit een kind kwaad zou doen... hij was wel erg dominant tegenover andere honden (reuen)
het is echt een hond die graag bij je is maar ook goed alleen kan zijn en je huis bewaakt.
ik denk dat een herders hond een hele goede keus zou zijn maar ze kunnen wel groot worden en dat heb je liever niet als ik je bericht lees, maar een golden retriever of labrador kan ook nog wel vrij groot worden.

Vrouwen hebben een een kans op borstkanker, dus we kunnen die borsten er maar beter op hun achttiende afhakken ;)

Sommige vrouwen (met een verhoogd risico op borstkanker) later hun borsten ook preventief verwijderen.