De herinnering brandt van verlangen
Tot bloedens toe
Brandmerkt mij in mijn nek
Door littekenweefsel getekend
Jouw razende woede
Stompt zich in mijn lichaam
Je beukt met elke vezel
Omdat je niet anders meer kan
Het centromeer van liefde en haat
Omarmt de begeerte
Die we hebben gedeeld
Die ik tevergeefs wegsla
Verblind door wanbegrip
Win je toch wel elk spel
Open je ogen!
Dan mis ik niet meer
ik weet nog niet precies wat ik ermee moet...of wat ik ervan vind.
het is gewoon wat ik na veel gedoe kwijt moest.
Laatst gewijzigd op 01-01-2005 om 16:52.
|