Ik denk dat het wel kan als je elkaar goed vrijlaat e.t.c.
Een goed voorbeeld is mijn 'schoonfamilie'. Daarin is het eigenlijk de traditie om bij je eerste liefde te blijven (niet dat het moet, maar op de een of andere manier loopt het gewoon zo).
Mijn 'schoonmoeder' was van d'r dertiende tot d'r 45'e bij haar man, zij waren elkaars eerste liefde. Is dus heel lang goed gegaan.
Mijn 'schoonzus' (22 jaar) is al vanaf haar 15e bij haar vriend, ook elkaars eerste liefde... en het gaat nog steeds heel goed bij hen. Maar zij laten elkaar ook heel vrij: zij woont in Amsterdam, hij in Delft, ze hebben allebei eigen vrienden, hobby's, baantjes, zij gaat binnenkort 3 maanden naar Suriname, hij straks een jaar naar Zweden e.t.c.
Maar bij mijn andere schoonzusje (18) liep het wel spaak na 1,5 jaar, maar volgens mij zaten ze veel te veel 'aan elkaar': zagen elkaar elke dag, belden ook nog elke dag, hadden alle hobby's etc. samen.
Kortom: volgens mij is een lange relatie op jonge leeftijd heel goed mogelijk, als je elkaar maar vrijlaat, want als je jong bent zijn er nog zoveel andere dingen