Het Grote Lucht-Je-Hart-Topic #79

[Pandora]

moon schreef op 13-12-2006 @ 17:32 :
verhaal

Misschien dat het helpt als je een andere houding hier tegenover aanneemt. Ik ben er uiteraard niet bij geweest, maar het klinkt als iets wat met communicatievaardigheden te maken heeft - wat mij overigens niet geheel onbelangrijk lijkt binnen jouw vakgebied. Probeer minder snel je defensief op te stellen en probeer dingen ook te zien in het licht van 'opbouwende kritiek'. Uiteindelijk zullen sociale en communicatieve skills echt belangrijk blijken, probeer dus van bepaalde situaties te leren.

Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Maar uiteindelijk zal het in je voordeel werken, echt.

[wann]

Pandora schreef op 14-12-2006 @ 01:05 :
...

<3 je avatar.

[Yana]

Ik had een beetje hoop die me zo blij maakte. Ik keek om me heen en zag mensen; vrienden. Mensen die ik kon uitnodigen om een feestje te geven, mensen waarvan ik dacht dat ze me mochten. Een datum, een plek. Begon alvast wat mensen te vragen...maar de een na de ander "kan niet". Gisteren het dieptepunt. Ik vroeg of zij en haar vriend wilden komen, en ze bleef maar uitvluchten verzinnen. Nee hij moest werken, nee een dienst ruilen kon niet want hij was zo blij dat hij weer kon werken, nee blijven slapen kon ook al niet, want hij moest naar school de volgende dag...oh, kerstvakantie? Oh nee, dan moesten ze vast werken. Zeg dan gewoon dat je niet wilt, ok

Mijn vriend was lief voor me. Hij huilde met me mee, toen ik zei dat ik maar geen feestje meer ging geven. Wat is een feestje met twee mensen... ik en al mijn vrienden? Ik snap best dat sommige mensen soms met een echte reden niet kunnen komen en ik heb natuurlijk nog niet eens iedereen gevraagd Sidhe, je had ook mogen komen.., maar voor mij ligt het zó gevoelig. Ik ben gestopt mn verjaardag te vieren, omdat ik niemand heb om het mee te vieren. Ik haat feestjes, omdat ik er nooit bij hoor. Ik durfde de spiraal te doorbreken, mensen uit te nodigen en dan weer dit. Nu ik er weer over schrijf springen de tranen weer in mn ogen. Ik wil echt zo graag mijn eigen angsten onder ogen zien, dingen doorbreken en een nieuwe weg op slaan.. Maar als niemand mij mag, niemand mij goed genoeg vindt...waarom zou ik daar zelf dan zo hard voor vechten?

[Bob der Bär]

Kut, hier zit ik dus echt niet op te wachten.

Nouja, gewoon niet te veel aan denken en plezier maken de komende weken zoals al gepland was.

Ja, en net nú is zijn btg op, telefoon dood, moeder kwaad, geheugen stom, whatever. Ik heb nu gewoon een smsje van je nodig, anders trek ik het echt niet meer.. Ik ben zo blij als dinsdag geweest is (dan ga ik zo hard niet huilen!) en als ik tussen kerst en nieuwjaar vrij heb. Je hebt echt geen idee.

[WolterB]

Dat was een erg nare planning, gelukkig is deze presentatie niet verplicht

[kroot]

Weer verslapen

[Nijn*]

Ik weet het allemaal niet meer. Ik weet het niet meer. Wat moet ik doen? Voor welke kant moet ik kiezen? Moet ik voor school aan het werk gaan, of gewoon zo doorklungelen als ik nu aan het doen ben? De onvoldoendes beginnen zich op te stapelen, en dat terwijl ik weet dat ik veel beter kan. Maar word ik dan niet die eeuwige perfectionist? Ik twijfel steeds vaker of ik niet op de havo had moeten blijven, en als ik dit jaar haal, of ik dan volgend jaar mijn eindexamen wel haal?
Moet ik kiezen om door te gaan met afvallen of moet ik daar nu voor eens en voor altijd mee kappen? Kan ik dat wel? In ieder geval moet ik weer af van deze eeuwige middenweg, die ik nu bewandel. Paar dagen lijnen, paar dagen normaal eten. Ik heb al eerder bewezen dat ik kon lijnen, en ook dat ik redelijk normaal kan eten. Maar het voelt nu als een drastische keuze, wat moet ik kiezen, waar ga ik voor?
Moet ik stoppen met am of het gewoon blijven doen? Als dat mij een goed gevoel geeft? Maar zo werkt het niet. Ga ik stoppen met alles wat met drugs te maken heeft of niet? Als ik me er nou beter door voel, maar wederom: zo werkt het niet.
Ga ik nou eindelijk eens aan mezelf werken, of doe ik het allemaal een beetje half half?
Ik ga weer schrijven.

There's a light at each end of this tunnel,
You shout 'cause you're just as far in as you'll ever be out
And these mistakes you've made, you'll just make them again
If you only try turning around.

2 AM and I'm still awake, writing a song
If I get it all down on paper, it's no longer inside of me,
Threatening the life it belongs to
And I feel like I'm naked in front of the crowd
Cause these words are my diary, screaming out loud

Yana schreef op 14-12-2006 @ 08:52 :
verhaaltje

Heh meid toch, wat klote.. En ik weet dat ik mocht komen, leek me ook superleuk! En natuurlijk weet niemand zeker of ie kan, soms kmot er wat tussen, maar iedereen.. Ik kom toch gewoon langs hoor, ik wil je kamertje zien als ie af is!

Hang in there, ok? *knuf*

[darkfairy]

vanmiddag naar psycholoog

darkfairy schreef op 14-12-2006 @ 12:50 :
om 14:30 naar psygholoog

psycholoog ;p

ot. alles gaat redelijk fucked maar ik heb geen enkel idee hoe ik dat kan veranderen en dat ergert me.

[darkfairy]

jukeboxxx schreef op 14-12-2006 @ 13:09 :
psycholoog ;p

ot. alles gaat redelijk fucked maar ik heb geen enkel idee hoe ik dat kan veranderen en dat ergert me.

dat ja

[jongen1986]

PA, LAAT ME MET RUST!
Godver, wat word ik hier pissig van. Na 3 jaar je niet gezien te hebben, spook je nogsteeds regelmatig door mijn hoofd. Net zo als vannacht, in die vreselijke realistische en gedetaileerde droom, waardoor ik trillend mezelf wakker jankte.

Bah, kan je niet Voorgoed uit mijn leven verdwijnen? Er gaan zo véél mensen dood elk jaar, waarom niet.....?

Bah.

[Droomvlucht]

Life isn't passing me by
It's trying to run me over...

jongen1986 schreef op 14-12-2006 @ 14:02 :
PA, LAAT ME MET RUST!
Godver, wat word ik hier pissig van. Na 3 jaar je niet gezien te hebben, spook je nogsteeds regelmatig door mijn hoofd. Net zo als vannacht, in die vreselijke realistische en gedetaileerde droom, waardoor ik trillend mezelf wakker jankte.

Bah, kan je niet Voorgoed uit mijn leven verdwijnen? Er gaan zo véél mensen dood elk jaar, waarom niet.....?

Bah.

Knuf

OT:

[da leentjuh]

Brief van psycholoog binnen.. Krijg voorrang bij psychiater en mag voor die tijd al aan de antidepressiva.. Maar dat was ik eigenlijk nog niet zo van plan. Ik heb teveel verhalen gehoord van mensen die er 10 kilo van aan waren gekomen. Kan me niet voorstellen dat er een pil bestaat die mij dan nog blij kan maken.

[Mentalgraffiti]

Yana schreef op 14-12-2006 @ 08:52 :
Wat is een feestje met twee mensen... ik en al mijn vrienden? Ik snap best dat sommige mensen soms met een echte reden niet kunnen komen en ik heb natuurlijk nog niet eens iedereen gevraagd Sidhe, je had ook mogen komen.., maar voor mij ligt het zó gevoelig. Ik ben gestopt mn verjaardag te vieren, omdat ik niemand heb om het mee te vieren.

Herkenning
Ik heb mijn verjaardag met één vriendin gevierd, de rest 'kon' allemaal niet..

succes! En laat je er niet door kisten

[darkfairy]

zo ben geweest

[Roosje]

JAHALLO, doe eens even liev of zo, ik moet vanavond weg! :boos: Blaaah. Stomme school. :') Maar I'll get through.

[Heksjuh]

Gisteren was echt super. Eerst in de ochtend afspraken en daarna een castratie van een hond. De eerste echte operatie die ik heb gezien. Eng? Nee. Ik heb het gas nog vastgehouden en geholpen met voorbereiden. Evht super vond ik dat.
Toen een uurtje naar huis, want er was verder niks. Daarna weer terug, voor het spreekuur. Dit keer met de andere dierenarts. En daarna mocht ik mee naar het spreekuur in de andere kliniek, in een dorpje verderop.
Een diertje moest worden ingeslapen. Een hamster die een tumor had, net zo groot als hijzelf. Dat was de laatste patient.
Ik heb niet zo heel veel schokkends gezien. De meeste dieren hadden iets dat niet levensbedreigend was. Maar toch heeft het wel indruk op me gemaakt.
En nu twijfel ik of ik het wel zou kunnen. Vandaag op school voel ik wel dat gisteren een stuk leuker was. Het is wel wat ik wil, ik vond het echt super leuk en interessant om daar te zijn. Maar zou ik het kunnen? Ben ik er niet te verlegen voor, te emotioneel? Niet dat ik daar moest huilen, maar gisteravond wel. En al de hele dag heb ik het gevoel dat ik wil huilen.
Ik weet nu wel dat ik het wil. Het is een stuk leuker dan met je neus in de boeken. Maar toch twijfel ik.
Mijn persoonlijk mentor zei dat als ik het echt wil, ik het ook kan. Dat zei de dierenarts gister in de auto (naar de andere kliniek) ook. En maandag zal ik wel hetzelfde van profielmentor horen.
Waarom twijfel ik als ik het zo graag wil? Ik wil het al zo lang. En toch staan de tranen nu in mijn ogen. Waarom? Om niks.
Het komt vast van de vermoeidheid. En dan vanavond naar Londen. Om elf uur gaan we weg. Lekker dan, als ik nu al zit te janken. Wordt nog beter als ik een hele nacht niet slaap.
Ik weet het niet meer. Het voelt zo raar.
*stopt met zeuren en plakt een glimlach op haar gezicht*

[Stefanie]

da leentjuh schreef op 14-12-2006 @ 16:44 :
Brief van psycholoog binnen.. Krijg voorrang bij psychiater en mag voor die tijd al aan de antidepressiva.. Maar dat was ik eigenlijk nog niet zo van plan. Ik heb teveel verhalen gehoord van mensen die er 10 kilo van aan waren gekomen. Kan me niet voorstellen dat er een pil bestaat die mij dan nog blij kan maken.

Dat hoeft niet zo te zijn hoor. Ik ken wel iemand die een aantal kilo is aangekomen (in positieve zin dan, want hij was iets te slank), maar dat hoeft dus niet altijd... Je kunt dit ook bespreken met je psych, misschien bestaat er een ander soort.

[Nijn*]

@ Heksjuh: moeilijke keuze, misschien handig om de positieve en negatieve kanten ervan op te schrijven en vergelijken met andere opties? Makkelijker gezegd dan gedaan *knuff* Veel plezier in Londen.
@ Iedereen: een hele dikke knuffel

OT:
Vanmiddag nog even de stad ingedoken en nog leuke kerstcadeautjes en kleding gekocht, maar jezus heb voor deze maand weer bijna al m'n salaris uitgegeven. Maar het voelt wel goed, ik hoop dat ze het allemaal leuk vinden!!

Maar eigenlijk, is dat het enige positieve, want mijn god, wat is het allemaal kut. Besef ineens weer dat het zo ingewikkeld is, zo gecompliceerd.. Ik voel me ontzettend down, ik kan alleen maar huilen. Vanmiddag naar therapie geweest, daar alles eruit gegooid, veel durven te vertellen. Gehuild en gehuild en gehuild. Geluistert en geconfronteerd. Jezus, wat was dat moeilijk.. Gelukkig weet ik dat er een dag komt waarop ik zo blij zal zijn dat ik deze therapie heb. Ook al is het nu zo zwaar.
Ik kwam er helemaal ontdaan binnen en ging minstens zo verslagen daar weg, maar toen om andere redenen. Ze maakte zich zorgen, want ik vertelde dat ik het niet meer aan kon. Ik kán het niet meer aan, en het liefste doe ik mezelf iets aan zodat ik van alles af ben. Maar ik weet dat dat niet zo gaat. En nu kan ik alleen nog maar zitten, staren en rusten. Want ik ben zo vreselijk moe, zo uitgeput. Waarom kan ik niet gewoon zijn, zonder te verdwalen.
M'n keel zit dicht, ik begin langzaam wakker te worden. Ik kan dit simpelweg niet volhouden. Ik heb de lat weer eens veel te hoog voor mezelf gelegd, ik ben weer aan het streven naar perfectie, ik verlang onmenselijke dingen van mezelf. En ik kan het niet meer omkeren, zo voelt het. Maar mijn ogen zijn geopend, ik heb gezien dat dit niet kan. En pas als ik álles onder ogen durf te zien, kan ik proberen er iets aan te doen. En volgens mij ben ik daar bereid toe ook. Hoe eng het ook is, om de controle uit handen te geven, om los te laten. Zo kan het niet verder. Zo kan ík niet verder. Ik moet stoppen met voor anderen te zorgen, ik moet voor mezelf beginnen te zorgen.

Je moet geen hemelen beloven,
Als je zelf de weg niet weet..

En papa is aan het huilen, want hij is zo moe. Hij is uitgeput, net als ik. Papa wil ook alleen nog maar slapen, maar alsjeblieft papa, ik heb je nodig. Want van mama kan ik niets verlangen, die is kapot door de behandeling voor de kanker in haar lichaam. En ik kan het niet alleen. En geloof me, ik zou het zo graag alleen doen, ik zou je zo graag niet meer belasten dan ik al doe. Maar dat gaat niet meer, ik heb alle kracht al uit mezelf gehaald, en nu is het op. Ik heb je nodig, je steun, je liefde. Alsjeblieft papa, wordt wakker, verstop je niet achter de alcohol, maar zie mij en help me. Help ons.

[Yana]

Hmm..

En nu is iedereen me aan het overhalen het alsnog te vieren. Ik wil wegkruipen, niemand zien. Maar dan doe ik hetzelfde als altijd. Wegrennen als het moeilijk wordt, als mijn hart verzwaard en pijnlijk is. Er zijn mensen die willen komen. Die me mogen. Ik moet nu doorzetten, niet weer wegkruipen. Waarom valt het me zo zwaar?

Ik voel me sowieso heel zwaar vandaag, het voelt ook alsof ik ongelooflijk veel gegeten heb vandaag, maar het meest "slechte" voedsel waren soepstengels met tomaat-smaak... Er klopt iets niet.

Mijn psych. zei vandaag wel wat interessante dingen. Misschien "verschuil" ik me wel achter mijn verstand en mijn "blabla balans tussen verstand en gevoel zoeken bblabla" verhaaltje. Het is makkelijk, het zijn woorden die ik bedacht heb en die goed klinken.. maar ik leg er geen gevoel meer in. Ik zit daar en mijn verstand spreekt. Mijn gevoel zwijgt, net zoals mijn tranen. En nu hoef ik maar weer een maand - 4 dagen te wachten tot de volgende afspraak..God, waarom duurt het zo lang?!

Een kleine opsteker voor mijn ego was trouwens wel dat ze zei dat ze zich steeds opnieuw moest realiseren dat ik negentien was. Pas negentien. Ik klonk zoveel ouder in wat ik zei, in mijn analyses. Dat zeiden ze vroeger al, die psychologen. Ik ben er helaas nooit wat mee opgeschoten, maar er is tenminste wel iets dat bijzonder is aan mij.

En nu afvallen graag. Met kilo's tegelijk. En huilen, in mijn eentje. Maar helaas, mn vriend komt zo. Gisteren zei hij dat we vandaag maar eens even moesten praten, omdat ik weer zo vast zit. Ben benieuwd, of het er uberhaupt van komt. Hij heeft het wel vaker afgeblazen omdat het alsnog niet goed voelde. Tsja. Knuffel, anyone? *deelt zelf ook uit*

[Heksjuh]

@Nijn: dat probeer ik altijd, maar na een, twee dingen blijf ik steken.
Misschien moet ik eerlijk zijn tegen mijn mentoren. Mijn profielmentor heeft vorig jaar ook best wel wat uit me gekregen, al heb ik een hekel aan praten aan met hem.
Ach, ik zie maandag wel. Voorlopig hoef ik nog niet te kiezen.
Knuff terug.
Ook een knuffel voor Yana en iedereen die er eentje wil.

Straks naar Londen. Ik heb nog niet zo heel veel zin, maar dat heb ik nooit van tevoren. Ik ben zoveel tijd kwijt. Vandaag niks gedaan, morgen de hele dag in Londen, zaterdagochtend terug en slapen, dus dan alleen een paar uur in de middag. In de avond verjaardag van iemand, en degene met wie ik fiets wil wel tot laat. Dus zondag bekaf, en dan moet ik twee toetsen leren en een hoofdstuk scheikunde maken.
Ik voel me nu al slecht. Emotioneel. Maar nu stoppen met zeuren en aan leuke dingen denken.

*knuffels*

[Meissiej]

Moe moe moe.

pfff. vol hoofd maar hoe moet ik dat formuleren?

vreselijk down

[Saarah]

@ Heksjuh: toch nog veel plezier in Londen.


Ik ben gelukkig al terug beter, niet meer misselijk enzo. En morgenavond is het weekend, jeej.
En volgende week... <3
Tenminste, als er niets tussenkomt.

[rare kwast]

jeeeej ik ben weer terug van de luchtmacht..
ja en dat is TE VROEG!!
het ging niet (meer) maandag een huilbui midden in een les met een hyperventilatie erna, dinsdag een huilbui bij sport, een gesprek met de begeleider, verwijzing naar arts, veel gepraat en gedoe.
besloten dat ik eerst aan mezelf ga werken (weer!) en dan per feb. weer op nieuw start.. morgen zou ik dan een afspraak met sport maken voor een opwerk program en dan t weekend naar huis om maandag weer daar heen te gaan om te wekren en te sporten.
handtekening gezet, gesprek gehad met een soort psycholoog, alles weer terug gedraait, per direct naar huis gegaan, veel gehuild, veel twijfels..
nu dus thuis, niet wetend wat te doen, dinsdag weer een gesprek. definitief zeggen wat ik doe..
door en het traject in of volledig stoppen en niet wetend wat ik verder moet gaan doen

mijn ouders verteld dat ik moest stoppen vanwege mijn knie (heb ik wel last van (gehad)

maar...
AAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHH

*huilt nog meer *

[Faerie]

Ik was vandaag echt lekker vrolijk . Daardoor ook naar mijn gevoel een leuk en gezellig dagje gehad . Alles is echt zoveel leuker als je vrolijk bent en met iedereen praat en daardoor leuke gesprekken hebt . Ik heb gister ook zo'n geweldig avondje gehad, echt omg dan is het ook niet zo moeilijk om vrolijk te zijn!

[Nebel]

Morgen *help*

Sassiefje schreef op 14-12-2006 @ 22:25 :
Morgen

[Sperzieboon]

[Roosje]

Knuffel voor Sassiefje. (:
Kusje op Pim.

En morgen inderdaad. ^^

Ik heb extra gaatjes in mijn oorlellen gemaakt zonet en het is mooi. <3

[rare kwast]

ik voel me zoooooooooooo kut

Redelijke dag, nu even blij .

Trusten!

[~~dolce~~]

rare kwast schreef op 14-12-2006 @ 23:18 :
ik voel me zoooooooooooo kut

**knuffel** I know the feeling.. helaas...

Morgen weer naar "therapie" zo kan je t bijna niet noemen, zo kort in vergelijking tot de kliniek maar goed.
En zelf na 13 maanden intensieve GGT, PMT,beeldend, GPT etc.. kom ik niet uit dat stomme pannetjes model.. damn, voel me zo dom..
Het enigste wat ik weet is dat ik nooit in pan 1 zit (rustig) en dat pan 5 crisis is.. en 4 weet ik ook nog wel, maar wat is pan 2,3.
hmmm...
naja, t zal wel..

[Bob der Bär]

Sinterklaas vieren was echt geweldig Wel een beetje vage avond though maar ik snap niet echt waarom, naja boeiend, het was gezellig daar ging het om.

En een 6,8 em 7,8

Het moet lukken, ik wil ook zo mooi kunnen piano spelen. Als ik zo door blijf oefenen met piano spelen hoop ik dat het lukt, anders neem ik gewoon weer les. Ik kan het niet langer aan zien dat ik al die toffe filmpjes zie en er zelf amper wat van bak.

Het is genoeg, het is over tussen ons. Echt. Nu nog duidelijk krijgen..

Yana: heb je morgen tussen 1 en 3 wat te doen? SMS ff, als je vanavond nog online bent ofzo?

En is het écht zo stom dat ik het ergens lastig vind dat Ruud een nieuwe vriendin heeft? Ik bedoel, ik gun het hem van harte, juist wel, en het is ook echt een lieve meid volgens mij. Maar damn. Ze is zó veel leuker dan ik. [kutonzekerheid] En ik wil m ook niet kwijt.. :/

Ach, dat wordt ook wel weer minder. En ik ben er zowaar nog, na dinsdag, dus het kan van nu af aan écht alleen maar beter gaan. Don't think I've ever been that low..

Vandaag was echt mijn baaldag , maar gelukkig is nu de nieuwe dag begonnen .
Oma gaat morgen weg.. en ik ben ontzettend bang dat ik haar nooit meer 'goed' terug zie, op welke manier dan ook.. dat ze ziek wordt of dat het helemaal over is... En ik kan niet zonder oma! Maar ik kan nix doen. Ik ben vanavond nog eventjes langsgeweest om haar gedag te zeggen, was erg gezellig. Pap was er ook en die had ik natuurlijk ook al niet meer gezien sinds zondag. Morgen wordt een drukke dag... Ik moet even kijken wat ik allemaal weer mee naar huis neem enzo en eigenlijk al wat inpakken. Vanavond is natuurlijk weer nix van werken terecht gekomen.. echt heel erg! Maar nu moet ik gaan slapen!

[coopergirl]

verveel me :-\

Vandaag (feitelijk gisteren) mijn notebook geformateerd. Van te voren een keurige back up gemaakt op cd-rom. Dit niet gecontroleerd en na de herinstallatie blijkt er een leesfout op de cd-rom te staan oid.. Nu ben ik al al mijn (vakantie)foto's van twee jaar kwijt + al mijn schoolopdrachten

Stomme muts!!!!!!!!!!

[Nijn*]

Daar zit ik dan weer huilend. Ik kan dit niet meer. Help me alsjeblieft. Ik zink weg en stik, wat moet ik doen? Zal ik C. mailen, is dat niet raar? Zal ik naar M. toegaan vandaag, kan ik dat wel maken? Ik moet het veilig maken voor mezelf, voor ik mezelf wat aan doe. Maar hoe, waar haal ik dat veiligheidsnet vandaan? Help me dan toch, zie je niet dat ik stik, dat ik alleen nog maar kan huilen. Het groeit me boven het hoofd uit, en ik kan niets meer terugdraaien. Waarom -stomme trut- heb ik nou niet ingestemt met een extra afspraak voor vandaag? Waarom moet ik rekening houden met mama, waarom kan ik niet doen wat goed voor mij is? Help, iemand? Wat moet ik doen?

[Miracle]

Dromen zijn kut!
Ik heb het koud en ik ben moe.

[Meissiej]

Pff. Ik wil weekend. Ik wil vakantie. Ik wil in mijn bed kunnen blijven liggen..vandaag nog de hele dag school. En dan volgende week een soort 'kerstweek' en vrijdag begint de vakantie dan eindelijk.
Rotstemming nu. Kan over 2 minuten ook weer veranderd zijn. Het wisselt zo snel dat ik er moe van word. Denk je dat het goed gaat, voel je je weer kut. Denk je het gaat echt niet goed, 10 minuten later heb je de slappe lach.

Mag ik ook eens gewoon duidelijkheid?

[Hawahaai]

Ik ben blij dat zijn gesprek gisteren zo goed is gegaan. Maar ik vind wel dat hij ook een beetje mag proberen sociaal te handelen. Tuurlijk joh, ik pas me wel aan. Ik vind het geen probleem om om half 9 's avonds nog te gaan koken, omdat we eerst nog boodschappen moeten doen en jij gemiddeld op z'n vroegst om 19.15u thuis bent. Kook IK toch gewoon daarna. Tuurlijk.

En ik ga nu aan mijn pedagogiekopdracht en essay werken, en ik ga niet achter de computer weg voor ze af zijn. Dus ook niet forummen!

[Nebel]

Roosje schreef op 14-12-2006 @ 22:57 :
Knuffel voor Sassiefje. (:
Kusje op Pim.

En morgen inderdaad. ^^

Dankje, en veel plezier vandaag (en t weekend ?)

Waarom ben ik zo zenuwachtig om naar een dieetist te gaan?

[moon]

pffffff weer even flink in de stress vanwege mijn stage! Echt zenuwen!!!!!!

[ilse]

o kut, nee niet dat.. gewoo niet.. dat kan niet.. kut kut kut kut

en rustigblijven, please niet flippen.... pfff ik ben echt op

[Hawahaai]

Nou, de eerste opdracht is af. Nu mijn essay nog. Pfff.

En 'poesje mauw' is stoer!