Mijn nichtje werd vijf, dus ik kom net van een kinderpartijtje. Bwugh. Wat kunnen kleine meisjes vreselijk zijn.
Ze waren allemaal nep-tatoeages aan het aanbrengen, maar van die vier meisjes mocht niet van m'n nichtje, want die was nog maar drie. "Zij is drie, dus dan gaat ze eraan zitten en dan wordt het niet goed droog."
Mijn moeder zei dat dat onzin was, en toen liet mijn nichtje de verpakking van de tatoeages zien, waar inderdaad op stond dat het voor vier jaar en ouder was.

Wat een meidenstreek.
Uiteindelijk mocht de driejarige een heel klein tatoeagetje van mijn nichtje, niet een grote, zoals de rest. Mijn moeder vond dat 't arme kind zelf mocht kiezen, en dat vond mijn nichtje 'niet eerlijk'. Toen kreeg ze een heel moralistische toespraak van mijn moeder over kinderen die geen ouders hebben, en dat dat ook niet eerlijk is.
Toen moest ik even de tuin in rennen om te lachen.