mijn hart was vol passie..
Zo hevig, zo krachtig,
dat je je vingers eraan branden kon
Wat heeft de tijd met ons gedaan
ze vloog zomaar voorbij
seconden, minuten,
en toen uren, dagen
voordat we elkaar weer zagen
Ik wil niet eens meer weten
waar je gisteren was
Nu is het verlaten,
vervreemd van liefde
En niemand die dat nog
aanraken wìl.
Dit gedicht is in vrij korte tijd ontstaan, dus ik ben benieuwd...
Overigens twijfel ik zelf ernstig aan het woordje "en" in de 2e regel van beneden.
__________________
Ik vertelde de psychiater dat ik stemmen hoorde. Hij zei mij dat ik goede oren had. - Herman Finkers
Laatst gewijzigd op 30-12-2002 om 16:23.
|