Ik zou willen verwoorden
Mijn wanhoop
de diepe pijn
die soms ineens
in al zijn hevigheid
terug lijkt te zijn
Ik zou willen schreeuwen
opdat jij mij
begrijpen zou
Ik kijk in je ogen
zie die kille blik
Wilde dat je je even,
gewoon heel even maar,
net zo zou voelen als ik
==================================
vernietigend ben ik
Voel ik de kracht
uit mij verdwijnen
Ik vecht, ervaar
de grote bron
van mijn leven
En eveneens,
ik gil het uit,
de wil om
op te geven
Handen ten hemele
Smekend op de grond
ik huil bittere tranen
daar, waar jij eens stond
===========================
Was jij eens mijn leven
mijn doel, mijn wil,
mijn moed om door te gaan
Ben jij nu mijn dood
mijn ergste pijn,
mijn grootste angst
En hoewel jij eeuwen zweeft
Zonder te beseffen waarom
of waardoor je eigenlijk leeft
Besef ik maar al te goed:
Eerlijk duurt het langst
Ben alles behalve tevreden. Ze lijken allemaal op elkaar, verwoorden niet precies wat ik bedoel. Ik heb niet het gevoel dat het allemaal goed overkomt, maar ja..Ik post het toch maar, wie weet krijg ik kritiek waar ik wat aan heb.
|